Κατανοητές οι σχέσεις της πολιτικής με την οικονομική ψευτοελίτ!
Οι μεγάλοι φίλοι μας και σύμμαχοι πέραν του Ατλαντικού, όταν ρωτήσεις κάτι αυτονόητο, σου απαντούν «είναι ο Πάπας καθολικός;», «χέζουν οι αρκούδες στο δάσος;» Λοιπόν, κέρδισε ποτέ κανείς πόντους στον λαό υπερασπιζόμενος τον Μπόμπολα, τον Γεωργίου ή τη μαντάμ Στουρνάρα; Ξέρουμε τι κάνουν οι αρκούδες στο δάσος, έτσι;
Δεν ξέρω ποιος έκανε τι. Λεφτά έχουν, καλούς συναδέλφους προσλαμβάνουν, θα υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους. Απλά λέω πως, πολιτικά, όταν διαρρηγνύεις τα ιμάτιά σου για τα τζάκια, πλούσιους πασόκους και το σόι τους, δεν κερδίζεις ούτε στον λήγοντα.
Είναι βέβαια κατανοητές οι σχέσεις της πολιτικής ψευτοελίτ με την οικονομική ψευτοελίτ. Χλιδάτοι κνίτες κι αριστεριστές στα νιάτα τους, μαθητές των γνωστών ακριβών ιδιωτικών σχολείων κι ύστερα των ακόμη πιο γνωστών ξένων ιδιωτικών πανεπιστημίων, στελέχωσαν οικονομικά το σύστημα που στελέχωσαν πολιτικά κάποιοι άλλοι συμμαθητές τους, σφόδρα αντιδεξιοί, κι ύστερα κάναν κολεγιές. Από αυτό το ράφι ψώνιζε ο Σημίτης ο μαρτυριάρης οικονομισάριους κι ύστερα και η «Κεντροδεξιά». Ο Στουρνάρας, θυμίζω, ήταν από αυτούς που μας έβαλαν ξεβράκωτους στο ευρώ. Μετά, λες κι ολόκληρη η Δεξιά δεν είχε έναν (1) οικονομολόγο της προκοπής, ψώνισε και η Ν.Δ. από το ράφι του Σημίτη.
Σας θυμίζω, όταν συνεχιζόταν η ολομέτωπη επίθεση στην ατομική ιδιοκτησία, έγραφα στη «δημοκρατία» με τον τίτλο στο εξώφυλλο: «Κύριε Στουρνάρα, αν ο Ελληνας σκοτώνει για δυο μέτρα γης, φαντάσου τι μπορεί να κάνει για όλη του την περιουσία». Αν δεν έχουν αντιληφθεί μερικοί πως ο ΕΝΦΙΑ ήταν βασικός παράγοντας της ήττας, τότε χαιρετίσματα.
Κατανοώ την ιερή οργή του Μητσοτάκη. Οταν με κάποιους ανθρώπους ανήκεις παιδιόθεν στο ίδιο κλειστό κλαμπ, όταν έχετε βρεθεί δίπλα δίπλα στο ίδιο spa κάνοντας μάσκα προσώπου με black angus και παπάγια, που έχουν συλλέξει στη Σρι Λάνκα νεοφιλελεύθερες παρθένες μια νύχτα που ψιλόβρεχε στρέιτ θρου, δεν τους πουλάς.
Αυτοί οι τύποι μεταξύ τους θεωρούν όσους δεν ανήκουν στο κλαμπ πλέμπα, χρήσιμους μόνο για να πληρώνουν και για τη δυστυχώς υποχρεωτική διαδικασία της κάλπης, αφού ακόμη και τα αρχοντόσογα των κοτζαμπάσηδων δεν έχουν βρει τον τρόπο να επιβάλλουν την κληρονομική διαδοχή της εξουσίας στους γόνους και δεν τα βρίσκουν και πάντα στη μοιρασιά. Οπότε υποχρεωτικά η κληρονομική διαδοχή πρέπει να έχει επίφαση δημοκρατικότητας, τα καλόπαιδα να παίρνουν τις πολιτικές θέσεις, αλλά ο κυρ Μήτσος να νομίζει ότι ψηφίζει ελεύθερα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ για άλλη μία φορά επιλέγει το πεδίο της επικοινωνιακής μάχης και η ηγεσία της αντιπολίτευσης απευθύνεται στο 15% που έχει κάτι και υπερασπίζεται το 1% που έχει τα πάντα. Το επικοινωνιακό και πολιτικό αποτέλεσμα πάει με κόλλυβα, τσουρεκάκι στο σελοφάν και Μποφίλιου να κόβει φλέβες στο cd.
Εν τω μεταξύ, όσο ο ΣΥΡΙΖΑ και το ασφυκτικά ελεγχόμενο κράτος του γονατίζει τους γονιούς στο Ωραιόκαστρο, με καθυστέρηση ημερών βγήκε η Ν.Δ., διά του φίλτατου Β. Κικίλια, να νίψει τας χείρας της. Επειδή όμως ο Μητσοτάκης «τιμά και σέβεται την Αριστερά για τους αγώνες της» κι είχε τύψεις, βγήκε καπάκι ο Κουμουτσάκος να τους κουνήσει το δάχτυλο κι επειδή κι αυτό λίγο ήταν, βγήκε και ο συμπαθής Καραγκούνης να τους καταγγείλει. Βέβαια ο ισλαμικός εποικισμός συνεχίζεται και οι «ροές», όπως καλλιτεχνικώς λέγεται η εισβολή προσφύγων και λαθραίων, αυξάνονται κατά τους «New York Times». Αν είναι ισλαμικός εποικισμός; Τι είπαμε πως είναι ο Πάπας;
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ
