Το κουβάρι των στημένων ξετυλίγεται και φτάνει στο Μαξίμου!

Το σκάνδαλο με τους στημένους αγώνες στο ελληνικό μπάσκετ όχι μόνο δεν κλείνει, αλλά κάθε μέρα που περνά αποκτά καινούργια επεισόδια, νέα πρόσωπα και ολοένα πιο ενδιαφέρουσες πολιτικές προεκτάσεις.

• Γράφει ο Ανδρέας Καψαμπέλης

Εκεί που κάποιοι ίσως περίμεναν ότι η υπόθεση θα περιοριζόταν σε μερικούς διαιτητές, στοιχηματικές δραστηριότητες και τις σχετικές δικογραφίες, το κουβάρι αρχίζει να ξετυλίγεται προς κατευθύνσεις που οδηγούν μέχρι τα κυβερνητικά γραφεία. Και το Μέγαρο Μαξίμου, που συνήθως έχει έτοιμη μια απάντηση για τα πάντα, βρίσκεται αντιμέτωπο με ερωτήματα που δεν αντιμετωπίζονται τόσο εύκολα με μια ανακοίνωση.

Πρώτα ήταν οι αποκαλύψεις για τα μεγάλα χρηματικά ποσά που εντοπίστηκαν στις έρευνες. Επειτα οι φωτογραφίες: ο διαιτητής που εμφανιζόταν δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη στην Πιερία λίγες ημέρες πριν από τη σύλληψή του και ο στενός συνεργάτης του Λιόλιου, Μαυράγάνης, που διαφήμιζε την παρουσία του στο σαλόνι του Μαξίμου με την αποκαλυπτική λεζάντα «Είμαι Μαξίμου». Φωτογραφίες που δεν αποδεικνύουν, ασφαλώς, παράνομες συναλλαγές, αλλά γεννούν εύλογες απορίες για τις προσβάσεις, τις γνωριμίες και τις σχέσεις του μπασκετικού μηχανισμού με την κυβερνητική εξουσία.

Υστερα ήρθαν τα μηνύματα. Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από το απολογητικό υπόμνημα του Λιόλιου, γραπτά μηνύματα φέρεται ότι είχαν φτάσει από την άνοιξη σε πρόσωπα με θεσμικό ρόλο, μεταξύ των οποίων ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και ο πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής Ισίδωρος Κούβελος. Τι περιείχαν τα μηνύματα; Ποιος τα αξιολόγησε; Και αν υπήρχαν συγκεκριμένες καταγγελίες, ποια συνέχεια δόθηκε; Αυτά είναι ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις με ημερομηνίες και γεγονότα, όχι γενικόλογες διαβεβαιώσεις.

Τώρα προστίθεται ακόμα μία άγνωστη -στο ευρύ κοινό- μέχρι πρότινος πτυχή: ο αδελφός του (Αχαιού) Παύλου Μαρινάκη, Μεγακλής, είναι διαιτητής μπάσκετ και από το 2022 σφυρίζει στην πρώτη κατηγορία. Η συγγενική σχέση, βεβαίως, δεν αποτελεί ένδειξη παρανομίας ούτε συνδέει αυτομάτως τον διαιτητή με τις ερευνώμενες πράξεις. Αποκτά, όμως, δημοσιογραφικό ενδιαφέρον στο πλαίσιο των ερωτημάτων για την ενημέρωση που φέρεται ότι είχε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σχετικά με όσα συνέβαιναν στον χώρο του μπάσκετ.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στο προσκήνιο έρχονται πλέον και αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό του κυβερνητικού μηχανισμού. Οι αιχμές που καταγράφονται γύρω από τη διαχείριση της υπόθεσης δείχνουν ότι η συζήτηση δεν περιορίζεται πλέον στους αθλητικούς παράγοντες.

Το ερώτημα είναι ποιος είχε την ευθύνη να ελέγχει και ποιος να ενημερώνει. Γιατί όσο πληθαίνουν τα στοιχεία τόσο δυσκολότερο γίνεται να αντιμετωπίζεται το σκάνδαλο ως μια απομονωμένη υπόθεση του αθλητισμού. Οι καταγγελίες για στημένους αγώνες αποτελούν αντικείμενο της Δικαιοσύνης. Οι πολιτικές σχέσεις, οι θεσμικές παραλείψεις και η αποτελεσματικότητα της κρατικής εποπτείας, όμως, αποτελούν και ζήτημα δημόσιας λογοδοσίας.

Το περίφημο επιτελικό κράτος έχει οικοδομήσει ολόκληρο το αφήγημά του πάνω στον κεντρικό συντονισμό και στην άμεση ενημέρωση. Δεν μπορεί, λοιπόν, όταν προκύπτει μια τόσο σοβαρή υπόθεση, να περιορίζεται στον ρόλο του έκπληκτου παρατηρητή. Ούτε κάθε φωτογραφία αποδεικνύει συνενοχή ούτε κάθε μήνυμα συνεπάγεται γνώση παρανομίας. Αλλά και κανένα από αυτά τα δεδομένα δεν πρέπει να εξαφανίζεται πίσω από την επίκληση της δικαστικής έρευνας.

Το σκάνδαλο πυκνώνει, τα πρόσωπα πληθαίνουν και οι διαδρομές των πληροφοριών γίνονται ολοένα πιο ενδιαφέρουσες. Και ο Κ. Μητσοτάκης, που διαφημίζει ένα κράτος στο οποίο τίποτε δεν ξεφεύγει από τον κεντρικό έλεγχο, καλείται να απαντήσει σε ένα απλό ερώτημα: τι γνώριζαν οι αρμόδιοι και τι έκαναν; Γιατί στο μπάσκετ μπορεί να ερευνώνται οι στημένοι αγώνες. Το πολιτικό πρόβλημα αρχίζει όταν, όσο ανοίγει το παιχνίδι, όλο και περισσότερες πάσες φαίνεται να κατευθύνονται προς το Μαξίμου. Το ζήτημα δεν είναι μόνο, λοιπόν, ποιος έβαλε το καλάθι. Είναι ποιοι βρίσκονταν στον πάγκο και παρακολουθούσαν το παιχνίδι.

Από τη στήλη «Ο κοριός» της «Δημοκρατίας»