Οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι το εφαλτήριο για τη θεσμική εκπροσώπηση όσων θέλουν να τιμωρήσουν τους υπεύθυνους για τις ΠρέσπεςΑπό τον
Γιάννη Χ. Κουριαννίδη
Επί σειράν ημερών διαδραματίστηκε το θρίλερ της απαγόρευσης ή μη του εμβατηρίου «Μακεδονία ξακουστή», το οποίο θεωρήθηκε από πολλούς ως ένα από τα «απαγορευμένα» άσματα της «μετα-Πρεσπών εποχής». Εμφανίστηκαν στη δημοσιότητα «διαταγές» και «εγκύκλιοι», αλλά και γενικότερες «συστάσεις» για την αποφυγή χρήσης του εμβατηρίου σε στρατόπεδα, σε σχολεία και φυσικά στις παρελάσεις ανά την επικράτεια, στο πλαίσιο του εορτασμού της 25ης Μαρτίου.
Ως δοκιμασία αντοχής των εθνικών ανακλαστικών θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς την όλη διαδικασία. Και είναι αλήθεια ότι αυτά τα ανακλαστικά λειτούργησαν άψογα και προπαντός αποτελεσματικά. Η αντίδραση προσώπων, φορέων και συλλόγων έδωσε το μήνυμα στην πολιτική, αλλά και στη στρατιωτική ηγεσία ότι κάποια πράγματα έχουν τα όριά τους. Γι’ αυτό τελικά η εξουσία αναδιπλώθηκε. Ετσι, έπειτα από συνεννόηση του Προέδρου της Δημοκρατίας και του υπουργού Εθνικής Αμυνας, το «Μακεδονία ξακουστή» αποτέλεσε το βασικό εμβατήριο στην παρέλαση της Αθήνας, αλλά και των άλλων πόλεων της πατρίδας μας. Είχε προηγηθεί το ίδιο και στις 24 Μαρτίου, στην Καλαμάτα, ύστερα από συνεννόηση του Πρ. Παυλόπουλου με τον δήμαρχο της πόλης.
Φυσικά, ο ελληνικός λαός δεν χρειάστηκε την έγκριση της πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας για να ψάλει το εμβατήριο. Θα το έκανε, όπως και το έκανε, και χωρίς αυτήν. Είτε ως απλοί πολίτες, που ήρθαν με τις οικογένειές τους για να παρακολουθήσουν τις παρελάσεις, είτε ως συμμετέχοντες στα στρατιωτικά αγήματα και σε αυτά των πολιτιστικών συλλόγων.
Η συγκλονιστική στάση των ποντιακών συλλόγων στη Βέροια, που σταμάτησαν και στράφηκαν προς το μέρος της εξέδρας των επισήμων ψάλλοντάς τους κατάμουτρα το εμβατήριο, αλλά και η αντίστοιχη πρωτοβουλία του μέλους του Πανελλήνιου Συλλόγου Απογόνων Μακεδονομάχων στη Θεσσαλονίκη αποτύπωσαν με ενάργεια την αγανάκτηση των Ελλήνων για όσα βίωσε με το ξεπούλημα της Μακεδονίας μας και την περιφρόνηση του παλλαϊκού αιτήματος των συλλαλητηρίων.
Μια αγανάκτηση που σύσσωμα εκφράστηκε με την αντίδραση της Ομογένειας στην Αυστραλία, όπου αποδοκιμάστηκε ο Γιώργος Βαρεμένος όχι ως αντιπρόεδρος της Βουλής (υπό την ιδιότητα αυτή προσπάθησε να τον καλύψει ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ. σε τηλεοπτική δήλωσή του!), αλλά ως ένας από τους 153 μιας ευκαιριακής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, που ξεπούλησε την Ιστορία και την κληρονομιά μας. Είναι φανερό πλέον ότι ο ελληνικός λαός δεν πρόκειται να αρκεστεί στα χρυσωμένα χαπάκια της κυβέρνησης, με τα οποία προσπαθεί να αμβλύνει τις αντιδράσεις. Οι Ελληνες σε όλες τις γωνιές του κόσμου αποδεικνύουν καθημερινώς με την αποφασιστική στάση τους ότι δεν πρόκειται να συγχωρήσουν ποτέ τους υπαιτίους της προδοσίας. Αν τα Μνημόνια έγιναν αιτία κάποιοι πρωθυπουργεύοντες να πάνε πρόωρα στα σπίτια τους, είναι βέβαιο ότι το Σκοπιανό θα πάρει τη σειρά του στη λαιμητόμο του πολιτικού σκηνικού.
Η έμπρακτη ακύρωση της προδοτικής συμφωνίας και η πολιτική (ενδεχομένως και η ποινική) τιμωρία όσων τη στήριξαν όχι απλά θα αποκαταστήσουν τη θέση μας απέναντι στην ιστορική αλήθεια και την εθνική μας αξιοπρέπεια, αλλά πρωτίστως θα εμπεδώσουν μια κοινωνική ειρήνη που δείχνει να διακυβεύεται από την ανεύθυνη στάση των ηγεσιών.
Οπως έχουμε ξαναγράψει, αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τη θεσμική εκπροσώπηση προσώπων και πολιτικών οργανισμών που έχουν διατυπώσει με σαφήνεια την πρόθεσή τους για κάτι τέτοιο. Οι αυτοδιοικητικές εκλογές μπορούν να γίνουν το εφαλτήριο προς τον στόχο αυτόν, αφού αποτελούν μια διεργασία στο κύτταρο της δημοκρατίας και στη βάση της θεσμικής αντιπροσωπευτικής πυραμίδας. Ας μην αφήσουμε αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη.
*Υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης,
[email protected]
