Τα βίτσια του καθενός δεν μπορεί να ανάγονται σε πρότυπα «κοινωνικά ορθής» συμπεριφοράς
Είναι εύκολο για κάποιους «πλειοδότες αριστεροσύνης» να βαφτίζουν τους πολίτες που ξεσηκώνονται για τα στρατόπεδα υποδοχής λαθραία διακινούμενων προσφύγων συλλήβδην ακροδεξιούς ή «χρυσαυγίτες».
Τα πράγματα, όμως, δεν είναι έτσι και οφείλουν να το συνειδητοποιήσουν ορισμένοι στην κυβέρνηση, που νομίζουν ότι ανακάλυψαν τους «αποδιοπομπαίους τράγους» των αυθόρμητων λαϊκών κινητοποιήσεων.
Δεν ξέρω αν οι ανθρωπιστές της Αριστεράς που ανιχνεύονται από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ έως το Ποτάμι, για να μην πω και δεξιότερα, θα ήταν έτοιμοι να συμφιλιωθούν με ένα στρατόπεδο προσφύγων στη γειτονιά τους.
Ορισμένοι από αυτούς που ορκίζονται στην αδελφοσύνη των λαών, όπως η κυρία Τασία, δηλώνουν διατεθειμένοι να τους φιλοξενήσουν και στο σπίτι τους. Πιθανόν και να το εννοούν, ξέρετε. Ομως τα βίτσια του καθενός δεν μπορεί να ανάγονται σε πρότυπα «κοινωνικά ορθής» συμπεριφοράς.
Οι εγκαταστάσεις υποδοχής προσφύγων ασφαλώς και καλύπτουν μια επείγουσα ανθρωπιστική ανάγκη. Δυστυχώς, όμως, το παραμύθι έχει και δράκο. Τα στρατόπεδα δεν προορίζονται μόνο για κατατρεγμένους Σύρους πολίτες που σπεύδουν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους. Σε αυτά μοιραία θα φιλοξενηθούν και «συνειδητοί λαθρομετανάστες», αλλά και κάθε λογής παραβατικά στοιχεία, που επιδιώκουν να φτάσουν στην κεντρική Ευρώπη υποδυόμενοι τους πρόσφυγες.
Ας υποθέσουμε, όμως, για την ευκολία της συζήτησης ότι πρόκειται μόνο για πρόσφυγες από τα φλεγόμενα πολεμικά μέτωπα της Συρίας και του Ιράκ. Γιατί πρέπει οι χώροι υποδοχής τους να γίνουν μέσα στον αστικό ιστό; Και μάλιστα σε εξαιρετικά υποβαθμισμένες περιοχές, οι κάτοικοι των οποίων υποφέρουν ήδη από άλλες αιτίες; Δεν υπάρχουν άλλες ζώνες υποδοχής κοντά σε κόμβους εθνικών οδών, ερημικές, απομονωμένες και καλύτερα ελεγχόμενες; Δεδομένου, μάλιστα, ότι η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η φιλοξενία θα είναι «προσωρινή».
Η στέγαση σε περιοχές έξω από τον οικιστικό ιστό προϋποθέτει υψηλότερα κόστη επιμελητείας, μπορεί κάποιος να αντιτείνει. Κι εμάς τι μας νοιάζει; Ας πρόσεχαν οι «αρμόδιοι» που έχασαν οκτώ μήνες θεωρώντας ότι μπορούν να αποφύγουν το πρόβλημα και τώρα επιχειρούν να φτιάξουν εγκαταστάσεις στο πόδι, εκμεταλλευόμενοι τις υποδομές και τους μηχανισμούς των Ενόπλων Δυνάμεων που ευτυχώς ακόμη σε αυτή τη χώρα λειτουργούν.
Τα υψηλότερα κόστη σε τέτοιες περιπτώσεις δεν αφορούν τους πολίτες, οι οποίοι δικαίως διαμαρτύρονται. Ας διαπραγματευτεί καλύτερα η κυβέρνηση με τους Ευρωπαίους και ας αποτρέψει, έστω και στο παρά πέντε, τη δημιουργία προσφυγικών γκέτο στην καρδιά αστικών κέντρων. Αλλιώς είναι μαθηματικά βέβαιο ότι στις συγκεκριμένες περιοχές θα μπορούν να κυκλοφορούν μόνο βουλευτές της Χρυσής Αυγής…
Γιώργος Χαρβαλιάς
