Η «έξοδος» του ελληνικού κρασιού εκτός συνόρων και η αυτοκτονική επιβολή Ειδικού Φόρου ΚατανάλωσηςΑπό τον
Γιώργο Κ. Στράτο
Είναι μία από τις ελάχιστες πολύ ευχάριστες ειδήσεις του τελευταίου διαστήματος. Και, φυσικά, όχι μόνο γιατί το είδος στο οποίο αναφέρεται προκαλεί… ευθυμία! Μιλάμε για την υπ’ αρ. 1734/3-9-2018 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία ακυρώθηκε ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στο κρασί.
Η ανάγνωση και μόνο των ονομάτων όσων υπέγραψαν τον Ιανουάριο του 2016 την αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, με την οποία εφαρμόστηκε το μέτρο από τις 16/12/2015, ενισχύει την πεποίθηση ότι κάποιοι έχουν απομείνει όρθιοι σ’ αυτήν τη χώρα: η Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Αμπέλου και Οίνου, ο Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου, η Κεντρική Συνεταιριστική Ενωση Αμπελοοινικών Προϊόντων, ο Αγροτικός Οινοποιητικός Συνεταιρισμός Τυρνάβου και ένας οινοποιός από τις Σέρρες.
Οι οινοπαραγωγοί μας αποτελούν έναν από τους ελάχιστους κλάδους της οικονομίας μας που κατάφεραν να βγάλουν καρπό ακόμη και μέσα από την καμένη γη των Μνημονίων. Οι εξαγωγές ελληνικού κρασιού αυξήθηκαν σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις ακόμη και κατά 50%, ενώ ελληνικές ετικέτες διακρίνονται σταθερά σε διεθνείς διαγωνισμούς.
Βεβαίως, ο όγκος των εξαγωγών είναι ακόμη περιορισμένος, ωστόσο αυξήθηκε η τιμή των εξαγώγιμων προϊόντων. Δηλαδή τα ακριβά κρασιά μας έχουν κατακτήσει απαιτητικούς καταναλωτές στο εξωτερικό και ποικιλίες όπως το ασύρτικο και το ξινόμαυρο ανταγωνίζονται πλέον τις αντίστοιχες επώνυμες κατηγορίες γαλλικών, ισπανικών και ιταλικών κρασιών, αποκτώντας αίγλη και αναγνωρισιμότητα μέχρι και στα πιο απομακρυσμένα σημεία του πλανήτη.
Σπουδαία συμβολή σε αυτήν την προσπάθεια είχε η καμπάνια προβολής με διακριτικό τίτλο «All About Greek Wine». Ξεκίνησε σαν ιδιωτική πρωτοβουλία, με εξ ολοκλήρου χρηματοδότηση από 20-25 ελληνικά οινοποιεία, συνεχίστηκε με ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους από την Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Αμπέλου και Οίνου μαζί με τον Ελληνικό Οργανισμό Εξωτερικού Εμπορίου. Από το 2010 συνέστησε και το Γραφείο Οίνου της Β. Αμερικής, το οποίο αποτελεί την καρδιά των ενεργειών προβολής των κρασιών μας στις ΗΠΑ και στον Καναδά.
Τούτων δοθέντων, αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς γιατί η επιβολή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο κρασί δεν ήταν απλώς απαράδεκτη αλλά αυτοκτονική.
Ημασταν η μόνη οινοπαραγωγική χώρα που είχε επιβάλει έναν ΕΦΚ σε αγροτικό προϊόν που διακινείται στην περιφέρειά της.
Ο φόρος αυτός όχι μόνο αύξανε την τιμή του κρασιού στον τελικό καταναλωτή, αλλά προκαλούσε και οικονομική ασφυξία στα οινοποιεία λόγω της υποχρέωσης σύστασης φορολογικής αποθήκης, με όλα τα οικονομικά και γραφειοκρατικά βάρη που αυτό συνεπάγεται.
Αρρηκτα συνδεδεμένο με τις παραδόσεις και την κοινωνία μας, το κρασί συμμετέχει σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής μας, συνοδεύοντας και συντροφεύοντας όλες τις συναισθηματικές καταστάσεις. Ετσι, δεν είναι καθόλου τυχαίο που στα χρόνια της κρίσης το ελληνικό κρασί έγινε μόδα και στη χώρα μας, ιδιαίτερα στις πιο νεαρές ηλικίες. Ανοιξαν περισσότερα από 700 νέα οινοποιεία, δεκάδες wine bars έκαναν την εμφάνισή τους σε νεολαιίστικα στέκια, η οινογνωσία έγινε δημοφιλής τέχνη και έκαναν την πρώτη εμφάνισή τους εξειδικευμένα περιοδικά.
Οι νέοι βλέπουν συχνά τα πράγματα πιο γρήγορα και πιο καθαρά. Και ετοιμάζονται αναλόγως για τις ημέρες που έρχονται!
Οπως κάτι ήξερε από μεγάλες δυσκολίες και ως βασιλιάς και ως προφήτης ο Δαυίδ, όταν έγραφε στον 103ο ψαλμό του «Οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου…»
*Δικηγόρος – δημοσιογράφος
