«From now on I will call our esteemed EU partner the Former Ottoman Possession of Greece (FOPOG)». Δήλωση του υπουργού εξωτερικών της Βρετανίας D. Cameron κατά την επίσκεψή του στα Σκόπια το 2003.Κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στα Σκόπια το 2003 ο τότε υπουργός εξωτερικών και σημερινός πρωθυπουργός της Βρετανίας D. Cameron σε ερώτηση δημοσιογράφου για τον τρόπο με τον οποίον θα μπορούσε να βοηθήσει στον τερματισμό της διαμάχης για το όνομα της γειτονικής χώρας απήντησε: Η βοήθειά μου στην «Μακεδονία» συνίσταται στο να χρησιμοποιώ από τώρα και στο εξής για τους «αξιότιμους εταίρους μας» στην Ευρωπαϊκή Ένωση το όνομα «Πρώην Οθωμανική Κτήση της Ελλάδος» και να αποκαλώ τους κατοίκους και την χώρα αυτή με το ακρωνύμιο FOPOG.
Αν η Ελλάδα ήτο μία κανονική χώρα έχουσα εθνική συνείδηση, όπως όλες οι άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, η άκρως προσβλητική δήλωση του νυν πρωθυπουργού της Βρετανίας δεν θα περνούσε απαρατήρητη, αλλά θα επέφερε τον τερματισμό των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, τουλάχιστον μέχρι ο κ. Cameron να ανακαλούσε τις δηλώσεις του. Ένα σοβαρό πολικό σύστημα μίας αξιοπρεπούς χώρας θα έπρεπε να έχει αντιληφθεί ότι ο κ. Cameron αποκαλούσε μέσα από την αδιανόητη για τα διπλωματικά χρονικά δήλωση τους Έλληνες «νέο-ραγιάδες». Όφειλε επίσης να έχει προβληματισθεί για την πολιτική, κοινωνική και διεθνή θέση και γνώμη που έχουν οι Ευρωπαίοι για τους Έλληνες και την χώρα μας. Τουναντίον, αυτό και τα εξαρτήματα προπαγάνδας του (ΜΜΕ) εξακολουθούν μέχρι σήμερα να αποκαλούν τους υβριστές μας «εταίρους».
Η χώρα μας, από την Γερμανική κατοχή και μετά, διαιώνισε και διαιωνίζει στην εξουσία μια ανθελληνική ελίτ έχουσα διεισδύσει σε όλο το πολιτικό φάσμα και η οποία ακόμα και σήμερα φέρει τις παιδικές μνήμες των Γερμανών και Ιταλών αξιωματικών τους οποίους οι πατεράδες των εδεξιώνοντο στις οικίες τους με ανταλλάγματα διορισμούς στις «κατοχικές ΔΕΚΟ», ανοχή στις δράσεις μαύρης αγοράς και εκχώρηση οικονομικών μονοπωλιακών προνομίων [1]. Η εγχώρια κατοχική camorra, εκμεταλλευόμενη τον καταστροφικό εμφύλιο σπαραγμό, τοποθέτησε προσωρινά την «Γερμανική στολή στην ναφθαλίνη», κρυπτόμενη μέσα σε όλους τους μετεμφυλιακούς πολιτικούς σχηματισμούς, τους οποίους και τελικά άλωσε εκ των έσω, [2].
Σήμερα, 70 χρόνια μετά την κατοχή, η πολική ελίτ σίγουρη για την εκ νέου εδραίωση της Γερμανικής κυριαρχίας στην Ευρώπη, φόρεσε και πάλι την Γερμανική στολή και ανερυθρίαστα προσέθεσε και το «τιμητικό» διάδημα του μνημονίου, υλοποιώντας έτσι εντός των πλαισίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα παλαιά Γερμανικά σχέδια που αποσκοπούσαν τότε, όπως και σήμερα, στην δήμευση του δημοσίου και ιδιωτικού πλούτου της πατρίδας μας, [1].
Η ληστεία του Ελληνικού λαού ενομιμοποιείτο με την επίκληση της Γερμανικής θεωρίας του Fallmerayer, που ισχυρίζετο ότι οι νέο – Έλληνες δεν έχουν καμία φυλετική ή πολιτισμική συνέχεια με τους Αρχαίους Έλληνες, αλλά έχουν προκύψει από το αποτέλεσμα Αλβανικών, Σλάβικών και Τουρκικών εποικισμών και συνεπώς είναι φυλετικά κατώτεροι από τα άλλα αμιγώς καθαρά Ευρωπαϊκά έθνη, μη δικαιούμενοι να κατέχουν την χώρα τους επειδή συνιστούν μία «ιστορική ανωμαλία». Οι Γερμανικές, Ιταλικές και Βουλγαρικές απόψεις εσυνοψίζοντο στο ότι η Ελλάς θα έπρεπε να διαμελισθεί και να περιορισθεί γεωγραφικά μόνο στην Πελοπόννησο και την Στερεά Ελλάδα, μετατρεπόμενη τιμής ένεκεν σε ένα πολιτικά ελεγχόμενο προτεκτοράτο, ώστε να θυμίζει στην Ευρώπη το πάλε ποτέ αρχαίο κλέος και κάλος [1].
Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι έγκριτες Βρετανικές εφημερίδες από την ημέρα της δήλωσης εξευτελίζουν διαρκώς την πατρίδα μας, επειδή έχουν πλέον παγιώσει την ονοματολογία FYROM και FOPOG αναφερόμενες στην διαμάχη των δύο χωρών, [3]. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός της Αγγλίας επισκέφτηκε τις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, πλην των Αθηνών, στην πρόσφατη περιοδεία του στην Ευρώπη για να αναζητήσει συμμάχους στην πολιτική του εγκλωβισμού των μεταναστών στην Ελλάδα που προωθεί το Λονδίνο, επιδιώκοντας να τους χρησιμοποιήσει καταλλήλως την κατάλληλη στιγμή, ώστε να διεκδικήσει και πάλι ενεργό ρόλο στις επερχόμενες συγκρούσεις και στην επαναχάραξη των συνόρων στα Βαλκάνια, όπως επιτυχώς έπραξε στην Συρία, το Ιράκ, την Λιβύη και την Γιουγκοσλαβία.
Η αιχμή του δόρατος της πολιτικής όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων, ιδίως του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, οικοδομήθηκε πάνω στον ανθελληνισμό και την μετά μανίας καταστροφή της πολιτικής αρχής του έθνους-κράτους, με την συνυπευθυνότητα βεβαίως του λαού, που «συνωστίζεται» για να ψηφίσει αυτούς που όχι μόνο του άρπαξαν τα σπίτια και του λεηλάτησαν την ζωή, αλλά του στέρησαν ακόμα και το όνομα, δηλαδή την ψυχή του, προσπαθώντας να τον πείσουν δια των πολιτικών πράξεων τους ότι δεν είναι «Έλληνας» αλλά ένας «FOPOGITIS» και συνεπώς, δεν αξίζει να έχει ούτε εργασία, ούτε ιδιοκτησία ούτε σύνταξη. Ο λαός, με την πολιτική στάση του νομιμοποίησε όχι μόνον την απώλεια της εθνικής του κυριαρχίας και την «καθαγίαση» των μνημονίων, αλλά απεδέχθη και ότι όλα αυτά συνεπάγονται, δηλαδή την αποδοχή του «θείου μυστηρίου» της εκ νέου «βαπτίσεως» του και την αλλαγή του εθνικού του ονόματος σε FOPOGITI.
[1] Δ. Κούκουνα, «Η Ελληνική οικονομία κατά την κατοχή και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια», Εκδ. Ερωδιός, Θεσσαλονίκη 2012.
[2] Ν. Δορδανά, « Η Γερμανική στολή στη ναφθαλίνη», 1945-1974, Εκδ.Εστία, 2011.
[3] http://blogs.telegraph.co.uk
