Η Ελλάδα κατάφερε να ευημερήσει επειδή ήταν ενωμένη και συμπαγής. Ο πληθυσμός αιώνες τώρα είναι ορθόδοξος και ελληνικόςΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Αλυτρωτικό λοιπόν το σύνθημα «Η Μακεδονία είναι ελληνική»! Αυτό δεν μας έλεγαν κορυφαίοι υπουργοί και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ κατά τη διάρκεια της αντιπαράθεσης για τη Συμφωνία των Πρεσπών; Οτι εποφθαλμιούμε εδάφη όταν το λέμε; Μάλιστα! Τώρα που η βρετανική εξωτερική πολιτική διά του BBC -τίποτα δεν γίνεται τυχαία, ας μην είμεθα αφελείς- μας ανοίγει ζήτημα αναγνώρισης μακεδονικής μειονότητας, η οποία, σύμφωνα με τον Ελληνα (!) ιστορικό Leonidas Empirikos, αριθμεί 100.000-200.000 μέλη στην Ελλάδα και θέτει αμέσως στον διάλογο (προτού στεγνώσει το μελάνι των Πρεσπών) όλη την ατζέντα των σκοπιανών αλυτρωτισμών, τι έχουν να μας πουν άραγε οι ανιστόρητοι υπουργοί, βουλευτές και μακεδονολόγοι;
Ποιος έχει άρρητες εδαφικές βλέψεις; Εμείς ή αυτοί; Τώρα που η βρετανική εξωτερική πολιτική χρησιμοποιεί έναν 92χρονο συνταξιούχο δικηγόρο από την Καστοριά -μου τηλεφώνησε κι εμένα στην «Εστία»- για να ισχυριστεί ότι στην περιοχή υπάρχουν «μόνον ορθόδοξοι Μακεδόνες» (όχι Ελληνες, όχι Βούλγαροι, όχι Σέρβοι, μόνο Μακεδόνες), ποιος είναι ο αλυτρωτιστής, ποιος ο εθνικιστής, ποιος ο εξτρεμιστής και ποιος το «φασισταριό», αδέρφια; Και όταν -η χαριστική βολή- στον επίσημο ιστότοπο του υπουργείου Εξωτερικών των Σκοπίων διαβάζουμε σε κείμενο οδηγιών για την εφαρμογή της συμφωνίας ότι η «εθνικότητα είναι μακεδονική» και η λέξη «ιθαγένεια» είναι σε παρένθεση, ποια άλλη απόδειξη χρειαζόμαστε για να καταλάβουμε ότι δυστυχώς αναγνωρίσαμε μακεδονικό έθνος; Εμείς, καμία. Και απορούμε που οι φίλοι εκεί στο Μαξίμου καταναλώνουν φαιά ουσία να εκδίδουν πολυσέλιδες ανακοινώσεις για να μας πουν ότι τα Σκόπια δεσμεύτηκαν με τη συμφωνία να μη διεκδικήσουν αναγνώριση μειονότητας και να μην αναμειγνύονται στις εσωτερικές μας υποθέσεις. Εντάξει!
Το γεγονός ότι δεν χρειάζεται να το κάνουν τα Σκόπια αλλά χρησιμοποιούνται για τον σκοπό αυτόν ιδιώτες δίγλωσσοι στον Βορρά δεν τους λέει τίποτα; Το γεγονός ότι ανέλαβε εργασία η μακριά χειρ της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής σήμερα, κάποιες ΜΚΟ του Σόρος αύριο, ούτε; Το γεγονός ότι η Αγκυρα ομιλεί συνεχώς για «Τούρκους» στη Θράκη, όταν δεσμεύεται από διεθνή συνθήκη για το αντίθετο, άρα γύρευε τι θα πράξουν και οι γείτονες μελλοντικά παρά τις Πρέσπες, πάλι ούτε; Αλλά το γεγονός ότι ακόμη και η ημετέρα ΕΥΠ ζητά να προσλάβει πράκτορες που να γνωρίζουν τη «μακεδονική» ούτε αυτό τους λέει τίποτα; Για ποιον λόγο προσλαμβάνει η ΕΥΠ πράκτορες; Στο όνομα της ελληνοσκοπιανής φιλίας ή μήπως επειδή ανοίγουν εκ νέου ζητήματα εθνικής ασφαλείας στον Βορρά; Ειλικρινά! Θα ήθελα να ζούσε ο μακαριστός μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος, τον οποίο η Αριστερά σεβόταν επειδή είχε επιτεθεί στην Ακροδεξιά. Θα ήθελα να ζούσε για να αποκαλύψει επιτέλους -εμένα μου τα είχε εξομολογηθεί- ποιοι «από πάνω του» λιμάρισαν τα φρένα στο αυτοκίνητο της Μητροπόλεως (το οδηγούσε ο ίδιος), όταν αντιτάχθηκε σφόδρα στο να αναλάβει ηγούμενος σε μοναστήρι της Καστοριάς Σκοπιανός καλόγερος αυτοπροσδιοριζόμενος ως «Μακεδόνας»! Και να έβλεπα τότε ποιο άρθρο, ποια παράγραφο και ποιο εδάφιο της Συμφωνίας των Πρεσπών θα επικαλούνταν οι φίλοι μας για να ισχυριστούν ότι οι Σκοπιανοί δεν… αναμειγνύονται στις εσωτερικές μας υποθέσεις. Υπάρχει, αγαπητοί φίλοι, ένα μεγάλο μυστικό πίσω από όλες τις οργανωμένες κινήσεις (οι Τούρκοι έστειλαν «ακόλουθο» στο προξενείο Κομοτηνής τον αρχηγό της στρατοχωροφυλακής τους!) που γίνονται αυτή την εποχή κατά μήκος και πλάτος της ελληνικής επικράτειας στον Βορρά, από τη Μακεδονία έως τη Θράκη: Η πατρίδα μας κατάφερε να ορθοποδήσει και να ευημερήσει στον 20ό αιώνα επειδή ήταν εθνικά ομοιογενής, ενωμένη και συμπαγής.
Ούτε «Τούρκους» αναγνώρισε ποτέ ούτε «Μακεδόνες» ούτε «Βλάχους», κανέναν. Ο πληθυσμός είναι ορθόδοξος και ελληνικός αιώνες τώρα. Είναι δύναμη για εμάς ότι έως τώρα δεν υπήρξαμε πολυεθνοτικό κράτος. Ζήσαμε με σταθερότητα. Οποιος έχει την αφέλεια να πιστεύει στις ανοιχτές κοινωνίες και τις πολυπολιτισμικότητες να μην πάει μακριά. Να δει τι έπαθε και τι παθαίνει μέχρι τις μέρες μας η Γιουγκοσλαβία που αιματοκυλίστηκε και έγινε εκατό κομμάτια. Να δει τι γίνεται στα Βαλκάνια. Αν είμαστε παλαιό μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., αυτό το οφείλουμε στην εθνική μας ομοιογένεια, εθνική και θρησκευτική. Αν, επίσης, δεν αντιμετωπίσαμε πρόβλημα εδαφικής ακεραιότητας στον Βορρά, πάλι στον ίδιο λόγο το οφείλουμε: στην ομοιογένεια. Εάν κάποιοι προσπαθούν να διαρρήξουν αυτή την ομοιογένεια, ξέρουμε άριστα τι στόχους έχουν.
Η αιώνια πολιτική τους: Διαίρει τα κράτη και βασίλευε. Αν, λοιπόν, φωνάζουμε και προειδοποιούμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας για τα μελλούμενα, δεν είναι για να κάνουμε αντιπολίτευση στην κυβέρνηση ούτε για να… ιδρύσουμε κόμμα όπως κάποιοι καιροσκόποι των συλλαλητηρίων επιχείρησαν. Το κάνουμε γιατί και μετά δέκα χρόνια πρώτα ο Θεός εδώ θα είμαστε και δεν θέλουμε να δούμε τα επίχειρα της παρούσας «προοδευτικής» πολιτικής. Το κάνουμε γιατί βλέπουμε τα σύννεφα να συγκεντρώνονται και το βαρομετρικό να πλησιάζει με την ταχύτητα που μας ήρθε ο τυφών Ωκεανίς.
Τα εδάφη αυτά μια φορά τα χάσαμε διά των όπλων και για να τα ανακτήσουμε άδεια από ελληνικούς πληθυσμούς έπρεπε να βρεθούν ένας Ελευθέριος Βενιζέλος και ένας βασιλέας Κωνσταντίνος στη Μακεδονία και ένας Χαρίσιος Βαμβακάς στη Θράκη για να τα πάρουμε πίσω ξανά διά της διπλωματίας. Τις φωνές τις βάζουμε λοιπόν δυνατά τώρα που προλαβαίνουμε και τα λάθη στο μέτρο του δυνατού διορθώνονται. Γινόμαστε αντιληπτοί, υποθέτουμε.
