Οι θεωρίες κατά της Αριστεράς που δεν πρόκειται να γίνουν πράξηΑπό τον
Παναγιώτη Χ. Δούμα*
Hταν εντυπωσιακό, και συνάμα πολύ χρήσιμο, το θέαμα της συντονισμένης κατακραυγής για τον Μάκη Βορίδη από πολιτικούς της Αριστεράς, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθετήσεως. Τι είπε ο πολιτικός ανήρ; Οτι οι αριστεροί είναι δηλητηριασμένοι με ιδεολογικό και ταξικό μίσος, ότι οι θέσεις τους είναι ελαττωματικές και ότι ο Κυριάκος, όταν εκλεγεί, πρέπει να μεριμνήσει θεσμικά ώστε να μην ξανάρθει η Αριστερά στην εξουσία.
Αυτό το τελευταίο πόνεσε και γι’ αυτό ξεσηκώθηκαν όλοι, από τον Περισσό μέχρι την Κουμουνδούρου και από τη Χαριλάου Τρικούπη μέχρι… όπου έχουν τα γραφεία τους τα ποτάμια και οι παραπόταμοι. Ξένισε όμως και οποιονδήποτε νιώθει δεξιός, διότι εύλογα αναρωτήθηκε: Θα γίνουν, αλήθεια, αυτές οι αλλαγές, όταν ο πρώτος που αντιδρά είναι ο μελλοντικός κυβερνητικός εταίρος του Κυριάκου;
Ερωτώμενος τι εννοεί με τις αντιαριστερές «θεσμικές παρεμβάσεις» του, ο Μάκης Βορίδης έφερε ως παράδειγμα την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Και θυμήθηκα ότι αυτό είχε καταργηθεί στο παρελθόν. Ε, και λοιπόν; Το άσυλο επανήλθε εν ριπή οφθαλμού την επομένη των εκλογών που έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Ο Μάκης Βορίδης εμμένει σ’ έναν οξύ, αλλά και βαθιά ιδεολογικό λόγο έναντι της Αριστεράς, και κάνει αυτό για το οποίο τον άφησαν να μπει στο «μπλε μαντρί»: Εμποδίζει τη δεξιά βάση της Ν.Δ. να αναζητήσει αλλού εκπροσώπηση. Θα ‘πρεπε, όμως, να γνωρίζει ότι οι «θεσμικές παρεμβάσεις» δεν αρκούν. Δεν είναι τίποτε άλλο από πολιτικά πυροτεχνήματα, που σβήνουν με το σάλπισμα των εκλογών. Και δεν έχουν καμία αξία, όταν στη Νέα Δημοκρατία βρίσκονται άτομα που με περίσσια ευκολία μεταπηδούν στον ΣΥΡΙΖΑ ή άτομα που με ευκολία μεταπήδησαν σε αυτήν από την Αριστερά. Κι αυτό είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο στο «μπλε μαντρί». Ναι, τα πρόσωπα έχουν σημασία, και ειδικά σε μεγάλα, πολυσυλλεκτικά κόμματα.
Και ξαναρωτώ: Θα γίνουν όλες αυτές οι βαθιές «αντιαριστερές θεσμικές παρεμβάσεις», όταν σκοπό έχεις να συγκυβερνήσεις με το ΚΙΝ.ΑΛ.; Θα δεχθεί το ΚΙΝ.ΑΛ. τομές στην Παιδεία; Θα δεχθεί το ΚΙΝ.ΑΛ. την απομαρξιστοποίηση του ελληνικού σχολείου και του πανεπιστημίου; Θα δεχθούν οι ποταμίσιοι το φρένο στον δικαιωματιστικό παρεμβατισμό στην ελευθερία των πολιτών; Θα δεχθούν όλοι αυτοί οι νεομαρξιστές να εφαρμοστούν σκληρές μεταναστευτικές πολιτικές; Θα δεχθούν να ξηλωθεί το παρακράτος των Εξαρχείων; Θα δεχθούν να καταργηθούν επιδοματικές πολιτικές για να ελαχιστοποιηθούν οι φόροι; Δεν θα τα δεχθούν, όπως δεν τα δέχθηκαν και επί Σαμαρά. Κι ύστερα, όταν ο Κυριάκος αποτύχει και επιστρέψει ο Τσίπρας, κάθε Βορίδης θα λέει ότι έφταιξαν αυτοί.
Ο αγαπημένος των δεξιών νεοδημοκρατών Μάκης Βορίδης είναι απλά το δεξιό άλλοθι της Νέας Δημοκρατίας. Είναι για τον Κυριάκο Μητσοτάκη ένα αναγκαίο κακό, ικανό να τον οδηγήσει στην εξουσία, την οποία θα ασκήσει όχι απλά αλληθωρίζοντας προς τα αριστερά, αλλά γυρίζοντας επιδεικτικά την πλάτη στους δεξιούς ψηφοφόρους του.
*Eπιχειρηματίας, αντιπρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ
