Το χάσαμε το μπάνιο, πατριώτη…

Η γυναίκα μου επιμένει να ισχυρίζεται ότι όσοι κολυμπούν στη θάλασσα τον χειμώνα «δεν πάνε καλά»… Αν το λέει για να με πειράξει, να το δεχθώ, αλλά σας πληροφορώ ότι οι χειμερινοί κολυμβητές είχαν αρχίσει να πληθαίνουν χρόνο με τον χρόνο και, ασφαλώς, όχι μόνον λόγω της επιτυχίας του ομώνυμου μουσικού σχήματος (δεν τολμώ να το αποκαλέσω τραγουδιστικό ) του συμπαθέστατου Αργύρη Μπακιρτζή, εκ Καβάλας ορμώμενου.

Μέχρι το 2006 που μέναμε στη Φρεαττύδα ξυπνούσα στις 7, φορούσα ένα μπουρνούζι και κατέβαινα στην παραλία, ολομόναχος. Επεφτα στη θάλασσα και ξανοιγόμουν όσο άντεχα, υπολογίζοντας πάντα ότι θα χρειαστεί και να γυρίσω στην ακτή!

Κολυμπούσα, έβγαινα στη στεριά, επέστρεφα σπίτι, τυλιγμένος με το μπουρνούζι, έμπαινα στο ντους, που ήταν καυτό, και πήγαινα στο γραφείο «πετώντας». Καθώς κολυμπούσα ολομόναχος, σκεπτόμουν «βρε, μπας κι έχει δίκιο η κυρά που μας λέει σαλεμένους;», αλλά η ευεξία που ένιωθα και η ανοσία (ούτε ασπιρίνη δεν έπαιρνα) δικαίωναν την επιμονή μου στο χειμωνιάτικο κολύμπι.

Οταν αποκτήσαμε το δικό μας σπίτι, στην Καστέλα, ανακάλυψα την παραλία Βοτσαλάκια, όπου τον χειμώνα δεν είσαι ποτέ μόνος, αφού μαζεύονται κι άλλοι (κάποιας ηλικίας, πλην φωτεινών εξαιρέσεων) λάτρες του χειμερινού μπάνιου.

Κι ύστερα, όταν άρχισα να ξεμυτίζω, βρήκα ενδιαφέρουσα και την παραλία του Μπάτη στο Φάληρο. Ομως η Βουλιαγμένη τον χειμώνα είναι όνειρο! Μια πανέμορφη αμμουδιά, δική σου, με ελάχιστους φίλους της χειμερινής κολυμβήσεως, μπορείς να τρέξεις στην άμμο ανυπόδητος, δίχως να καίγονται τα πέλματά σου, μπορείς να απολαύσεις τη θάλασσα, η οποία το καλοκαίρι, γεμάτη κόσμο, θυμίζει πιάτο με γιουβαρλάκια!

«Και τι μας τα γράφεις αυτά; Αν είμαστε χειμερινοί κολυμβητές, θα τα γνωρίζουμε. Αν δεν είμαστε, ίσως είναι αργά για να μας πείσεις να γίνουμε!» Αμ δεν τα γράφω γι’ αυτό, αγαπητοί. Τα γράφω διότι, όπως πάνε τα πράγματα, φοβάμαι ότι «το χάσαμε το χειμωνιάτικο μπάνιο, πατριώτη»! Πάνε τα μπανάκια μας χειμώνα, στις έρημες παραλίες.

Ερχεται η ρημάδα η κλιματική αλλαγή και θα έχουμε Χριστούγεννα και ο υδράργυρος χτυπάει τριαντάρια. Θα γίνουμε Σίδνεϊ και Μελβούρνη και θα κάνουμε Πρωτοχρονιά με τα μπανιερά! Θα έχουμε Νοέμβριο που θα κάνει τις αχλαδιές και τις μηλιές να ανθίζουν; Τι να σας πω, αγαπητοί, δεν θα ομιλούμε πια περί αλλαγής του κλίματος αλλά -κυριολεκτικώς- περί αλλαγής των… Φώτων, καθώς είναι βέβαιο ότι την ημέρα των Θεοφανίων θα γεμίζουν οι πλαζ από λουομένους!

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα κολυμπάμε ως χειμερινοί κολυμβητές… τον Ιούνιο!

Η ΑΚΙΣ