Το καταστατικό της ΕΟΕ παραβίασε ο Ισ. Κούβελος

Η υπόθεση Λιόλιου και οι σοβαρές εξελίξεις που συγκλονίζουν το ελληνικό μπάσκετ δημιουργούν αναπόφευκτα ερωτήματα όχι τόσο για τη στάση της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής όσο κυρίως για την προσωπική στάση του προέδρου της, Ισίδωρου Κούβελου.

Αναμφίβολα η κίνηση της ΕΟΕ να απευθυνθεί επισήμως στην ΕΟΚ και να ζητήσει την ενημέρωσή της για τον αντικαταστάτη του Βαγγέλη Λιόλιου στην Ολομέλεια της Ολυμπιακής Επιτροπής ήταν απολύτως σωστή. Ηταν μία επιβεβλημένη θεσμική ενέργεια, προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία του ανώτατου αθλητικού θεσμού της χώρας και να μην παραμένουν εκκρεμότητες σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο.

Ομως το ζήτημα δεν εξαντλείται στις επιστολές, στις διαδικασίες και στην τήρηση των κανονισμών. Ο Κούβελος παραβίασε το καταστατικό της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, αφού, σύμφωνα με το άρθρο 10, θα έπρεπε να έχει καθαιρέσει τον Λιόλιο από μέλος της ΕΟΕ, μόλις αυτός συνελήφθη από τις Αρχές, και όχι να περιμένει από τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα! Αντί λοιπόν ο πρόεδρος της ΕΟΕ να δώσει πειστικές απαντήσεις, απειλεί με μήνυση και αγωγή τη «δημοκρατία».

Και για να το πάμε και παρακάτω. Υπάρχει και η πολιτική, η ηθική και κυρίως η προσωπική διάσταση της υπόθεσης. Ο Ισίδωρος Κούβελος, από τη στιγμή που ο Βαγγέλης Λιόλιος βρέθηκε αντιμέτωπος με τη Δικαιοσύνη και κρίθηκε προφυλακιστέος, δεν προχώρησε σε κάποια δημόσια τοποθέτηση που να καταδικάζει όσα συγκλονίζουν το ελληνικό μπάσκετ. Δεν υπήρξε μια ξεκάθαρη δήλωση αποστασιοποίησης από την υπόθεση, ούτε μια δημόσια τοποθέτηση που να εκφράζει την αυτονόητη θεσμική ευαισθησία απέναντι σε όσα αποκαλύπτονται.

Χωρίς δημόσια τοποθέτηση

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν ο επικεφαλής της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής να περιορίζεται στην τήρηση των θεσμικών διαδικασιών, χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να τοποθετηθεί δημόσια για μια υπόθεση που πλήττει την αξιοπιστία του ελληνικού αθλητισμού;

Η σχέση και η θεσμική συνύπαρξη Κούβελου – Λιόλιου στην Ολυμπιακή Επιτροπή καθιστούν ακόμη πιο ενδιαφέρουσα τη στάση του προέδρου της ΕΟΕ. Δεν μπορεί η θεσμική ευθύνη να περιορίζεται αποκλειστικά στη διεκπεραίωση εγγράφων και στην αναζήτηση αντικαταστατών. Η ΕΟΕ ορθώς έκανε το καθήκον της σε επίπεδο διαδικασιών. Ο Κούβελος, όμως, οφείλει να απαντήσει για τη δική του στάση.

Γιατί η σιωπή, ειδικά όταν προέρχεται από τον επικεφαλής του ανώτατου ολυμπιακού θεσμού της χώρας, δεν είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Είναι μια στάση που αξιολογείται. Και όσο ο πρόεδρος της ΕΟΕ αποφεύγει να καταδικάσει δημόσια την υπόθεση που έχει προκαλέσει τόσο μεγάλη αναστάτωση στο ελληνικό μπάσκετ τόσο περισσότερο θα παραμένει ανοιχτό το ερώτημα για τα κριτήρια με τα οποία επιλέγει πότε μιλά και πότε σιωπά.

Η θεσμική συνέπεια δεν αποδεικνύεται μόνο με επιστολές. Αποδεικνύεται και με καθαρές θέσεις.