Πώς ο Κυριάκος μπορεί να κάνει τη διαφορά στην παιδεία απέναντι στον Τσίπρα
Σε συνέχεια του χθεσινού σημειώματός μας για την Παιδεία, επιχειρώ σήμερα να πάω τη συζήτηση λίγο πιο κάτω. Οπως επισήμανα χθες, η φιλελεύθερη τοποθέτηση Μητσοτάκη με ικανοποίησε αρκετά. Αλλά όταν υποστηρίζω ότι πρέπει να κάνει τη διαφορά, αν θέλει να γίνει πρωθυπουργός, οφείλω να εξηγήσω και πώς την εννοώ. Θεωρώ ότι η εποχή χρειάζεται σοκ και ανατρεπτικό λόγο. Σε καιρούς αναθεώρησης οι φιλελεύθεροι δεν πρέπει να μένουν στατικοί.
Αναθεώρηση στον χώρο της Παιδείας είναι να προσεγγίζεις και την ιδιωτική εκπαίδευση με κριτική ματιά. Οτιδήποτε ιδιωτικό δεν καθαγιάζεται απαραιτήτως. Ανατροπή θα ήταν, για παράδειγμα, η διατύπωση κριτικής για τη λειτουργία ορισμένων ιδιωτικών σχολείων, τα οποία με τη λειτουργία τους στο πρόσφατο παρελθόν έπληξαν ευθέως την έννοια της αριστείας.
Προ διετίας ένα εξ αυτών κατηγορήθηκε ότι πουλούσε τα θέματα των αυστηρών εξετάσεων του Baccalaureate σε γόνους εύπορων οικογενειών προκειμένου να διευκολυνθεί η εγγραφή τους σε καλά ξένα πανεπιστήμια. Δεν θα έπρεπε να ασκηθεί κριτική γι’ αυτό; Είναι επίσης γνωστό ότι πολλοί ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί αξιολογούνται με άριστα από τους εργοδότες τους όταν υποκύπτουν στις πιέσεις και φιλοδωρούν με εικοσάρια γόνους (το φαινόμενο παρατηρείται στο Δημόσιο αλλά από την ανάποδη, η πίεση είναι για να περνούν τις τάξεις τα στουρνάρια). Και βεβαίως, καλά τα μεγάλα μη κρατικά πανεπιστήμια του εξωτερικού, αλλά οι γόνοι συγκεκριμένων τάξεων από την Ελλάδα -ειδικώς των χορηγών τους- εισάγονται με προφορικές εξετάσεις σε ειδικότητες, είναι γνωστά αυτά ως θέματα συζήτησης στα σπίτια της Εκάλης.
Για όλα αυτά μια κουβέντα δεν χρειάζεται; Δεν νομίζω ότι ο Κυριάκος ανήκει στους πολιτικούς που χαρακτηρίζονται από έλλειψη τόλμης, σποραδικά τα έχει «χώσει», π.χ., στους επιχειρηματίες που εξαντλούν την προσφορά τους στο κοινωνικό σύνολο χτίζοντας μια εκκλησία στην πλατεία του χωριού τους. Αν θέλει να αιφνιδιάσει τον Τσίπρα, πρέπει να πάψει να το κάνει σποραδικά αλλά μόνιμα. Ειδικά τώρα που, όπως προκύπτει από τις ομιλίες Τσίπρα, εκείνος λογαριάζει να τον χρεώσει στο κλαμπ των πολιτικών που μάχονται για τους λίγους, χαρακτηριστική η νέα ατάκα για τη «νεοφιλελεύθερη Ν.Δ.».
Ανατρεπτικός λόγος θα ήταν επίσης η αναθεώρηση κάποιων δογμάτων. Κατηγόρησε ο πρόεδρος της Ν.Δ. τον Τσίπρα για σοβιετική αντίληψη των πραγμάτων στην Παιδεία. Κι όμως, ο υπαρκτός σοσιαλισμός παρήγαγε φτώχεια και δικτατορίες, αλλά Παιδεία έδωσε στους υπηκόους του και μάλιστα καλή. Τα σοβιετικά γράμματα ήκμασαν σε συγκεκριμένες περιόδους της Ιστορίας. Κάθε φορά που η Ν.Δ. χρησιμοποιεί τέτοια παλαιωμένα τσιτάτα, ενδεχομένως διώχνει έναν ψαγμένο αριστερό υποψήφιο ψηφοφόρο της. Αν επείγει κάτι λοιπόν -ανακεφαλαιώνω-, αυτό είναι η ανατροπή. Οχι η εμμονή. Γίνεται;
Μανώλης Κοττάκης
