Η απειλή από πολιτικούς που ήρθαν από τα «πρωινάδικα»Από τη
Βάσω Κόλλια
(Μέρος Α’)
Από πολύ νωρίς φέτος το καλοκαίρι, δυστυχώς, είχαμε πυρκαγιές σε αρκετές περιοχές της χώρας. Ο λόγος αυτός με οδηγεί σε μια δημόσια παρέμβαση για το πολιτικό -ή, μάλλον, για να είμαι πιο σαφής, για το αυτοδιοικητικό- γίγνεσθαι του τόπου όπου μεγάλωσα.
Συνειδητή απόφασή μου μέχρι σήμερα ήταν να βοηθώ τον τόπο μου, το χωριό όπου μεγάλωσα, όπου κι αν βρίσκομαι, χωρίς να συμμετέχω στο τοπικό γίγνεσθαι.
Μεγαλώνοντας στον Βαρνάβα, σε ένα από τα καταπράσινα χωριά της βορειοανατολικής Αττικής, οι πυρκαγιές σχεδόν κάθε καλοκαίρι είναι μέρος της πραγματικότητάς μας. Οι αιτίες, πολλές. Τις έχω αναφέρει σε παλαιότερο άρθρο μου, εδώ, στη φιλόξενη «δημοκρατία».
Φοβάμαι ότι και φέτος θα ζήσουμε τα ίδια, αν κάποια πυρκαγιά μάς απειλήσει. Και αυτή τη φορά δεν θα μείνω στην ανεπάρκεια και στις στρεβλώσεις της κεντρικής εξουσίας στην πρόληψη και την αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Πολύ περισσότερο με τρομάζουν η πρόληψη και η αντιμετώπιση του προβλήματος από τον δήμαρχο Μαραθώνα Ηλία Ψινάκη. Ο Ηλίας Ψινάκης, ως μιντιακή περσόνα και «κοσμική» φιγούρα, δεν κατάλαβε -ή, μάλλον, δεν έχει ακόμη καταλάβει- ότι πολιτική σε όλα τα επίπεδα δεν γίνεται με τους όρους και τους κώδικες της σόουμπιζ. Πέρυσι το καλοκαίρι, και ενώ όλη η βορειοανατολική Αττική καιγόταν, ο δήμαρχος αναγκάστηκε, όπως μας είπε, να διακόψει έπειτα από 30 ώρες τις διακοπές του και έτρεξε στις κάμερες για να κάνει αυτό που ως τηλεπερσόνα ξέρει καλά. Ετσι μάθαμε πόσο «ωραίο τυπάκι» ήταν ο υπεύθυνος της Πυροσβεστικής, πόσο γενναία παιδιά οι πυροσβέστες και πώς ο ίδιος ο δήμαρχος μυήθηκε στην πυρόσβεση, αφού, κατά τα λεγόμενά του, έδωσαν και σε εκείνον μια μάνικα και έσβησε, για λίγο, τη «φωτίτσα». Μάθαμε ακριβώς τι ώρα τού τηλεφώνησε η Ρένα Δούρου, ότι πήρε ένα ελικόπτερο και ήρθε άρον άρον. Και κάτι για «κονσπίρασι» είπε ή, τέλος πάντων, αμφισβήτησε. Τέλος, όπως ο ίδιος παραδέχθηκε, ούτε από πυρκαγιές ούτε από το πώς αυτές αντιμετωπίζονται ήξερε πολλά πολλά.
Το πρόβλημα δεν είναι αυτός καθαυτός ο Ηλίας Ψινάκης. Ο λαός, οι δημότες του «καλλικρατικού» Δήμου Μαραθώνα τον εξέλεξαν δήμαρχο. Δυστυχώς, στη χώρα μας αναδεικνύονται συχνά πολιτικοί αστέρες από τα τηλεοπτικά «πρωινάδικα» ή «παράθυρα». Ο κόσμος τούς μαθαίνει, τους εμπιστεύεται και μετά τους ψηφίζει. Πολλές φορές και ως ανάγκη, αν θέλετε, για να αντιδράσει σε ένα παλιό και φθαρμένο κατεστημένο.
Οταν οι επιτυχημένοι τηλεμαϊντανοί αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης, έρχονται τα δύσκολα, γιατί φαίνεται η απόλυτη γύμνια τους. Το κακό, όμως, έχει γίνει… Σε αυτές τις περιπτώσεις, η μόνη λύση είναι η συνεννόηση και η συμπόρευση όλων όσοι πραγματικά αγαπούν τον τόπο τους και θέλουν να δουλέψουν για αυτόν, αφήνοντας πίσω προσωπικές φιλοδοξίες και στρατηγικές, που βέβαια είναι καθ’ όλα αποδεκτές σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Ομως, η δήθεν αθώα γραφικότητα, που καθιερώνεται ως πολιτική κανονικότητα και με τη σειρά της εκταμιεύει ψήφους, γίνεται απειλή.
Απειλή όχι για τους άλλους φιλόδοξους υποψηφίους, αλλά για την παραπέρα παρακμή ενός πολλά υποσχόμενου τόπου.
Παρακμή και ήττα και για την ίδια τη χώρα. Μην αναρωτιόμαστε, λοιπόν, ως ψηφοφόροι πώς φτάσαμε ως εδώ. Μόνοι μας φτάσαμε, με τις επιλογές μας.
Επιλογές που, αν τις δούμε στην κεντρική πολιτική σκηνή, μας οδηγούν στην ήττα του Σκοπιανού.
