Από τις μιμητικές ρητορικές του Τσίπρα στο Παλλάς μέχρι την εμπειρία της κυβέρνησής του το 2015: μια καυστική και ψυχογραφική ανάλυση της πορείας του
- Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
Την ομιλία του Τσίπρα στο Παλλάς τη διάβασα. Απέφυγα το βίντεο, διότι αυτή η μιμητική εκφορά του λόγου με παπανδρεϊκή χροιά δεν μου επέτρεπε να συγκεντρωθώ. Μου προκαλούσε θυμηδία. Δεν μου αρέσουν τα γενόσημα. Τη διάβασα, λοιπόν, για να είμαι απερίσπαστος, μη χάσω τα υψηλά νοήματα του λογογράφου του, και μετά είδα τις φωτογραφίες. Γνωστές φυσιογνωμίες, σεσημασμένες από την ΠΦΑ, με hardcore πιο πούρες αριστερίστικες παρουσίες. Λείπανε οι πιο τσαλακωμένοι, αυτοί που ήταν σαν να κοιμήθηκαν με τα ρούχα και θέλανε να καταλάβουν το νομισματοκοπείο και να τυπώσουν νέο νόμισμα με το κεφάλι του Βελουχιώτη από τη μία και το σουβλατζίδικο του Κάβουρα από την άλλη. Τον προλόγισε η κομμένη κρεμ ντε λα κρεμ των Αποστόλων του Μαρασμού, ο Αντώνης Λιάκος, που μπροστά του η Ρεπούση είναι λυσσασμένο εθνίκι.
Θυμάμαι τη φωτογραφία του στο οπισθόφυλλο βιβλίου του. Πίσω του κάποιο ψιλομπαρόκ κτίριο και μπροστά αυτός με πόζα που μου θύμισε το γνωστό λίμερικ: «I love myself, I think I am grand, when I go to the movies, I hold my hand». Οι έχοντες λόουερ να το ξηγήσουν στους αποδέλοιπους. Λοιπόν, η ομιλία είναι μια γενικόλογη σούπα, από αυτές στις οποίες είναι μανούλες οι αριστεροί. Αναδιανομή, πατριωτικός φόρος των μεγάλων εισοδημάτων, δημοκρατικιά αποτέτοια, δικαιοσύνη, αγάπη, τρυφερότητα, έγκλημα Τεμπών, ΟΠΕΚΕΠΕ και υποσχέθηκε Big Bang. Big Bang; Ωπα, ένα λεπτό.
Μέχρι τώρα, μπορεί να κογιονάραμε την κωλοτούμπα του Τσίπρα μετά το δημοψήφισμα, αλλά ήταν από τα λίγα σωστά που έκανε και έτσι αποφύγαμε το Bang, να κοπανήσουμε με διακόσια στον τοίχο, να έχουμε άτακτη χρεοκοπία και έξοδο από το Ευρώ. Αι πλεροφορίαι, και σας λέω πως είναι γκαραντί, είναι πως ο τότε Γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου τούς είχε κάνει ένα non paper, όπου τους έλεγε πως η κατάληξη της μπλόφας που πήγανε ατέχνως να κάνουν, τάχα για να φοβηθούν οι δανειστές, θα οδηγούσε σε αιφνίδια χαοτική έξοδο από το ευρώ, με άμεση συνέπεια τεράστια προβλήματα στον εφοδιασμό σε είδη πρώτης ανάγκης, καύσιμα, φάρμακα, τρόφιμα.
Θα μας ρίχνανε με αλεξίπτωτα τρόφιμα και ασπιρίνες και θα έπεφτε ξύλο σε βενζινάδικα και σούπερ μάρκετ, η Αστυνομία γρήγορα θα αδυνατούσε να ελέγξει την κατάσταση και θα ήταν αναπόφευκτη η επέμβαση του Στρατού, ενώ ο Πρωθυπουργός και οι αρμόδιοι Υπουργοί θα κινδύνευαν να κάτσουν στο σκαμνί, τουλάχιστον για κακουργηματική απιστία της χώρας.
Τουτέστιν είχε μυρίσει πεύκο στο Γουδί, οι συριζαίοι κυβερνώντες και οι συνοδοιπόροι τους άκουγαν νοερώς τα πέταλα του αλόγου του Πλαστήρα και τα άρβυλα από τα ευζωνάκια του να ανεβαίνουν την Πειραιώς από το λιμάνι προς το κέντρο. Και μπορεί στον 21ο Αιώνα να μην τους στήνανε στα έξι μέτρα, να μην έβλεπαν τη μαυρίλα της κάννης των Μάνλιχερ αλλά έχει Κορυδαλλό, Κέρκυρα, Ναύπλιο, Μαλανδρίνο και μια σένια ολοκαίνουργια φυλακή, ακόμη στα νάιλον είναι, στη Νιγρίτα. Πολύ σοφά, λοιπόν, για το δικό μας και δικό του καλό ο Τσίπρας αποφάσισε να κάνει πίσω βήματα από τον γκρεμό που ήθελε να μας πάει η καραφλή Βουγιουκλάκη.
Εχω ρωτήσει κορυφαίο συνεργάτη του, παρακοιμώμενο, «ρε φίλε, πες μου, να χαρείς, πώς σας ψώνισε έτσι αυτός ο τύπος με τα λαχούρια; Δηλαδή τον είδε ο Τσίπρας, τον είδες εσύ, όλοι σας και είπατε θα τον εμπιστευτούμε να πάει να διαπραγματευτεί την τύχη 10.000.000 Ελλήνων με τη Μέρκελ, τον Ντάισελμπλουμ, τον Σόιμπλε και κάτι άλλους τύπους που έχουν στο μάτι την τρυφερότητα που έχει το μάτι της παστής ρέγγας στη λαδόκολλα;». Απάντηση δεν πήρα, μόνο κάτι ακατάληπτα, τύπου «Τι να σου εξηγώ» κ.λπ.
Λάθος επιλογή αυτός, λάθος επιλογή ο ακομβίωτος Στρατάρχης, λάθος επιλογή η άλλη, που τη λουζόμαστε σήμερα και νομοθετούμε για να περιοριστεί η σουρεαλιστική λογοδιάρροια, π.χ. στη Βουλή, στο Συμβούλιο Επικράτειας, όπου η ανάπτυξη ισχυρισμών έγινε… τρίλεπτη! Παραλίγο, λοιπόν, να γίνει το Bang και τώρα θέλει δεύτερη ευκαιρία για να κάνει Big Bang; Ομολογεί πως την πρώτη φορά είχε διαλέξει ημίτρελους, άχρηστους, επικίνδυνους πολιτικά και τώρα «ωρίμασε» και θέλει να ξαναδοκιμάσει;
Ασε, εδώ ήρθαμε, το έχουμε ξαναδεί το έργο, δεν ψαχνόμαστε για Μεγάλη Εκρηξη, με τα τεφαρίκια που είχε κάνει υπουργούς, παρά λίγο να γίνουμε Γης Μαδιάμ, και όχι όπως στην ομώνυμη ταινία «Θου Βου Φαλακρός πράκτωρ – Επιχείρησις Γης Μαδιάμ», όπου είχε σπαρταριστό γέλιο. Δεν θα γελάσουμε καθόλου. Θα πω φυσικά πως, εάν η πρωτοβουλία του πρώην ΠΘ εκμηδενίσει τα διάφορα παραρτήματα του Δρομοκαΐτειου που παριστάνουν την αριστερή αντιπολίτευση και φτιάξει ένα πιο μετριοπαθές κόμμα που θα στεγάσει το σκορποχώρι και θα του δώσει έναν μπούσουλα, δεν είναι κακό.
Τουλάχιστον, έχοντας την εμπειρία της σφαίρας, που το 2015 του έκαψε τις ροκάμπιλι φαβορίτες του, θα πουλήσει τις γνωστές παπάτζες για επιδόματα, χαρτζιλίκια, αναδιανομή -αυτά αγοράζουν οι πελάτες του-, αλλά πιθανόν δεν παίρνεις και όρκο με αυτούς, δεν θα αμφισβητήσει τον γεωπολιτικό προσανατολισμό της χώρας. Λέει κάτι αγαπησιάρικα για τη Γάζα, τους Παλαιστινίους, δύο κράτη κ.λπ., για να ελκύσει κοινό από τα μορφώματα που θα λεηλατήσει, αλλά, νομίζω, έχει πάει χαμπάρι πού πάει το πράγμα.
Και να σας πω κάτι, στο κάτω κάτω, όπως λέμε και στο Μαυρομμάτι Θηβών, ο Τσίπρας is the Devil we know. Και άσχετο αλλά δεν θέλω να το ξεχάσω, συριζαίος άλλωστε και αυτός. Ρε παιδιά, στ’ αλήθεια, ο Καμπάς συμβουλεύει τον Δένδια; Ο γνωστός Καμπάς;
