Δημόσιο πανικό για τις πικροδάφνες προκάλεσαν ξαφνικά τα υπουργεία Υγείας και Παιδείας. Με έγγραφό του ο ΕΟΔΥ μιλάει για τοξικότητα του φυτού και συστήνει την απομάκρυνσή του από σχολεία, κήπους, πάρκα και γενικώς από περιοχές όπου συχνάζουν παιδιά.
Το έγγραφο διαβιβάστηκε σε όλα τα σχολεία, σκορπώντας φόβο και προβληματισμό, χωρίς όμως να περιλαμβάνει καμία ανάλυση επικινδυνότητας που είναι το ουσιαστικό επιστημονικό στοιχείο. Η σύσταση για μαζική απομάκρυνση της πικροδάφνης από σχολεία φαίνεται ότι ελήφθη εσπευσμένα, χωρίς να έχει προηγηθεί μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση κινδύνου και χωρίς να έχουν συνεκτιμηθεί οι ευρύτερες περιβαλλοντικές και κοινωνικές συνέπειες. Την προχειρότητα με την οποία ενήργησε σε ακόμα μία περίπτωση η κυβέρνηση αναδεικνύει πλήθος φορέων, ζητώντας σοβαρότητα, επιστημονική τεκμηρίωση και σωστή ενημέρωση. Οι ευθύνες δε πέφτουν κυρίως πάνω στην υπουργό, Σοφία Ζαχαράκη, που ασχολείται με επουσιώδη ζητήματα και όχι τα σοβαρά προβλήματα της Παιδείας.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΤΕΕ Γιώργο Στασινό, η επιλογή του τρόπου και των ειδών φύτευσης στο αστικό περιβάλλον είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να επαφίεται σε μια μονοδιάστατη εγκύκλιο της διοίκησης. Τονίζει πως οι συγκεκριμένες συστάσεις του ΕΟΔΥ αποτελούν οδηγό για τις πιθανές επιπτώσεις, σε θέματα δημόσιας υγείας, από ατυχή ή κακή χρήση μέρους των φυτών, επομένως αποτελεί, τουλάχιστον εν μέρει, ανάλυση διακινδύνευσης. Ωστόσο, λείπουν από τις συστάσεις αυτές η ποσοτική ανάλυση των συμβάντων, τουλάχιστον την τελευταία πενταετία, και η απαραίτητη εκτίμηση κινδύνου για να καταλήξει η ανάλυση σε συγκεκριμένα μέτρα, όπως η σύσταση απομάκρυνσης.
Ως «βεβιασμένη» και στερούμενη επαρκούς επιστημονικής στάθμισης χαρακτηρίζει την οδηγία το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, υπογραμμίζοντας πως η Πολιτεία οφείλει να ενεργεί με βάση την επιστημονική τεκμηρίωση και να μη δημιουργεί πανικό. Τον προβληματισμό και την αντίθεσή της στη σύσταση για την απομάκρυνση της πικροδάφνης από δημόσιους χώρους πρασίνου εκφράζει και η Ελληνική Βοτανική Εταιρία, λέγοντας πως το μήνυμα που διαχέει προς την κοινωνία δημιουργεί άσκοπο πανικό και φόβο, καθώς προτάσσει τη σύσταση για την απομάκρυνση ενός φυτού που καλλιεργείται ευρύτατα σε δημόσιους χώρους πρασίνου, αντί πρωτίστως να ενημερώνει για τις πιθανές επιβλαβείς συνέπειες από την κατανάλωσή του.