Ο στόχος για την αποφυγή (τα επόμενα χρόνια) νέου δανεισμούΑπό τον
δρα Απόστολο Κρητικόπουλο*
Σήμερα όντως βγαίνουμε από την εποχή των Μνημονίων. Παρόλο που η κυβέρνηση της Αριστεράς του κ. Τσίπρα έχει δεσμεύσει τη χώρα μας για ακόμη πολλές δεκαετίες (Υπερταμείο, ενισχυμένη επιτήρηση κ.λπ.), η αλήθεια είναι ότι από σήμερα σταματάει η χώρα μας να βασίζεται στην οικονομική βοήθεια της τρόικας (Ε.Ε., ΕΚΤ, ΔΝΤ), η οποία υπολογίζεται για την οκταετία 2010-2018 περίπου στα 280 δισεκατομμύρια ευρώ, και για οποιαδήποτε δανειακή ανάγκη της Ελλάδος θα χρειαστεί να απευθυνθούμε με έκδοση ομολόγων στις αγορές. Σε αυτήν την ιδιαίτερα δύσκολη -και καταστροφική σε πολλές πτυχές- οκταετία των Μνημονίων ζήσαμε όλοι οι Ελληνες σκληρές στιγμές. Το ΑΕΠ της χώρας υποχώρησε κατά το 1/3 (!!!), η ανεργία αυξήθηκε σε σημεία ρεκόρ, όπου ένας στους τέσσερις Ελληνες ήταν άνεργος, η σχεδόν εξαναγκαστική μετανάστευση θύμισε τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, και εκατοντάδες χιλιάδες νέοι Ελληνες έφυγαν στην ξενιτιά για αναζήτηση καλύτερης τύχης.
Δυστυχώς, ήμασταν ιδιαίτερα άτυχοι ως λαός σε αυτήν την πολύ δύσκολη στιγμή, που κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε τραγικές οικονομικές αποφάσεις του παρελθόντος, και οι ηγέτες που είχαμε ήταν «λίγοι». Ολιγωρίες με Μνημόνια – αντιμνημόνια, παιχνίδια φαιδρών λεονταρισμών με τους δανειστές χωρίς να έχουμε κανένα σχέδιο να αντιπροτείνουμε και, πάνω από όλα, πολιτικοί που το μόνο πράγμα που είχαν στον νου τους ήταν η διάσωση του δημόσιου τομέα «uber alles».Βλέπετε, το αλισβερίσι μεταξύ ενός τεράστιου Δημοσίου, που διογκώθηκε ακόμη και από κυβερνήσεις της Δεξιάς (οι οποίες προφανώς εφάρμοσαν αριστερή οικονομική πολιτική ανελευθερίας και κρατισμού), ήταν το ιερό δισκοπότηρο των πολιτικών αρχηγών, που δεν έπρεπε να θιχτεί.
Ακόμη και αν χρειαζόταν η κρίση να κρατήσει οκτώ έτη. Αντί να παρθούν γρήγορες αποφάσεις, με ελληνική και όχι ξένη πρωτοβουλία, με βαθιές τομές και ανθρώπινη προσέγγιση στο πρόβλημα του Δημοσίου (προτάσεις για εθελούσιες αποχωρήσεις, αφού οι μαζικές απολύσεις είναι απάνθρωπες και αντισυνταγματικές, προγράμματα για προώθηση των δημοσίων υπαλλήλων σε ατομικές επιχειρήσεις, ψηφιακή επόπτευση και αξιολόγηση, και πολλές άλλες προτάσεις), προτιμήθηκε από κάθε πολιτικό ηγέτη η μη λύση του ουσιαστικού προβλήματος και η συνέχιση της κρίσης, με πρόσφατα φαινόμενα από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ της αριθμητικής αύξησης σε φορείς του Δημοσίου με νέες προσλήψεις (!!!).
Αν δεν στοχεύσουμε σε μικρό και ευέλικτο Δημόσιο, με ενθαρρυντικό και μη αποπνικτικό θεσμικό πλαίσιο για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, και φορολογία που να είναι η ελάχιστη δυνατή, τα χρόνια των Μνημονίων θα ξαναέρθουν, και ίσως μείνουν και για πάντα.
*Διδάκτωρ Πληροφορικής (twiter: @kritikopoulos)
