Επρεπε να βγει από τη μέση για να περάσουν διάφορες πονηρές επιδιώξεις και κυρίως ο συμβιβασμός με τους ΣκοπιανούςΑπό τον
Δημήτρη Ριζούλη
Οι απόρρητες αναφορές των Αμερικανών για τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο αποκτούν ξεχωριστή βαρύτητα τώρα που το Σκοπιανό κλείνει άρον άρον με σαφή ήττα της Ελλάδας. Η αποκάλυψη των WikiLeaks που αναδεικνύει και θυμίζει σήμερα η «δημοκρατία» έρχεται να επιβεβαιώσει όσα υποψιαζόμασταν λίγο πολύ οι περισσότεροι. Ο Χριστόδουλος (παρά τα λάθη του) χαλούσε τη σούπα των Αμερικανών και γενικά των μεγάλων συμφερόντων. Ηταν ανυπότακτος, ιδεαλιστής και δεν φοβόταν κανέναν. Ισως αυτό πλήρωσε τελικά. Οπως ομολογούσε και η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, η επιρροή του στην κοινή γνώμη ήταν τεράστια και ξεπερνούσε κατά πολύ αυτή των πολιτικών.
Θυμίζω για τους νεότερους και όσους έχουν ξεχάσει ότι ο Χριστόδουλος ηγήθηκε των αντιδράσεων κατά των ΗΠΑ για την επέμβαση στο Αφγανιστάν (2001), στο Ιράκ (2003) και τις μετέπειτα πολεμικές επιχειρήσεις. Νωρίτερα είχε ξεσπαθώσει κατά των βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας με πύρινα κηρύγματα που τσάκιζαν κόκαλα και δημόσιες παρεμβάσεις-φωτιά. Πάντα διαβασμένος, με σοβαρά επιχειρήματα, διέλυε όλη την προπαγάνδα που προσπαθούσαν να περάσουν οι Αμερικανοί μέσω φιλικών τους μέσων ή άλλων διαύλων.
Στόχος του όμως δεν ήταν μόνο οι ΗΠΑ, αλλά κάθε είδους δυνάστες, συμφέροντα ή σκοτεινοί κύκλοι. Δεν κρυβόταν, τους κατονόμαζε και άνοιγε μέτωπα με πανίσχυρους αντιπάλους. Πρώτος ο Χριστόδουλος κατήγγειλε την παγκοσμιοποίηση και όσα δεινά θα έφερνε και «σύστησε» στο ελληνικό κοινό τον δαιμόνιο Τζορτζ Σόρος, αποκαλύπτοντας τα πονηρά σχέδιά του. Πολύ πριν φανεί πού οδηγείται συνολικά η Ευρώπη χτύπησε καμπανάκι για την υποδούλωση των λαών μέσω των τραπεζών, κατήγγειλε τις πολυεθνικές, μίλησε για τους κινδύνους της μετανάστευσης και προειδοποίησε για την ισοπέδωση των αρχών, των αξιών και της ταυτότητας κάθε λαού μέσω της δήθεν προόδου.
Μη νομίζετε ότι όλα αυτά δεν είχαν κόστος. Υπήρξαν τεράστιες πιέσεις και εκβιασμοί. Σε ανώτατο επίπεδο και με πολύ βρόμικο τρόπο. Ενδεικτικά αναφέρω σήμερα για πρώτη φορά ένα περιστατικό αποκαλυπτικό του αδάμαστου χαρακτήρα του Χριστόδουλου και του πολέμου που του γινόταν. Το 2003, κατά τις πρώτες μέρες της αμερικανικής επίθεσης στο Ιράκ, παρουσίαζα την πρωινή εκπομπή του ραδιοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας, που ήταν άκρως μαχητική και αντιπολεμική. Ενα πρωί αμέσως μετά το τέλος της εκπομπής με κάλεσε στο γραφείο του στην Αρχιεπισκοπή παρακαλώντας με κομψό τρόπο να ρίξουμε λίγο τους τόνους. Στη διάρκεια της συζήτησης και βλέποντας ότι επέμεινα, έστρεψε το βλέμμα του στη βιβλιοθήκη ακριβώς από πίσω του και μου έδειξε δύο φακέλους. «Τους βλέπεις αυτούς; Με αυτά με εκβιάζουν. Μαζεύουν στοιχεία και ό,τι άλλο βρουν… Και μου τα στέλνουν για προειδοποίηση». Πάγωσα συνειδητοποιώντας τι μπορεί να παίζεται στο παρασκήνιο. Ποια νομίζετε όμως ότι ήταν η εξέλιξη; Λίγα λεπτά μετά και ενώ η συζήτησή μας συνεχιζόταν, με ειδοποίησαν (μέσω κινητού) ότι βομβαρδίστηκε «κατά λάθος» ένα νοσοκομείο! Τότε ο Χριστόδουλος σηκώθηκε και είπε: «Συνεχίστε, και λίγα λέτε…». Υστερα από τρεις ημέρες, το κυριακάτικο κήρυγμά του ήταν φωτιά και λάβρα. Το πιο αντιαμερικανικό όλων των εποχών! Ορισμένες κρίσιμες λεπτομέρειες για τους φακέλους του εκβιασμού θα μου επιτρέψετε να μην τις αποκαλύψω ακόμα.
Αυτός ήταν ο Χριστόδουλος. Δεν τους φοβήθηκε ποτέ, ούτε τρόμαξε. Μπορεί να σκέφτηκε να υποκύψει, όμως η συνείδησή του δεν τον άφηνε. Γι’ αυτό μέχρι τέλους δεν ξεπουλήθηκε, παρότι όντως εκβιαζόταν.
Ο Χριστόδουλος ήταν ο αστάθμητος παράγοντας που έπρεπε να βγει από τη μέση για να περάσουν διάφορες πονηρές επιδιώξεις και κυρίως ο συμβιβασμός με τα Σκόπια. Εξοντώθηκε είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσω των σφοδρών πιέσεων και των στημένων σκανδάλων που κυριολεκτικά τον τσάκισαν. Ολες οι κατηγορίες που (όλως τυχαίως) είχαν μορφή καταιγίδας εις βάρος του αποδείχτηκαν ψεύτικες και σχεδόν κωμικές. Ομως, επιτέλεσαν τον… σκοπό τους.
Στο μέλλον ίσως μάθουμε τι ακριβώς συνέβη. Πάντως στο τηλεγράφημα των WikiLeaks η αμερικανική πρεσβεία το ομολογούσε. Με τον Χριστόδουλο εν ζωή η Ελλάδα θα ήταν διαφορετική. Γι’ αυτό αναζητούσαν εναγωνίως τον κατάλληλο διάδοχο.
