Ο κύριος Τσίπρας κάνει «placement» στο πολιτικό χρηματιστήριο
Κακώς αντιμετωπίζουμε την «Ιθάκη» ως βιβλίο Ιστορίας. Εάν επρόκειτο περί αυτού, ο κύριος Τσίπρας θα αποκάλυπτε, όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ότι:
- Του Μανώλη Κοττάκη
■ Η καγκελάριος Μέρκελ τού ζήτησε κι εκείνος το υλοποίησε κατά 80% να «τελειώσει» έναν ολιγάρχη τραπεζίτη, έναν ολιγάρχη εκδότη και έναν ολιγάρχη μεγαλοεπιχειρηματία. «Εξόντωσε» τους δύο από τους τρεις και έκανε τη «διαφορά». Το ίδιο είχε ζητήσει η καγκελάριος στο μπαλκόνι του γραφείου της από τον Γιώργο Παπανδρέου το 2010 αλλά εκείνος δεν «ημπόρεσε».
■ Ο ίδιος πρότεινε στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και εκείνος του απάντησε «όχι» γιατί διαφωνούσαν στο 80% των θεμάτων, όπως του ελέχθη.
■ Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής τον κάλεσε στο τηλέφωνο μεσάνυχτα λίγο πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων με στόχο την τελική συμφωνία στις Βρυξέλλες για να τον θέσει προ των ευθυνών του απέναντι στην Ιστορία, αλλά και για να τον ενθαρρύνει να κλείσει τη συμφωνία όντας βέβαιος ότι το εθνικό μέτωπο με τη βοήθεια της Ν.Δ. θα είναι αρραγές. Ανάλογο τηλεφώνημα του έκανε και η Ντόρα Μπακογιάννη.
■ Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος έβαλε βέτο στις διαπραγματεύσεις για το Μακεδονικό και τον προειδοποίησε, παρόντος του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, ότι δεν θα υπογράψει τη συμφωνία αν δεν αναθεωρηθεί το Σύνταγμα των Σκοπίων για να διαγραφούν οι 149 ορολογίες «Μακεδονία», αν δεν δεχθούν οι γείτονες ονομασία και στα σλαβικά και αν δεν διευκρινίσουν ότι η εθνικότητα στα διαβατήριά τους δεν σημαίνει ιθαγένεια αλλά ιδιότητα του πολίτη.
■ Ο Αμερικανός υπουργός Τζακ Λιου τον κάλεσε αξημέρωτα στην οικία του στην Κυψέλη για να του ζητήσει εκ μέρους του προέδρου Ομπάμα να περιθωριοποιήσει μέχρι τελικής απομακρύνσεως από την κυβέρνηση τον υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη. «Σου μεταφέρω οδηγία του προέδρου μου, εφεξής δεν θα ακούς αυτόν, θα ακούς εμάς!» ήταν το τελεσίγραφο.
■ Κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που είχαν διαύλους επικοινωνίας με τη Ν.Δ. έβαλαν βέτο και τον απέτρεψαν να συστήσει προανακριτική κατά δύο τριών υπουργών της Ν.Δ. για τη Novartis (Γεωργιάδης, Λοβέρδος, Αβραμόπουλος).
■ Υπουργός του κινήθηκε σε συνεργασία με κορυφαίο επιχειρηματία της νέας τάξης της Ουάσινγκτον για τη διάλυση της ευρωζώνης μέσω της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. Στα αρχεία του ΥΠΕΞ φυλάσσεται δημοσίευμα ξένου ιστότοπου που έκανε αναφορά σε αμοιβή ίση με το 1% του ελληνικού ΑΕΠ στην ομάδα των διεθνούς φήμης ακαδημαϊκών που τυχόν βοηθούσε την υλοποίηση του σχεδίου. Το δημοσίευμα παρέμεινε επί μία ώρα στη σελίδα του ιστότοπου για να ενημερωθούν άπαντες και μετά «κατέβηκε».
■ Ζήτησε συγγνώμη από τον Ευάγγελο Βενιζέλο για την υπόθεση Novartis σε ιδιωτική τους συνάντηση.
Μόνο το 60% των γεγονότων
Αυτά δεν αποκαλύπτονται στην «Ιθάκη» γιατί ο κύριος Τσίπρας δεν θεωρεί τον εαυτό του συνταξιούχο. Μόνο το 60% των γεγονότων έρχεται στο φως. Η «Ιθάκη» δεν είναι βιβλίο Ιστορίας, λοιπόν. Η «Ιθάκη» είναι όχημα μετάβασης του κυρίου Τσίπρα από τη μία εποχή σε μια άλλη. Χρηματιστηριακά, placement.
Τα δε πρόσωπα ανεβαίνουν ή απουσιάζουν από τη σκηνή αναλόγως των τρεχουσών πολιτικών σκοπιμοτήτων του συγγραφέως. Παραδείγματα: – Η περιγραφή της επίσκεψής του στον Λευκό Οίκο και της συνομιλίας του με τον πρόεδρο Τραμπ, αντί να είναι τουλάχιστον δύο τρεις σελίδες, γίνεται συνοπτικά σε μία.
Γιατί; Διότι ο τραμπισμός δεν είναι δημοφιλής στην Κεντροαριστερά της οποίας φιλοδοξεί να ηγηθεί ο πρώην πρώην πρωθυπουργός. Διότι επίσης πιθανόν να θέλει να αποκρύψει τις σχέσεις που διατηρεί παρασκηνιακώς με Ρεπουμπλικάνους νομοθέτες του Κογκρέσου. Αντιθέτως, οι αναφορές του στους Δημοκρατικούς Ομπάμα και Μπάιντεν είναι πυκνές και κολακευτικές.
■ Το «Επος» της επαίσχυντης Συμφωνίας των Πρεσπών περιγράφεται περιληπτικά στο τέλος του βιβλίου. Γιατί; Διότι θα έπρεπε να επαινέσει ιδιαιτέρως και να ανυψώσει πολιτικά τον Νίκο Κοτζιά. Δεν το επιθυμεί.
■ Η γνώμη του για τον Ερντογάν δεν αναπτύσσεται στο οικείο κεφάλαιο, αλλά ανατίθεται στον Πούτιν, ο οποίος τον περιέγραψε σε μια συνάντηση τους ως «ηγέτη με κότσια».
Προκύπτει ανάγλυφα
Το σχέδιο του κυρίου Τσίπρα προκύπτει ανάγλυφα από την προσεκτική μελέτη του βιβλίου. Πρώτα θέλει να θωρακίσει τα αριστερά του νώτα από άκρου εις άκρον για να κλέψει πάλι, όπως το 2015, ψήφους από το ΚΚΕ έως και την Κωνσταντοπούλου.
Τυχαίο ότι χαρακτηρίζει «coming out» τη διακίνηση του «Οδηγητή» της ΚΝΕ; Τυχαίο ότι αναπολεί τον «σοβιετικό ορίζοντα», τα «χειμερινά ανάκτορα» και τους «μπολσεβίκους»; Τυχαίο που κολακεύει τους αμφισβητίες του εθνικού νομίσματος σε ένα αδιέξοδο της διαπραγμάτευσης με τη φράση προς τους συνεργάτες του «τώρα είμαστε στη δραχμή» και με την αιχμή «δυστυχώς ο Σημίτης έκανε το ευρώ νέα μεγάλη ιδέα»;
Τυχαίο που κολακεύει τον Λαφαζάνη για μια ιδέα του που τον συνάρπασε, τη Βαλαβάνη για τις 100 δόσεις; Τυχαίο που αφιερώνει πολύ λίγο χώρο στα Τέμπη γιατί φοβάται την Καρυστιανού;
Δεύτερον, θέλει να ανοιχτεί στην Κεντροαριστερά. Αποκηρύσσει τη λέξη «Ολανδρέου» που είχε εξαπολύσει κατά του πρώην πρωθυπουργού και παρασιωπά τα περί Καραμανλή γιατί αυτά ερεθίζουν το ΠΑΣΟΚ και υπονομεύουν τη συμπόρευση μαζί του.
Τέλος, θέλει να έχει ανοικτές τις επιλογές του σε πιθανές διερευνητικές εντολές για συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας. Αποκηρύσσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη πολιτικά, κάνει αυτοκριτική για τη στάση του απέναντι στη Μαρέβα, εκφράζεται κολακευτικά για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και την Ντόρα Μπακογιάννη. Και στοχεύει μετά μανίας τον Αντώνη Σαμαρά. Ετσι πρέπει να διαβαστεί το βιβλίο του κυρίου Τσίπρα. Ως βιβλίο με ρόδες. Αρκεί να μην πάρει καμιά στροφή απότομα αριστερά, εκτραπεί και καταλήξει στον γκρεμό. Τον πολιτικό γκρεμό. Οι πονηροί πολλές φορές εκτίθενται.
