Η μόνη μας ελπίδα να αυξήσουμε τις πιθανότητες για ομαλή μετάβαση είναι η ηγεσία μας να αντιλαμβάνεται τόσο τους κινδύνους όσο και τα οφέλη
Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης είναι θεμελιώδης στην οικονομία. Μεγάλη προσφορά σημαίνει ότι η τιμή θα είναι χαμηλότερη, ενώ η μεγάλη ζήτηση προκαλεί αύξηση της τιμής.
- Του δρος Απόστολου Κρητικόπουλου*
Το έχουμε ζήσει τα τελευταία 15 έτη στην Ελλάδα με την κρίση χρέους και τη μετέπειτα σταδιακή εξομάλυνση της κατάστασης, πολύ έντονα με τα ακίνητα, τα τρόφιμα κ.ά. Τι θα συμβεί όμως αν στον συγκεκριμένο νόμο η προσφορά είναι άπειρη, έχουμε δηλαδή μια οικονομία του απείρου; Σενάριο επιστημονικής φαντασίας; Οχι τόσο.
Εκατοντάδες ιδιαίτερα σοβαροί επιστήμονες και πρωτοπόροι στην τεχνολογική επιχειρηματικότητα έχουν εκφράσει ανησυχίες αλλά και προφητείες για το άμεσο μέλλον (τα επόμενα 3 έως 20 έτη) που συνοψίζονται σε τέσσερις διαστάσεις: (α) άπειρη καθαρή οικολογική ενέργεια με πυρηνικούς αντιδραστήρες σύντηξης και όχι «παρωχημένους» σχάσης, (β) άπειρη ευφυΐα με την πρόοδο της Τεχνητής Νοημοσύνης και την πολυαναμενόμενη εμφάνιση της AGI (Artificial General Intelligence), όπου οι υπολογιστές θα έχουν πολύ μεγαλύτερη και εκθετικά αυξανόμενη ευφυΐα και γνώση από τον άνθρωπο, (γ) άπειρη επεξεργαστική ισχύ με την εύκολα προσβάσιμη και κοινή χρήση των κβαντικών επεξεργαστών που είναι χιλιάδες ή και εκατομμύρια φορές καλύτεροι από τους συμβατικούς, (δ) άπειρη χειρωνακτική ισχύς μέσω των εκατομμυρίων ρομπότ που θα κατακλύσουν τον πλανήτη και θα έχουν Τεχνητή Νοημοσύνη και απεριόριστη γνώση, ώστε να υλοποιούν κάθε μας επιθυμία.
Ακούγονται τρομερά υπερβολικά τα παραπάνω; Οπως έγραψα και πριν, αυτά έχουν προβλέψει τα καλύτερα μυαλά του πλανήτη. Αν δεν έχουμε κάποιο καταστροφικό γεγονός λόγω αυτής της εξωφρενικής τεχνολογικής επιτάχυνσης σε κοινωνικό ή και πολεμικό επίπεδο, προσωπικά είμαι σίγουρος ότι θα συμβούν στο άμεσο μέλλον και θα προκαλέσουν ραγδαίες εξελίξεις, αφού ουσιαστικά θα καταργήσουν ως «οικονομία του απείρου» νόμους, κοινωνικές νόρμες και θεσμούς που ίσχυαν στην ανθρωπότητα για χιλιετίες.
Είμαστε έτοιμοι σε πολιτικό, οικονομικό αλλά και σε πανανθρώπινο επίπεδο να δεχτούμε τέτοιες αλλαγές; Οχι, δεν είμαστε, γιατί οι εξελίξεις έχουν αυξανόμενη επιτάχυνση, η οποία καθιστά αδύνατη την αντίληψη και ανάλυση των εξελίξεων. Βασιζόμαστε στην εγγενή ικανότητα του είδους μας για επιβίωση και ανάπτυξη που επιδείξαμε τα τελευταία 300.000 έτη ύπαρξης για το αν θα ζήσουμε λόγω αυτών των τεχνολογικών θαυμάτων σε ιδεατή ουτοπία ή σε αυτοκαταστροφική δυστοπία. Η μόνη μας ελπίδα να αυξήσουμε τις πιθανότητες για ομαλή μετάβαση είναι η ηγεσία μας να αντιλαμβάνεται τόσο τους κινδύνους όσο και τα οφέλη, ώστε να μας οδηγήσει με ασφάλεια μέσα από αυτές τις συμπληγάδες πέτρες προς την καθολική και ασφαλή ευημερία.
*Διδάκτωρ Πληροφορικής
