Η Ελλάδα παρουσιάζει σημάδια διάλυσης, τα οποία τη βραδιά θεάτρου Τσίπρα – Καρτερού έγιναν αποδείξειςΑπό τον
Σάββα Καλεντερίδη
Το βράδυ της προηγούμενης Δευτέρας χάθηκε ένα ολόκληρο ελληνικό χωριό κυρίως για δύο λόγους: Ο ένας είναι η αδυναμία αυτού του κράτους να συντάξει με το περίφημο Κτηματολόγιο, με το οποίο θα ξεκαθάριζε μια για πάντα τι ανήκει σε ποιον σ’ αυτήν τη χώρα, δασικούς χάρτες, γεγονός που θα έκλεινε σε μεγάλο βαθμό την πόρτα σε αυτό που λέγεται αυθαίρετα. Ο δεύτερος είναι η διαχείριση της κρίσης, που ξέσπασε με την πυρκαγιά, από τις υπηρεσίες του κράτους, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τα κυβερνητικά όργανα που τις εποπτεύουν και τις διοικούν.
Για τον πρώτο λόγο, την κύρια ευθύνη έχουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, χωρίς να απαλλάσσεται των ευθυνών και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., που κατέλαβε την εξουσία με κύριο όπλο την προπαγάνδα, χωρίς να έχει κανένα σχέδιο για κανέναν τομέα της κυβερνητικής πολιτικής, ούτε φυσικά για αυτόν των αυθαιρέτων. Η ίδια επέλεξε τον εύκολο δρόμο του λαϊκισμού, μη γκρεμίζοντας ούτε ένα αυθαίρετο: δηλαδή, και με την οικολογία και με τους καταπατητές.
Για τον δεύτερο λόγο, την κύρια ευθύνη έχει η κυβέρνηση, η οποία, αντί να στελεχώσει τον κρατικό μηχανισμό με άξιους Ελληνες επιστήμονες, γέμισε τον τόπο με άτομα κατωτάτου επιπέδου, μετακλητούς συνήθως άσχετους με τη λειτουργία της κρατικής μηχανής και τη διαχείριση κρίσεων, γέμισε το κράτος με Καρανίκες, με αποτέλεσμα να χάσουμε σχεδόν 100 ανθρώπους, να καταλήξουν στα νοσοκομεία άλλοι τόσοι και να θρηνεί ολόκληρη η Ελλάδα.
Ομως το χειρότερο απ’ όλα είναι αυτό που συνέβη τα μεσάνυχτα της Δευτέρας και ενώ ήδη είχε ολοκληρωθεί η τραγωδία, είχε σβήσει η φωτιά και είχαν απανθρακωθεί ή πνιγεί οι περισσότεροι από τους νεκρούς. Ο Ελληνας πρωθυπουργός, τον οποίο είχαμε εγκαίρως σε άρθρα μας χαρακτηρίσει ανίδρωτο, ανεύθυνο καταληψία, υπογραμμίζοντας ότι δεν έχει τα αντικειμενικά στοιχεία και προσόντα να κυβερνήσει μια χώρα, αντί να σκύψει πάνω στο πρόβλημα με ειλικρίνεια και εθνική ευθύνη, να συντονίσει τους υπουργούς, τις υπηρεσίες και τις Αρχές του ελληνικού κράτους, δέχτηκε να συμμετάσχει σε ένα θέατρο, μπροστά στις κάμερες, εμπαίζοντας νεκρούς και ζωντανούς. Τη στιγμή που η τραγωδία σε μεγάλο βαθμό είχε ολοκληρωθεί και ήταν γνωστό σε όλους τους Ελληνες που παρακολουθούσαν τηλεοράσεις -ελεύθερες, και όχι προπαγανδιστικά όργανα της κυβέρνησης- ότι υπάρχουν δεκάδες νεκροί και τραυματίες, ο Ελληνας πρωθυπουργός μπροστά στις κάμερες έκανε διάφορες ανούσιες ερωτήσεις προς τους υπουργούς του, χωρίς να ρωτήσει αν υπάρχουν νεκροί, τραυματίες ή εγκλωβισμένοι.
Είναι προφανές ότι όλο αυτό το θέατρο έγινε για να δοθεί η εντύπωση στους πολίτες πως η Ελλάδα έχει πρωθυπουργό, ο οποίος, μάλιστα, συντονίζει το έργο της κυβέρνησης και των υπηρεσιών του κράτους. Ομως εδώ τίθεται ένα ερώτημα, που ζητεί επιμόνως μια απάντηση: Γιατί ο πρωθυπουργός δεν αναφέρθηκε καθόλου σε νεκρούς και τραυματίες;
Υπάρχουν τρία πιθανά σενάρια: 1ο. Δεν γνώριζαν οι υπουργοί και οι συνεργάτες τους την ύπαρξη νεκρών και τραυματιών. 2ο. Γνώριζαν και δεν τον ενημέρωσαν οι συνεργάτες και οι υπουργοί του. 3ο. Ολοι γνώριζαν, τον ενημέρωσαν και για επικοινωνιακούς λόγους επέλεξαν το θέατρο, στα πρότυπα της παρουσίασης του πυρηνικού δυστυχήματος του Τσερνόμπιλ, το οποίο ο Θανάσης Καρτερός, προϊστάμενος του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, είχε υποβαθμίσει, γράφοντας εκείνο το αμίμητο πρωτοσέλιδο στον «Ριζοσπάστη» «Αντισοβιετικό νέφος». Ναι, εκείνο το νέφος που είχε μολύνει ολόκληρη την Ευρώπη και είχε επηρεάσει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, με τερατογενέσεις, μεταλλάξεις κ.ά.
Αν δεν γνώριζαν οι υπουργοί αυτό που ήξερε όλος ο ελληνικός λαός, σημαίνει ότι δεν πρέπει να παραμείνουν στη θέση τους ούτε λεπτό. Αν γνώριζαν και δεν ενημέρωσαν τον πρωθυπουργό, έχουν ποινικές ευθύνες. Αν όλοι γνώριζαν και έπαιξαν ένα θέατρο για λόγους προπαγάνδας, τότε όλοι τους, με πρώτο τον πρωθυπουργό, έχουν, εκτός των άλλων, και ποινικές ευθύνες. Το έχουμε ξαναγράψει ότι η εξουσία τρελαίνει τους ανθρώπους, ειδικά εκείνους που είναι ανάξιοι και δεν έχουν διακριθεί σε κανέναν τομέα της επαγγελματικής και της κοινωνικής ζωής.
Ο μως ότι τον 21ο αιώνα θα βρισκόταν πρωθυπουργός που θα έπαιζε τέτοια επικοινωνιακά παιχνίδια, για λόγους προπαγάνδας, στους ίδιους τους πολίτες του, μια βραδιά εθνικής τραγωδίας και ενώ μετρούσαμε δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, δεν μπορούσε να το φανταστεί κανείς, ούτε ο πιο ευφάνταστος νους.
Το έχουμε ξαναγράψει κι αυτό. Η Ελλάδα παρουσιάζει σημάδια διάλυσης, τα οποία στην περίπτωση της τραγωδίας στο Μάτι και της βραδιάς θεάτρου Τσίπρα – Καρτερού έγιναν αποδείξεις. Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει, αν δεν θέλουμε να παρακολουθήσουμε από τους καναπέδες μας τον θάνατο της Ελλάδας.
