Ο έλεγχος του ΕΣΡ και οι άδειες στα κανάλια
Ας το ξεκαθαρίσουμε εξαρχής, για να μην υπάρχουν παρανοήσεις: Οποιοι ορκίζονται στην ανεξαρτησία του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου αυτή την εποχή και στην ικανότητά του να φέρει σε πέρας τον διαγωνισμό για την αδειοδότηση των καναλιών στην πραγματικότητα μάχονται για την εξάρτησή του. Στοιχειώδης παρακολούθηση της πορείας του θεσμού μέσα στον χρόνο πιστοποιεί την απόλυτη αδυναμία του να επιβληθεί στην αγορά που εποπτεύει.
Αν εξαιρέσει κανείς κάποιες ηθικολογικού χαρακτήρα παρεμβάσεις του για το… φιλί του Παπακαλιάτη και την επιβολή ορισμένων προστίμων για υβριστικές λέξεις που ακούγονται κατά καιρούς στα ερτζιανά, ποιο είναι άραγε το… ταμείο του; Προστάτεψε μήπως την πολυφωνία και την τήρηση της αντικειμενικότητας που, σύμφωνα με το Σύνταγμα, είναι η βασική αποστολή του; Ελάχιστα. Τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης είναι διορισμένα από τα κόμματα με πλειοψηφία 4/5, δεν αντλούν εξουσία από τον λαό και προφανώς δεν είναι ανεξάρτητα.
Αντιθέτως, είναι απροστάτευτα στην περίπτωση που ήθελαν να ασκήσουν πλήρως τα καθήκοντά τους. Πρέπει, μήπως, να θυμίσω τι συνέβη κατά την πρώτη εφαρμογή του νόμου Καραμανλή – Παυλόπουλου για τον βασικό μέτοχο, όταν το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο κλήθηκε να παράσχει πιστοποιητικό διαφάνειας σε εργολάβο που διεκδικούσε δημόσιο έργο; Να θυμίσω τα δημοσιεύματα εφημερίδων της εποχής, σύμφωνα με τα οποία μέλη του ΕΣΡ, νομικοί, ήταν σε ανοιχτή γραμμή με κάποιους από τους θιγόμενους καναλάρχες; Να θυμίσω με πόσο κόπο και οριακή πλειοψηφία εφαρμόστηκε από το ΕΣΡ ο νόμος για τον βασικό μέτοχο, πριν καταπέσει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με σκεπτικό που δικαίωνε εν μέρει τη Ν.Δ.;
Στην πραγματικότητα, λοιπόν, όσοι με θεολογική επιμονή ανάγουν την Αρχή αυτή στον απόλυτο ρυθμιστή του ραδιοτηλεπτικού τοπίου άλλο πράγμα έχουν στο μυαλό τους. Τον έλεγχό του, όχι την αυτονομία του. Τόσο η Βουλή των Ελλήνων όσο και ο αρμόδιος υπουργός Επικρατείας διαθέτουν απευθείας νομιμοποίηση από τον ελληνικό λαό, δεν είναι έμμεσα εκλεγμένοι-υποδειχθέντες από έναν στενό κύκλο πολιτικών αρχηγών.
Πέραν αυτών, και με αφορμή τον θόρυβο που έχει ξεσπάσει γύρω από το ραδιοτηλεοπτικό, είναι ευκαιρία με την αφορμή της συζήτησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος να διεξαχθεί δημόσιος διάλογος πάνω στη σχέση κόστους-οφέλους για την αναγκαιότητα της νομικής κατοχύρωσης των ανεξάρτητων Αρχών, υπάρχει πλέον πλούσια εμπειρία από τη δράση τους. Οι Αρχές αυτές ιδρύθηκαν πάνω στην παραδοχή ότι ο πολιτικός κόσμος και η Δημόσια Διοίκηση είναι αναξιόπιστοι να εγγυηθούν την αξιοκρατία στους διορισμούς (ΑΣΕΠ), την τήρηση της πολυφωνίας (ΕΣΡ) την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας (Συνήγορος του Πολίτη). Αισθάνεται ακόμη ανίκανος ο πολιτικός κόσμος να εγγυηθεί τις βασικές συνταγματικές ελευθερίες;
Μανώλης Κοττάκης
