Στις 16-3-20 έγραψα σημείωμα με τίτλο «Κορωνοϊός», στο οποίο έγραφα τι έμαθα και τι κάνω, για την αντιμετώπιση του ιού. Απαντώντας η καλή μου φίλη, ας την πούμε Μαίρη Κ. (Κορωνοϊού…), μου σκιαγράφησε το 24ωρό της. Βέβαια όλα αυτά πέρασαν και ήδη αποτελούν ανάμνηση γλυκιά, κίτρινο γράμμα στο συρτάρι, που λέει και ο Πάριος, αλλά καλό είναι να θυμόμαστε, διότι κατά τους λοιμωξιολόγους, παθολόγους, ερευνητές, αναλυτές και… ταξιτζήδες, το Φθινόπωρο να ετοιμαζόμαστε για νέα ταραχή.
- Του Χρήστου Μπολώση
Έχουμε και τον Εθνικό λοιμωξιολόγο κ. Τσιόδρα ο οποίος άρχισε να μας τα μασάει τώρα τελευταία και αρχίζει να μας λέει ότι οι άλλοι που λασκάρισαν τα λουριά τώρα τρέχουν να τα ξανασφίξουν και δεν ξέρουμε αν ξαφνικά μας ξαναπροκύψει πανδημία (τώρα πανδημία με 160 νεκρούς δεν λέει..) οπότε θα καλωσορίσουμε πάλι το 13033 και παλιά μου τέχνη κόσκινο.
Περιμέναμε, σύμφωνα με όσα μας έλεγαν (‘’μου λέγαν και σας έλεγα’’, που έλεγε και ο Κοσμά Σκούταρης (Διον. Παπαγιαννόπουλος), κομματάρχης αρχικώς μεν του Γκόρτσου και μετά του Μαντά στη ταινία ‘’Τζένη-Τζένη’’), ότι το καλοκαίρι ο φονικός ιός θα καταστραφεί, αλλά τώρα αυτός ο πονηρούλης και σκοτεινών σκοπών ΠΟΥ, μας λέει ότι η ζέστη δεν σκοτώνει τον ιό. Και επειδή μ’ αυτά και μ΄ αυτά δεν βλέπω να τρώμε ψάρια, μια και οι απόψεις περί του ιού δεν σταθεροποιούνται, γι’ αυτό μάλλον θα συνεχιστεί το βιολί βιολάκι και θα περάσουμε το υπόλοιπον του βίου μας με τους Τσιόδρα και Χαρδαλιά.
Συνεπώς, είναι χρήσιμο να μάθουμε πώς πέρναγε το 24ωρό της μία Μαρία Παναγιωταρά του κορωνοϊού, που δεν διέφερε και πολύ από αυτήν του αλησμόνητου Λουκιανού Κηλαϊδόνη.
Είναι αυτό που λέμε για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι
Ιδού λοιπόν οι εμπειρίες της Μαίρης Κ.:
«Φίλε μου καλησπέρα
Εύχομαι να είστε όλοι καλά στην υγεία σας!!!!
Επίσης ελπίζω να «την παλεύετε» με την κλεισούρα και να διατηρείται πνεύμα ηρεμίας στο σπίτι σας, κάτι που δεν συμβαίνει στο δικό μας, ώστε η καθημερινότητα σας να κυλά κατά το δυνατό ομαλά, πράγμα που επίσης δε συμβαίνει σε εμάς.
Βλέπεις, εγώ, με δυο κοριτσάκια 10 και 11 ετών, και τη δουλειά μου να κυλά κανονικά, δοκιμάζομαι όλη μέρα. Και ποσά κέικ και κουλουράκια να κάνεις, και ποσά παζλ να φτιάξεις, και ποσά λουλούδια να φυτέψεις, και πόσες επαναλήψεις να κάνεις στα μαθήματα και να δεις στην τηλεόραση…..(και όλα αυτά φυσικά μετά τη δουλειά σου!!!).
Σαν επιστέγασμα όλων αυτών όμως, θέλω να προσθέσετε την παρουσία του συζύγου μου στο σπίτι, ο οποίος καίτοι διαθέτει Γραφείο τόσο εκτός, όσο και εντός του σπιτιού μας, εννοεί να έχει μετατρέψει το καθιστικό μας σε Γραφείο, να έχει απλώσει παντού υπολογιστές, iPod, iPad, να ουρλιάζει στα τηλέφωνα και εμείς να πρέπει να καθόμαστε σα να έχουμε πάρει όρκο σιωπής, γιατί… κάνει δουλειά και αυτό είναι σημαντικό. Θέλω να συμπεριλάβετε και αυτήν την κατηγορία στις άνωθεν φυλές σας, αν και γι’ αυτή την κατηγορία είχε τοποθετηθεί η γιαγιά μου η Μαρία ως εξής: «Άντρας μες στο σπίτι, διάολος πίσω απ´ τ’ πόρτα», με προφορά καθαρά Αιτωλοακαρνανίας, διότι αλλιώς δε βγαίνει και το μέτρο.
Κατά τα αλλά όλη μέρα ακούω:
-Μαμά, η Καίτη μου είπε….
-Μαμά, η Σοφία μου έκανε….
-Μαίρη, δεν τις ακούς; Παίζουν πιάνο και εγώ μιλάω με τον…. έλα μάζεψε τες!
-Και εμείς ποτέ θα μελετήσουμε πιάνο μαμά; Ο μπαμπάς όλη μέρα μιλάει στα τηλέφωνα!!!!!
Και αυτή η κατηγορία παρακαλώ όπως συμπεριληφθεί. «Της δόλιας μάνας», της αμήχανης, που έχει αλλάξει όλη η καθημερινότητα της και είναι έτοιμη να πάρει τα βουνά. Όχι για βόλτα. Όχι!!! Σαν την Αστέρω στην ομώνυμη ταινία.
Σας κούρασα, μα στεναχωρήθηκα που δεν είδα καμία από αυτές τις πολύ οικίες μου φυλές στις φυλές σας. Οφείλω να ομολογήσω όμως ότι συνάντησα τη δημοφιλέστερη και την πλέον αγαπημένη μου. Την 4η! Αυτή των ηλιθίων, που, κατά τη γνώμη μου, συνοψίζει ό,τι ζούμε, βλέπουμε, ακούμε και κάνουμε αυτές τις μέρες του κορωνοϊού!
Σας φιλώ και σας εύχομαι από καρδιάς κουράγιο και υπομονή!!!
Σχόλια:
α. Πριν απ’ όλα δηλώνω υπευθύνως και εν γνώσει των συνεπειών του Νόμου περί ψευδούς δηλώσεως, ότι το παραπάνω κείμενο ουδεμία σεξιστική νύξη περιέχει, εγώ δε αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας τον κομμουνισμό και τας παραφυάδας αυτού… Αυτό το τελευταίο μού ‘χει μείνει από παλιά τότε που είχα διαβάσει για την δήλωση του Άρη Βελουχιώτη και το χρησιμοποιώ τακτικά, έτσι για να την σπάζω στους ΚΚΕδες…
β. Για την οικονομία της συζητήσεως να σας θυμίσω την 4η κατηγορία των «Φυλών του κορωνοϊού, που είναι η εξής: «Μία άλλη κατηγορία, που περιλαμβάνει πολλούς, είναι οι ηλίθιοι. Αυτοί που χωρίς να γνωρίζουν την τύφλα τους, αναπαράγουν ανεύθυνα διάφορες φήμες: «Ξέρεις έμαθα ότι οι φορείς στην Ελλάδα δεν είναι 850, που λέει το υπουργείο, αλλά πάνω από 1,5 εκατομμύριο». Έντρομος τον ρωτάς: «Σώπα ρε. Και συ που το έμαθες;» Για να εισπράξεις: «Μου το είπε ο ανιψιός της κουμπάρας μου, που δουλεύει στο κυλικείο του υπουργείου, που του το είπε ο υπουργός». «Και καλά», επιμένεις εσύ «κοτζάμ υπουργός συζητάει τέτοια θέματα με τον μικρό του κυλικείου» Για να σε αποτελειώσει: «Ναι παιδί μου, του έχει απόλυτη εμπιστοσύνη ο υπουργός». Αυτοί είναι οι λεγόμενοι «Ψιθυριστές», οι οποίοι είναι, με την θέλησή τους ή όχι δεν έχει σημασία, αναμεταδότες μιας φήμης. Ο ψίθυρος είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί διότι έχεις να κάνεις με έναν αντίπαλο που δεν τον βλέπεις. Κάτι σαν τον κορωνοϊό δηλαδή».
γ. Διαβεβαιώνω την αγαπητή Μαίρη Κ. ότι όταν εκδοθεί εμπλουτισμένο, ολοκληρωμένο και αναθεωρημένο υπό επιτροπής λοιμωξιολόγων το έργο «Οι Φυλές του κορωνοϊού», θα συμπεριληφθεί και η κατηγορία της «Δόλιας μάνας της αμήχανης».
Υ.Γ.: Πολλοί φίλοι αναρωτιούνται: «Καλά ρε, τι τον έπιασε αυτόν, τώρα τελευταία, με την Επταετία;». Εμένα τίποτα. Η Επταετία ήταν μία περίοδος η οποία πέρασε και γι’ αυτήν θα γράψει η αδέκαστη και όχι στρατευμένη και κατευθυνομένη, ιστορία. Θα γράψει για την τυχόν αναγκαιότητά της για την πορεία της, για τα, πολλά, επιτεύγματά της και για τις… προδοσίες της.
Όμως εκνευρίζομαι αφάνταστα όταν διαβάζω ή ακούω τερατώδη ψέματα να λέγονται ακόμα και τώρα 46 χρόνια μετά.
Όσο λοιπόν θα συνεχίζονται αυτές οι εξοργιστικές ανακρίβειες, εγώ θα συνεχίζω να… παθαίνω και φυσικά να γράφω
