Την ώρα που η Τουρκία ανάβει φωτιά στην περιοχή, κυβέρνηση και αντιπολίτευση φαίνεται να απασχολούνται με την καρέκλα…Από τον
Νίκο Ελευθερόγλου
Αλλη μια φορά ο κόσμος καίγεται κι εμείς παραμένουμε αιχμάλωτοι στον μικρόκοσμό μας. Ασχολούμαστε με ανέξοδες προτάσεις μομφής, που δεν θα πετύχουν ούτε την αποπομπή του υπουργού (αν και έπρεπε ο κ. Τσίπρας να τον έχει αποσύρει ήδη, μια και τον έχει εκθέσει πολλαπλώς) και με σίγουρες σε ό,τι αφορά το αποτέλεσμά τους προτάσεις ψήφου εμπιστοσύνης.
Και οι δυο πλευρές γνωρίζουν ότι δεν θα συμβεί κανένα ατύχημα. Το μόνο που θα γίνει είναι να αυξηθεί η πόλωση, που ευνοεί περισσότερο την κυβέρνηση, που εμφανίζει χαμηλά ποσοστά συσπείρωσης, και λιγότερο την αντιπολίτευση, αλλά αυτό φαίνεται ότι δεν απασχολεί το επιτελείο του κ. Μητσοτάκη.
Και όλα αυτά την ώρα που η Τουρκία ετοιμάζεται πάλι να βάλει φωτιά στην περιοχή, με τις παράνομες και τις προκλητικές ενέργειές της σε ό,τι αφορά τις γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι το παιχνίδι έχει αγριέψει και οι διάφορες πολυεθνικές, που θα είναι οι κερδισμένες της ιστορίας, τρίβουν ήδη τα χέρια τους.
Γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι τα λεφτά είναι πολλά και θα πάρουν όσο περισσότερα μπορούν. Το κακό είναι ότι άλλη μια φορά οι μεγάλες δυνάμεις μάς βάζουν μπροστά για να λύσουν τα δικά τους προβλήματα και να αποδυναμώσουν τόσο την Τουρκία όσο και την Ελλάδα.
Οσοι εντρυφήσουν λίγο στα αναγνώσματα της περιόδου πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή και πώς οι σύμμαχοι μας χρησιμοποίησαν και στη συνέχεια μας «άδειασαν» θα βγει σίγουρα σοφότερος για το τι ακριβώς παίζεται αυτήν την περίοδο.
Θα μου πείτε, δεν είναι ίδιες οι εποχές. Ακόμη και αυτό αν αποδεχτούμε, οφείλουμε να είμαστε υποψιασμένοι. Να έχουμε καταστρώσει σχέδιο αντιμετώπισης των τουρκικών προκλήσεων και να μη γίνουμε… βαποράκια άλλων συμφερόντων.
Για την ώρα οι αντιδράσεις στις προκλήσεις της Τουρκίας είναι λεκτικές. Θα φανεί στη συνέχεια αν οι σύμμαχοι εννοούν αυτά που λένε, θωρακίζοντας την περιοχή με στρατιωτικά μέσα, ή παίζουν το παιχνίδι της Αγκυρας, που ρίχνει πολλά στο τραπέζι για να κερδίσει κάτι στη διαπραγμάτευση.
Το ίδιο έγινε και στη Συρία. Αφού την απείλησαν αρχικά, ύστερα της έδωσαν ό,τι ήθελε, με ελάχιστα ανταλλάγματα.
Ο πόλεμος για την ενέργεια είναι πολύ μεγαλύτερος απ’ ό,τι βλέπουν τα μάτια μας. Εκείνο που με ανησυχεί είναι ότι εμείς συμπεριφερόμαστε σαν να μην υπάρχει αύριο, παρά μόνο αυτό των εκλογών. Οι κοκορομαχίες που θα γίνουν στη Βουλή θα δείξουν την εικόνα μιας χώρας που το μόνο που την απασχολεί είναι ποιος θα καθίσει στην καρέκλα.
Αντί να συνεδριάζουν και να καταστρώνουν από κοινού σχέδια αντιμετώπισης της Αγκυρας, να έχουν έτοιμα σενάρια, στήνουν καβγάδες στο εσωτερικό. Δεν καταλαβαίνουν ότι ο πραγματικός εχθρός είναι εκτός των συνόρων μας. Οτι οι «μεγάλοι», αν κάτι ξέρουν καλά, είναι να κερδίζουν από τις συγκρούσεις που δημιουργούν περιφερειακά.
Η Ιστορία είναι γεμάτη με τέτοια επεισόδια. Οχι μόνο η δική μας, αλλά και άλλων χωρών. Ας ελπίσουμε να μη γίνουμε άλλη μια φορά οι χρήσιμοι ηλίθιοι της Ιστορίας. Ηλίθιοι που είναι πρόθυμοι να διυλίσουν τον κώνωπα και να καταπιούν την κάμηλο.
Γι’ αυτό ας προσέχουμε μην πατήσουμε καμιά μπανανόφλουδα. Διότι αυτή η γλίστρα θα σημάνει ήττα σε εθνικά θέματα. Γι’ αυτό λέμε προσοχή στους χειρισμούς μας και σχέδιο εθνικής αντιμετώπισης όσων έρχονται, με ένα σύνθημα: Πρώτα η Ελλάδα.
