Πώς χάθηκε η μάχη στις Πρέσπες και πώς θα κερδηθεί ο πόλεμοςΑπό τον
δρα Απόστολο Κρητικόπουλο*
ΟΚλίντον στην πολύ επιτυχημένη πολιτική του εκστρατεία το 1992 εναντίον του Μπους χρησιμοποίησε έναν μνημονικό κανόνα για να θυμάται πού πρέπει να επικεντρώνεται: «Είναι η οικονομία, ηλίθιε» έλεγε στον εαυτό του, ώστε να θυμάται πόσο σημαντική ήταν τότε η οικονομία για τους Αμερικανούς. Αυτήν ακριβώς τη ρήση, αλλά παραλλαγμένη ως «Είναι η Αριστερά, ηλίθιε!», χρησιμοποιώ κι εγώ όποτε αποπροσανατολίζομαι από τον πραγματικό λόγο όλων -μα όλων!- των δεινών στην πολιτική Ιστορία της Ελλάδας τον τελευταίο αιώνα.
Ιδιαίτερα σοκαρισμένος είχα διαβάσει τις δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη τον Μάιο του 2016 πως «πλέον δεν υπάρχει Αριστερά και Δεξιά, αλλά μόνο λαϊκιστές και μεταρρυθμιστές», αποδομώντας εντελώς την πολιτική φιλοσοφία αιώνων, και φυσικά είχα χαμογελάσει μετά, όταν είχε δηλώσει ο κ. Μητσοτάκης «Τιμούμε την Αριστερά και τους αγώνες της». Στο ίδιο μοτίβο κινούνται και άλλα πρωτοκλασάτα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, όπως ο αντιπρόεδρός της κ. Χατζηδάκης και ο κ. Κουμουτσάκος, προάγοντας τη στρατηγική του συνεργάτη της Ν.Δ. και πολιτικού επιστήμονα κ. Λούλη, τη γραμμή του «μεσαίου χώρου».
Μια γραμμή χωρίς ιδεολογική χροιά, με αποφυγή πολιτικών συγκρούσεων, η οποία θεωρεί πως όσο πιο άχρωμος και κοντά στο Κέντρο είσαι πολιτικά τόσο πιο πιθανόν είναι να κερδίσεις την εξουσία. Από την άλλη, έχουμε τον κ. Τσίπρα που αυτοπροσδιορίζεται περήφανα ότι ανήκει στα «αριστερά της Αριστεράς» (συνέντευξη στο «Paris Match», Μάιος 2015) και τον κ. Φίλη να δηλώνει πολύ ρεαλιστικά πως «τη μέρα που τα Σκόπια αναγνωρίστηκαν από την Ελλάδα ως Βόρεια Μακεδονία την περίμενε όλη η Αριστερά». Είναι απόλυτα ειλικρινείς. Σαφώς και ιδεολογικά η Αριστερά δεν πιστεύει σε έθνη, δεν πιστεύει σε θεσμούς όπως η οικογένεια, η θρησκεία, ο Στρατός, δεν πιστεύει στο αξιακό σύστημα που έχουμε εμείς οι δεξιοί.
Το πρόβλημα δεν είναι, όμως, για το τι μάχεται η Αριστερά. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι οι δεξιοί ντρέπονται να αυτοπροσδιοριστούν ως δεξιοί ή συντηρητικοί, φοβούνται να εκφραστούν πολιτικά, μην τυχόν και χαρακτηριστούν «φασίστες», αποφεύγουν να θεωρήσουν πως υπάρχει αριστερή και δεξιά θεώρηση των πραγμάτων, προσθέτουν προθέματα στον πολιτικό τους προσδιορισμό («Κεντροδεξιά»), ώστε να ελαφρύνουν κάπως το βάρος της λέξης «Δεξιά».
Πρέπει να καταλάβουμε ότι τη μάχη στο σκοπιανό ζήτημα με την υπογραφή στις Πρέσπες τη 17η Ιουνίου 2018 τη χάσαμε λόγω της αριστερής ιδεολογίας και θα κερδίσουμε τον τελικό πόλεμο μόνο αν συνειδητοποιήσουμε πως είμαστε μαχητικοί δεξιοί και συντηρητικοί Ελληνες πατριώτες, έτοιμοι για κάθε δημοκρατική ενέργεια που θα σώσει τη Μακεδονία μας.
*Διδάκτωρ Πληροφορικής
