Αδυνατεί πλέον να επεμβαίνει συμβιβαστικά και να επιλύει τις διαφορές χωρίς πολέμους και με ειρηνικές λύσεις ανάμεσα στα εμπλεκόμενα κάθε φορά κράτη-μέλη του
- Του Δημήτρη Γαρούφα
Αντικειμενικά η ανθρωπότητα τα τελευταία χρόνια βιώνει περίεργες καταστάσεις. Είχαμε καταρχήν τον κορονοϊό που ταλάνισε για χρόνια την ανθρωπότητα. Εχουμε εδώ και χρόνια τον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας, που άρχισε με εισβολή της Ρωσίας χωρίς ουσιαστική και πειστική αιτιολογία, απλώς με τον ισχυρισμό ότι τμήματα της Ουκρανίας ανήκαν κάποτε στην Ρωσία. Είναι ένας περίεργος πόλεμος, στον οποίο εμπλέκεται ουσιαστικά με παροχή βοήθειας στην Ουκρανία μεγάλο μέρος της Ευρώπης, ενώ αποδείχθηκε η αδυναμία του ΟΗΕ για λύση με επίτευξη συμβιβασμού των δύο μερών.
Είχαμε πόλεμο στη Μέση Ανατολή, χωρίς επίτευξη ουσιαστικής λύσης, με το Ισραήλ να κυριαρχεί. Πέρα από όλα αυτά είχαμε τους τελευταίους μήνες και δηλώσεις από τον πρόεδρο των ΗΠΑ για χώρες που πρέπει είτε να ενσωματωθούν στις ΗΠΑ είτε να συμμαχήσουν για λόγους ασφαλείας των ΗΠΑ. Το πρωτοφανές είναι ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ δημοσιοποίησε κατάλογο 6-7 χωρών που πρέπει είτε να ενσωματωθούν στις ΗΠΑ είτε να συμμαχήσουν για λόγους ασφαλείας των ΗΠΑ (Γροιλανδία, Καναδάς, Κούβα κ.λπ.)…
Σε αυτό το πλαίσιο, με εντολή του προέδρου των ΗΠΑ, συνελήφθη ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, με το αιτιολογικό ότι είναι δικτάτορας και εμπλέκεται σε προώθηση ναρκωτικών… Βέβαια, οι διεθνολόγοι λένε πως όντως είναι στυγνός δικτάτωρ, αλλά ότι έγινε έγινε για να έχουν οι ΗΠΑ έλεγχο στα πετρέλαια της Βενεζουέλας, που όντως είναι πολλά. Βεβαίως, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας είναι δικτάτωρ, αλλά η σύλληψή του ως γεγονός είναι κάτι πρωτοφανές…
Ολα αυτά αποδεικνύουν αποτυχία του ΟΗΕ και άλλων διεθνών οργανισμών να επεμβαίνουν συμβιβαστικά και να επιλύουν τις διαφορές χωρίς πολέμους και με ειρηνικές λύσεις. Ηδη οι ισχυρές χώρες δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τους διεθνείς φορείς και το Διεθνές Δίκαιο. Είναι σαν να επαναλαμβάνουν κάποιες ισχυρές χώρες αυτό που αναφέρει στην ιστορία του ο Θουκυδίδης, ότι είπαν οι εκπρόσωποι της αρχαίας Αθήνας σε κατοίκους νησιού που δεν δεχόταν να συμμαχήσει με την Αθήνα, επιδιώκοντας ανεξαρτησία, ότι δηλαδή κατά τη διαχείριση των ανθρωπίνων πραγμάτων ο ισχυρός κατακτά όσα του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος παραχωρεί όσα του επιβάλλει η αδυναμία του…
Μέσα σε αυτό το διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα πρέπει να χαράξει τη δική της πορεία. Πρέπει, όπως παγίως πράττει, να σέβεται και να επικαλείται το Διεθνές Δίκαιο, αλλά παράλληλα με ισχυρές συμμαχίες και ισχυρές Ενοπλες Δυνάμεις να ενισχύει την αποτρεπτική ισχύ της χώρας για να διασφαλίζεται η ειρήνη στην περιοχή…
