Τελικά οι… μάγοι είναι στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες ή διαβάζουν τη μοίρα μας καλύτερα κι από εμάς τους ίδιους. Οπως είναι γνωστό και τεκμηριωμένο πλέον, όταν η τρόικα και το Βερολίνο αποφάσισαν να τελειώνουν με τη… σαμαροβενιζελική παρένθεση, ξαφνικά ερωτεύτηκαν τον Αλέξη Τσίπρα. Και όταν ο Αλέξης «καθάρισε» Λαφαζάνη και λοιπούς, κάνοντας την κυβίστηση του αιώνα, διέγνωσαν εγκαίρως ότι ο έρωτας αυτός μπορεί να οδηγήσει σε «γάμο».
Οσα παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό στην Κεντροδεξιά, που θυμίζει κάθε μέρα που περνά την παλιά Ενωση Κέντρου, δείχνει ότι οι θεσμοί και το Βερολίνο κάτι είχαν μυριστεί και εγκαίρως είχαν επιλέξει με ποιον θα πάνε και ποιον θα αφήσουν.
Παράλληλα, φροντίζουν και για τις εφεδρείες τους, καθώς δεν έχουν ποτέ διαγράψει τον σχεδιασμό τους για έναν μεγάλο συνασπισμό που θα διευκολύνει στο να περάσουν και τα τελευταία επώδυνα μέτρα που αφορούν όχι μόνο θέματα εσωτερικής πολιτικής (όπως είναι το φορολογικό και το ασφαλιστικό), αλλά κυρίως εξωτερικής πολιτικής, όπως είναι το Κυπριακό, το Σκοπιανό και τα ελληνοτουρκικά. Οι θεσμοί αλλά και οι εταίροι θέλουν να υλοποιήσουν το δόγμα της «ασφάλειας», με αλλαγές στη Σένγκεν, και να βάλουν στην άκρη το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε κάθε επίπεδο. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει να κλείσουν τις εκκρεμότητες που υπάρχουν με τους γείτονές μας. Μόνο τυχαίο δεν είναι το αίτημα των Σκοπίων να φυλάνε τα σύνορά τους με την Ελλάδα οι δυνάμεις της Frontex. Είναι στην ίδια γραμμή με το να φυλάνε τα σύνορα στο Αιγαίο συντονισμένα Ελληνες και Τούρκοι.
Οσα συμβαίνουν στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες είναι μια πρόβα που θα βοηθήσει να ωριμάσουν πιο γρήγορα οι συνθήκες για μια εσωτερική πολιτική πιο κοντά στη λογική των ΗΠΑ και πιο μακριά στη λογική της Ευρώπης. Το δόγμα «σοκ και δέος» επιστρέφει και ήδη νιώθουμε να μας έρχονται οι πρώτες δονήσεις μιας Ευρώπης που αλλάζει. Θεσμοί και Βερολίνο (αλλά και ΗΠΑ) τρίβουν τα χέρια τους γιατί στην Ελλάδα υπάρχει μια πρόθυμη αλλά και ταπεινωμένη πλέον κυβέρνηση. Αλλά χαίρονται διπλά γιατί κοιτώντας δεξιά τους βλέπουν το απόλυτο χάος.
Ενα χάος και έναν κατακερματισμό που θα τους βοηθήσουν να περάσουν ακόμη πιο εύκολα τα σχέδιά τους, δημιουργώντας νέες συμμαχίες. Μια και αυτή η κυβέρνηση έχει… προοδευτικό πρόσημο και ανοχή από μια κοινωνία που αναζητεί την ελπίδα που χάθηκε μια Κυριακή ενός δημοψηφίσματος…
