Η τακτική της Γεννηματά και οι σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ
Θέλω να σας πω εισαγωγικά ότι συμπαθώ την πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά. Πρώτον, διότι τη γνώρισα σε μια εποχή που έβγαινε από την περιπέτεια της υγείας της και σε μια τηλεοπτική συνέντευξη που μου έδωσε τότε εξέπεμψε την εικόνα ενός θαρραλέου, σοβαρού και αξιοπρεπούς ανθρώπου. Δεύτερον, διότι η πορεία της στον δημόσιο βίο μετά την εκλογή της στο αξίωμα της είναι αξιοσημείωτη.
Τη θεωρώ περισσότερο αντισυμβατική από τον μάλλον συστημικό πατέρα της, δείχνει θέληση και τσαγανό από το βήμα του Κοινοβουλίου – τα υποτιμητικά σχόλια εσωκομματικού αντιπάλου της περί «κομμώτριας» μάλλον έπεσαν στο κενό. Ο ΣΥΡΙΖΑ -για να έρθω τώρα στην ουσία του σημερινού σημείωματος- κακώς θεωρεί ότι η Γεννηματά φοβάται να συγκρουστεί με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, γι’ αυτό και ισορροπεί μετά δυσκολίας. Ενδεχομένως και να βολεύεται η Αριστερά από την ακαμψία της Φώφης στην παρούσα φάση: στην προσπάθειά της να «περάσει» ως νέα Κεντροαριστερά, βολεύεται με το να υπάρχει κάτι που σε αντίστιξη θυμίζει το παλαιό – δηλαδή, το ΠΑΣΟΚ.
Ωστόσο, για κάποιους από εμάς, που παρακολουθήσαμε το ΠΑΣΟΚ στις δόξες του και αναπνεύσαμε την αλαζονεία και την ισχύ των υπουργών του, είναι, νομίζω, σχετικά εύκολο να καταλάβουμε γιατί αντιδρά τόσο αρνητικά η Γεννηματά στο φλερτ του ΣΥΡΙΖΑ. Κατά βάση, είναι θέμα τιμής και όχι φόβου απέναντι στον Βενιζέλο, ο οποίος κατέρχεται στο Κοινοβούλιο, ομιλεί περίπου σαν αρχηγός και απέρχεται χωρίς να ακούσει την αρχηγό του.
Η Γεννηματά νιώθει βαριά την κληρονομιά της πολιτικής παράταξης που εκπροσωπεί, έστω στα χάλια που είναι σήμερα, και δεν θέλει να παραδοθεί εύκολα σε μια κυβέρνηση της οποίας πολλοί υπουργοί θα ήταν στην καλύτερη περίπτωση σύμβουλοι υπουργών του ΠΑΣΟΚ. Αυτό είναι, νομίζω, το θέμα της, γι’ αυτό και θα πάρει χρόνο για να καταφέρει να τα βρει με τον Τσίπρα, ο οποίος στην πραγματικότητα της παίρνει την αντιπροσωπία του σοσιαλισμού στην Ελλάδα με επιθετική εξαγορά. Το πιθανότερο είναι ότι η απόπειρα της Γεννηματά θα αποτύχει.
Ο χώρος της Κεντροαριστεράς είναι ένα κουφάρι και τα ιμάτιά του τρέχουν να τα διαμοιράσουν ο Αλέξης από τη μία και ο Κυριάκος από την άλλη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν θα προσπαθήσει μέχρι τέλους να το αποφύγει, ποντάροντας στη δυσαρέσκεια πολιτών για τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν η Γεννηματά υποφέρει σήμερα από κρίση μεγαλείου και θέλει να γίνονται δεκτές οι ευαισθησίες του πάλαι ποτέ ισχυρού κόμματος, ο Τσίπρας πιθανόν να διακατέχεται από τον ηγεμονισμό των επερχόμενων απέναντι στους θεωρούμενους «τελειωμένους». Η κόντρα αυτή θα έχει συνέχεια, δεν θα λήξει απλά. Το ΠΑΣΟΚ θα πουλήσει ακριβά το τομάρι του.
Μανώλης Κοττάκης
