Πρέπει να αποβάλουμε τα χαρακτηριστικά που μας έχουν προσδώσει πολιτικοί με καταστροφικές και προδοτικές αποφάσεις
Πριν από 21 χρόνια, τέτοιες μέρες, είχε ξεσπάσει η λεγόμενη «κρίση των Ιμίων» – και τη χαρακτηρίζω έτσι γιατί, κατά την άποψή μου, ήταν μια φτιαχτή κρίση, που εξυφάνθηκε σε κάποια γραφεία της Ουάσινγκτον και κατέληξε σε μια εθνική ήττα για την Ελλάδα.
Τότε, ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Σημίτης, άβουλος και δειλός, σύρθηκε από τις εξελίξεις, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να απολέσει το δικαίωμα να ασκεί κυριαρχία στη Μικρή και τη Μεγάλη Ιμια. Μέχρι τότε, ο διοικητής του λόχου, σε μονάδα της Καλύμνου, τουλάχιστον μία φορά τον μήνα ήταν υποχρεωμένος να τα επισκέπτεται με πλωτό μέσο, να αποβιβάζεται, να επιθεωρεί τον χώρο και τις μεταλλικές ελληνικές σημαίες που ήταν ορθωμένες. Μετά την κρίση των Ιμίων, η Ελλάδα, όπως αποδεικνύεται στην πράξη, απεμπόλησε το δικαίωμα αυτό. Δύο παρατηρήσεις για το θέμα:
– Ο πρωθυπουργός δεν διαβουλεύτηκε με κανέναν για να λάβει τη συγκεκριμένη απόφαση.
– Οι υπεύθυνοι της εσχάτης προδοσίας -γιατί η απώλεια εθνικού εδάφους μόνο ως τέτοια πράξη μπορεί να χαρακτηριστεί- όχι μόνο δεν εγκαλέστηκαν για να λογοδοτήσουν, αλλά κέρδισαν και τις επόμενες εκλογές, λαμβάνοντας και άλλες καταστροφικές αποφάσεις για το μέλλον της πατρίδας, τις οποίες πληρώνουμε μέχρι σήμερα, όπως για παράδειγμα η απόφαση για την παράδοση Οτζαλάν και η απόφαση για την είσοδο στο ευρώ!
Αποφάσεις που και πάλι ελήφθησαν ερήμην των Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι τώρα πληρώνουν τα σπασμένα αυτών των αποφάσεων.
Και τα πληρώνουμε γιατί και οι επόμενοι έλαβαν ορισμένες εξ αντικειμένου προδοτικές αποφάσεις αλλεπάλληλες φορές: επίσπευση εκλογών δύο φορές, υπογραφή Μνημονίων, απόφαση για το καταστροφικό δημοψήφισμα κ.λπ., και πάλι χωρίς να διαβουλευθούν με τους πολίτες, και πάλι χωρίς να λογοδοτήσουν σε κανέναν φορέα… Προχθές, ο Αρειος Πάγος έλαβε μια ιστορική απόφαση. Ενώ, σύμφωνα το προπαγανδιστικό έντυπο της κυβέρνησης, ο Ερντογάν ευχαρίστησε τον Ελληνα πρωθυπουργό κ. Τσίπρα για την υπόσχεσή του να παραδώσει τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς, ενώ ο Τούρκος ΥΠΕΞ δήλωνε ότι ο Ελληνας ομόλογός του κ. Κοτζιάς τον διαβεβαίωσε ότι οι «οκτώ» θα εκδοθούν, ενώ ο αναπληρωτής υπουργός Αμυνας κ. Βίτσας δήλωσε δημοσίως ότι οι «οκτώ» πρέπει να εκδοθούν στην Τουρκία, οι δικαστές του Αρείου Πάγου αποφάσισαν ομόφωνα να μην εκδοθούν.
Μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας αντιμετώπισε με ανακούφιση την απόφαση αυτή, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι η Ελλάδα ανέκτησε μέρος της εθνικής της υπερηφάνειας, αφού οι θεσμοί αποφάσισαν να μην ακυρώσουν την κρατική υπόσταση της χώρας, όπως έγινε πολλάκις στο παρελθόν, λόγω της τρομοκρατίας που ασκεί η Τουρκία στις αδύναμες και δειλές ελληνικές ελίτ. Τι συμπέρασμα βγαίνει από όλα αυτά; Η Ελλάδα πρέπει επειγόντως να αποβάλει τα χαρακτηριστικά της μαριονέτας, που της έχουν προσδώσει οι πολιτικοί με τις καταστροφικές και πολλές φορές προδοτικές αποφάσεις τους, να προχωρήσει σε αλλαγή του συστήματος λήψεως αποφάσεων και άσκησης εξουσίας, να θεσμοθετηθεί η διάκριση των εξουσιών και να δοθεί στους πολίτες ο ρόλος που τους αξίζει.
Η Ελλάδα πρέπει -και επιβάλλεται- να γίνει και πάλι κράτος, και μάλιστα δημοκρατικό.
Γιατί τώρα είναι μια μαριονέτα στα χέρια διεφθαρμένων, αδύναμων και δειλών πολιτικών ελίτ.
Σάββας Καλεντερίδης
