Πραγματικά παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τόσο τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα όσο και τον κατά δήλωσή του υποψήφιο πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων Τύπου που παραχώρησαν αμφότεροι στη Θεσσαλονίκη. Ο καθένας με τον δικό του τρόπο πήρε ένα μικρό… καλάθι υποσχέσεων για να το μοιράσει στους πολίτες που τα τελευταία έξι χρόνια σε μικρό ή μεγάλο βαθμό υποφέρουν από μια μνημονιακή πολιτική που δεν έχει τέλος.
Οι φτωχοί σε αυτά τα χρόνια έγιναν φτωχότεροι και η μεσαία τάξη ισοπεδώθηκε και φτωχοποιήθηκε. Αυτή είναι η πραγματικότητα και με πράσινο και με μπλε, αλλά και με… ροζ Μνημόνιο. Στο ιδιόμορφο αυτό ντιμπέιτ που είχαν οι δύο αρχηγοί με διαφορά φάσης αλλά και δημοσιογράφων αποδείχθηκε ότι απείχαν πολύ και οι δύο από απαντήσεις που δίνουν λύσεις στα προβλήματα της χώρας, τα οποία, αντί να βρίσκονται σε φάση επίλυσης, κλιμακώνονται, μεγαλώνουν και αποκτούν νέες παραμέτρους.
Από τη μία, ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να διαχειριστεί το εναπομένον πολιτικό κοινό του με στόχο να εμφανιστεί ως ο προστάτης των νεόπτωχων που δημιούργησε η μνημονιακή πολιτική που εφαρμόζει. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από τη μεριά του, εμφανίστηκε ως προστάτης των πολιτών που δεν τα έχουν χάσει ακόμη όλα, υποσχόμενος μειώσεις φόρων και περικοπές στο Δημόσιο, χωρίς να πει πώς θα κλείσει τις… μαύρες τρύπες που θα προκύψουν. Και οι δύο πάντως εμφανίστηκαν με ξεκάθαρο ιδεολογικό μανδύα που δεν εκπροσωπεί την πλειοψηφία των ψηφοφόρων τους. Για να είμαστε ειλικρινείς, τον πρώτο τον ενδιαφέρει πώς θα κρατήσει την εξουσία που έχει και τον δεύτερο πώς θα πάρει την εξουσία που δεν έχει, τόσο απλά.
Αν πραγματικά οι δύο αρχηγοί ήθελαν να είναι ειλικρινείς με τους πολίτες, θα έπρεπε να κάνουν μια απλή κίνηση. Στις συνεντεύξεις Τύπου που έδωσαν αντί για δημοσιογράφους (μεταμφιεσμένους ή μη) θα έπρεπε να έχουν απέναντί τους τους θεσμούς. Να τους κάνουν εκείνοι τις ερωτήσεις που τους κάνουν πίσω από τις κλειστές πόρτες. Μόνο τότε θα μαθαίναμε τη συμφωνία… αλήθειας ή ψέματος που έδωσαν από τη Θεσσαλονίκη οι Αλέξης Τσίπρας και Κυριάκος Μητσοτάκης. Τότε θα μάθαινε και ο ελληνικός λαός τι ακόμη τον περιμένει, παρά τα ευχολόγια περί ανάπτυξης που έρχεται ή περί μαγικών συνταγών που κάποιοι έχουν και δεν τις λένε σε άλλους για να μη σωθεί ο τόπος.
Διαφορετικά, όσα ακούσαμε μου θύμισαν τη φράση ότι κάποιοι λογαριάζουνε χωρίς τον ξενοδόχο. Και, δυστυχώς, σε αυτήν την τουριστική χώρα άλλος είναι ο ξενοδόχος. Τώρα, εάν δεν μας κάνει, επειδή δεν μπορούμε να αλλάξουμε όλοι δωμάτια, ας αλλάξουμε τον ξενοδόχο, πριν να είναι αργά…
Νίκος Ελευθερόγλου
