«Τι δουλειά είχε ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας να πάρει θέση (πανομοιότυπη με αυτή του ΣΥΡΙΖΑ!) σε ευρωπαϊκούς καβγάδες που ξεπερνούν τα κυβικά του και τις ανάγκες της χώρας μας;»Aπό τον
Γιώργο Χαρβαλιά
Μία ερώτηση που μάλλον δεν θα γίνει σήμερα στον Κυριάκο (αλλά και να γίνει σίγουρα δεν θα απαντηθεί…) είναι τι δουλειά έχει να μπλέκεται σε ευρωπαϊκούς καβγάδες που ξεπερνούν τα κυβικά του και τις ανάγκες της χώρας μας. Τι δουλειά είχε, δηλαδή, να πάρει θέση και μάλιστα με τόσο φανατισμό στην προσπάθεια εξοστρακισμού του Βίκτορ Ορμπαν που οργανώνουν οι Γερμανοί, με πρόσχημα το υποτιθέμενο έλλειμμα δημοκρατίας στην Ουγγαρία και πραγματική αιτία τη σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική που ακολουθεί ο συγκεκριμένος -δεξιός, παρακαλώ- ηγέτης.
Γιατί «τιτίβισε» ο δικός μας, συντηρητικός τάχα μου, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στους ευρωβουλευτές του να «μαυρίσουν» μια ευρωπαϊκή χώρα, κάνοντας λόγο μάλιστα για σεβασμό σε δημοκρατικές αξίες και αρχές; Φοβήθηκε τον γίγαντα Παπαδημούλη που τον κατηγόρησε ότι… «ορμπανίζει»; Ελαβε μπιλιέτο από την Καγκελαρία; Το εισηγήθηκε ο «γκαλοπατζής» με το σπινθηροβόλο βλέμμα; Μήπως η Μαρέβα, που εμφανίζεται στο τουίτερ ως ιέρεια της… νεοφιλελέ παγκοσμιοποίησης αναπαράγοντας άρθρα κατά του Τραμπ; Πιθανότατα δεν θα μάθουμε ποτέ, αλλά και ελάχιστη σημασία έχει. Η απόλυτη ιδεολογική σύγχυση είναι πλέον σήμα κατατεθέν του ισχυρότερου μεταπολιτευτικού κόμματος της ελληνικής Δεξιάς και δεν χρειάζεται να ψάχνουμε εξηγήσεις. Το ζήτημα είναι, όμως, να αποφεύγονται στραβοτιμονιές που όχι μόνο η Ν.Δ. ως μελλοντική κυβέρνηση, αλλά και η χώρα συνολικότερα θα βρει μπροστά της με απροσδιόριστες συνέπειες.
Ο Κυριάκος δεν έπρεπε να είχε πάρει μέρος στον καβγά που γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τα μάτια της Μέρκελ. Επρεπε να τους είχε αφήσει να βουρλίζονται και να στείλει τους ευρωβουλευτές του για μπάνιο. Εκτός και διαφωνεί ιδεολογικά με την ατζέντα μιας δυναμικής ανάσχεσης της λαθρομετανάστευσης. Συμπλέει δηλαδή με την πολιτική «ανοιχτών θυρών» Βερολίνου – Μακρόν και θέλει να γεμίσει η Ελλάδα γκέτο, τσαντίρια, hot spots και πανάθλιους καταυλισμούς τύπου Μόριας. Ή συμφωνεί, όπως το έθεσε προχθές η Μέρκελ, ότι οι «χώρες πρώτης υποδοχής» πρέπει να χάσουν ένα τμήμα της εθνικής αυτονομίας τους στην αντιμετώπιση του ζητήματος και να παραδώσουν τη δικαιοδοσία σε ευρωπαϊκούς φορείς, δηλαδή τους μισθοφόρους της Frontex και τις ΜΚΟ του τύπου «Κάνε κι εσύ μία αίτηση για άσυλο, μπορείς»…
Να δεχθώ ότι σε αυτήν τη συγκυρία η Ν.Δ. δεν έπρεπε να στηρίξει τον Ορμπαν, πρώτον, επειδή η διακηρυγμένη (ορθή για τη χώρα του) πολιτική του παγιδεύει στην Ελλάδα ορδές παράτυπων μεταναστών και, δεύτερον, επειδή ο Ούγγρος ηγέτης πράγματι δεν είναι και το καλύτερο παιδί… Κολλητάρι του Ερντογάν, εσχάτως και φιλοσκοπιανός, τάσσεται αναφανδόν κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, όχι από την ελληνική πλευρά, αλλά από την πλευρά των εθνικιστών του VMRO, ισχυριζόμενος ότι η πρόσφατη διευθέτηση είναι δημιούργημα του Σόρος. Χωρίς αυτό το τελευταίο να είναι και εντελώς αβάσιμο, οι θέσεις του δεν διακρίνονται από ευαισθησία για τα ελληνικά δίκαια, όπως επίσης ιδιαίτερη ευαισθησία δεν επιδεικνύει ούτε σε βασικές δημοκρατικές αρχές, με προεξάρχουσα την ελεύθερη διακίνηση ιδεών στο διαδίκτυο και στον Τύπο.
Δυστυχώς, όμως, για τον Κυριάκο και τους λοιπούς Ευρωπαίους «δημοκράτες», ο Ορμπαν ανανεώνει συνεχώς τη θητεία του με αυξανόμενα ποσοστά και μετά την πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση του 2018 τα δύο κόμματα της συντηρητικής Δεξιάς στην Ουγγαρία βρέθηκαν με ποσοστό που αγγίζει το… 70%, την ώρα που η δική μας μεταλλαγμένη Ν.Δ. πασχίζει να φτάσει στα μισά αυτής της εξωπραγματικής επίδοσης.
Επιπλέον, ο Ορμπαν, σε αντίθεση με τον Κυριάκο, δεν είναι μονάχος του σαν την… καλαμιά στον κάμπο. Προ ημερών έσπευσε να τον στηρίξει η Πολωνία, δηλώνοντας ότι θα μπλοκάρει τις διαδικασίες ευρωπαϊκού αποκλεισμού του, ενώ στο πλευρό του στέκονται η Τσεχία, η Ιταλία του… δεξιού οδοστρωτήρα Σαλβίνι και, πολύ φοβούμαι, καημένε Κυριάκο, η Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ! Απέναντι, βέβαια, είναι η Μέρκελ, που υποχρέωσε τον φασουλή επικεφαλής του ΕΛΚ, επίδοξο διάδοχο του Γιούνκερ, Μάνφρεντ Βέμπερ να κάνει θεαματική κωλοτούμπα και να ψηφίσει την πολιτική έξωση του Ούγγρου ομογάλακτού του, καθώς και ο επιδέξιος κύριος Μακρόν, που βλέπει, όμως, τα ποσοστά του να γκρεμίζονται.
Το ένα στρατόπεδο των αναδυόμενων Ευρωπαίων δεξιών εθνικιστών, με τη συγκατάνευση του Τραμπ, πρεσβεύει σκληρά μέτρα για την άμεση ανακοπή του κύματος ισλαμικής επέλασης, ενώ η ιδιότυπη γαλλογερμανική συμμαχία επιμένει σε υποκριτική επίκληση ανθρωπιστικών αξιών για να γεμίζει η Ευρώπη κελεμπίες και μαντίλες. Δεν θα κρίνω με ποιον έπρεπε να είναι ένα ελληνικό κόμμα που λέγεται δεξιό. Αλλά θα επανέλθω στην αρχική ερώτηση: Τι δουλειά είχε ο Κυριάκος να πάρει θέση, πανομοιότυπη με του ΣΥΡΙΖΑ (!), σε αυτό το… τζαρτζάρισμα των θηρίων; Η κοινή λογική μάλλον δεν θα μπορέσει ποτέ να ανακαλύψει την απάντηση.
