Ο ΣΥΡΙΖΑ θα απελευθερώσει όλο το δηλητήριο που του απέμεινε για να λαβώσει τη Ν.Δ.Από τον
Μανώλη Κοττάκη
H κίνηση των Τσίπρα – Κοτζιά να απελάσουν δύο Ρώσους διπλωμάτες αποτελεί βαριά πολιτική απόφαση με ισχυρότατο συμβολισμό απέναντι στους συμμάχους Αμερικανούς. Και ως τέτοια πρέπει να προβληματίσει τη Ν.Δ. Εως τώρα η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ διακήρυσσε λόγω και έργω στις ΗΠΑ ότι «είμαστε φίλοι σας». Με την απέλαση των διπλωματών εκπέμπει το μήνυμα «είμαστε απέναντι και στους εχθρούς σας». Και οι δύο πρωταγωνιστές αυτής της απόφασης πλέον καταχωρίζονται στας ειδικάς δέλτους με τους πιστούς και αφοσιωμένους οι οποίοι ήρθαν για να μείνουν στο πολιτικό σκηνικό είτε για να κυβερνούν είτε για να αντιπολιτεύονται.
Πέρασαν πλέον τον Ρουβίκωνα. Δεν είθισται υπουργός Εξωτερικών, όπως ο Ελλην κύριος Κοτζιάς, να βλέπει αμέσως μετά την ανάληψή του τον εκάστοτε σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ. Τρεις όρισε ο Τραμπ (Φλιν, Μακάστερ, Μπόλτον) και τους τρεις είδε ο κύριος Κοτζιάς. Το αυτό ισχύει για τον Τσίπρα στο δικό του επίπεδο, ο οποίος έχει συναντήσει τρεις Αμερικανούς προέδρους, δύο εν ενεργεία και έναν τέως (Κλίντον). Οι απελάσεις ήταν η σφραγίδα, η επικύρωση της στενής σχέσης εμπιστοσύνης. Βεβαίως, τις κυβερνήσεις τις εκλέγουν οι λαοί. Βεβαίως, η υψηλή πολιτική είναι ψιλά γράμματα για τον ελληνικό λαό. Βεβαίως, οι Ελληνες στις δημοσκοπήσεις απαντούν για τον πρωθυπουργό «είναι ψεύτης, μας κορόιδεψε, μας πούλησε, ώρα να δοκιμάσουμε τον Κυριάκο». Ωστόσο, υπάρχει ένα «εάν» που βασίζεται σε μια θεωρία η οποία, για την ώρα, δεν συνοδεύεται από αποδείξεις, παρά μόνο από ενδείξεις. Η είσοδος των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ είναι ένα διεθνές ρουσφέτι του Τσίπρα στις ΗΠΑ για το οποίο πληρώνει βαρύ πολιτικό κόστος. Τα ποσοστά του στη Μακεδονία είναι μονοψήφια. Ηξερε ο πρωθυπουργός ότι θα πληρώσει βαρύ πολιτικό κόστος, δεν είναι κανένα παιδάκι. Και το ερώτημα είναι: Αντάλλαγμα για την αβαρία ζήτησε; Υποπτεύομαι ότι ζήτησε. Παρακολουθώ διά μακρόν τοποθετήσεις κομβικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝ.ΕΛ. στην Ολομέλεια και στις επιτροπές της Βουλής, και παρατηρώ ότι χρησιμοποιούν τον όρο «προφυλακίσεις».
Διερωτώμαι τι ξέρουν αυτοί που δεν ξέρουμε εμείς. Αν και στη δεύτερη φάση που διανύουμε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απείρως προσεκτικότερος της πρώτης, όπου είχε ανέβει στα κεραμίδια και ως πολιτικός Ιαβέρης πανηγύριζε για τις διώξεις των αντιπάλων του, παρά ταύτα ορισμένες λεξούλες τούς φεύγουν.
Αποκαλύπτονται. Και το λίαν ανησυχητικό είναι ότι και στην οδό Πειραιώς υπάρχει διάχυτος προβληματισμός για την πιθανή τύχη συγκεκριμένων προσώπων. Εχει, λοιπόν, στείλει το «ιππικό» στοιχεία που να δένουν κατηγορίες ή είμαστε μπροστά σε νέες πολιτικές φούσκες; Ο καιρός θα δείξει.
Οποια εκδοχή και αν επικρατήσει, πάντως, η όποια πείρα μου και το όποιο ένστικτό μου λένε ότι η παράταξη πρέπει να ετοιμάζεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ευρισκόμενος στο καναβάτσο και μη αντέχοντας τη βεβαία ήττα του στις εκλογές του Μαΐου, θα απελευθερώσει όλο το δηλητήριο που του απέμεινε για να λαβώσει την κεντροδεξιά παράταξη. Η παράταξη και ο αρχηγός πρέπει να είναι έτοιμοι για σκληρή αντιπαράθεση και για δύσκολες αποφάσεις. Αναφορά η ηγεσία δίνει στον λαό και σε κανέναν άλλον. Αν κριθεί ότι πρέπει να γίνουν υπερβάσεις για να διαφυλαχθούν ως κόρην οφθαλμού η πρωτοπορία και η αυτοδυναμία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης οφείλει να είναι έτοιμος να τις κάνει.
Ευχόμαστε εκ βάθους καρδίας να μη χρειαστεί. Να μην έχει λάβει ο Τσίπρας από τις ΗΠΑ τα ανταλλάγματα που ζητά. Αλλά, αν τα έχει λάβει, πρέπει να υπάρξει εκ μέρους της παρατάξεως ισοδύναμο τετελεσμένο. Εχω εμπιστοσύνη στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
