Η αλήθεια χρειάζεται υπομονή, πίστη και ανθεκτικότητα. Να μη λυγίζεις όταν σου ζητούν να την ανακαλέσεις και να ζητήσεις συγγνώμη. Ο χρόνος δικαιώνει. Στις 2 Αυγούστου η «Εστία» αποκάλυψε τις διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης για την ενδεχόμενη μετεκλογική συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ.
Είκοσι μία μέρες μετά και με αφορμή άρθρο του δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα στην «Εφημερίδα των Συντακτών», με το οποίο υπερασπίζεται το «όχι» του συνεδρίου για συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, και, αφού προηγήθηκαν δημοσιεύματα για πρωτοβουλίες στελεχών του ΠΑΣΟΚ για τη σύγκληση έκτακτου συνεδρίου που θα αλλάξει την απόφαση και θα άρει το απαγορευτικό για συμπόρευση με τον κ. Μητσοτάκη, τα πράγματα σιγά σιγά αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν και η κατάσταση να ξεδιαλύνεται. Ο ορίζοντας από θολός γίνεται καθαρός.
«Στενός συνεργάτης» της Αννας Διαμαντοπούλου σε ανάρτησή του χθες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θέτει ζήτημα για τις κυβερνητικές συνεργασίες του Κινήματος μετεκλογικώς, μην αποκλείοντας τη συνεργασία με τη Ν.Δ., με το επιχείρημα ότι άλλαξαν οι συνθήκες από τότε που έλαβε τη συγκεκριμένη απόφαση το συνέδριο, καθώς εμφανίστηκαν τα κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανού. Με τη φράση «οι αποφάσεις δεν είναι ευαγγέλια».
Πιο ηχηρή επιβεβαίωση δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Ευχαριστούμε θερμά. Θα παραθέσουμε απλώς το ρεπορτάζ, χωρίς ιδιαίτερα σχόλια, γιατί η ίδια η πραγματικότητα εκδικείται καμιά φορά αυτούς που υποστηρίζουν ότι τις φωτιές τις βάζουν δημοσιογράφοι και όχι οι ίδιοι.
Ολα ξεκίνησαν το Σάββατο
Ο Χάρης Δούκας, στο άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», κάλεσε το ΠΑΣΟΚ να υπερασπιστεί με ακόμη μεγαλύτερο πάθος το «ΟΧΙ» του συνεδρίου για συνεργασία με τη Ν.Δ. Μίλησε για «σοσιαλδημοκρατία της αφομοίωσης», για «δημοκρατικό ριζοσπαστικό ρεαλισμό» και για τις, «προοδευτικές δυνάμεις».
Συγκεκριμένα τόνισε: «Ερχονται κάποιες στιγμές που πρέπει κανείς να πει το μεγάλο ΟΧΙ. Οι προοδευτικές πολιτικές πρέπει να γίνουν δύναμη ανατροπής ή δύναμη αφομοίωσης; Το δίλημμα χρειάζεται να απαντηθεί εγκαίρως και σωστά. Αλλιώς, ο κίνδυνος δεν είναι απλώς να χαθεί ακόμη μία εκλογική μάχη. Αυτή τη φορά, ο κίνδυνος είναι να χαθεί ο ίδιος ο ιστορικός ρόλος ύπαρξης της δημοκρατικής παράταξης.
(…) Για πολλά χρόνια, διεθνώς, διαμορφώθηκε μια σχολή “σοσιαλδημοκρατίας της αφομοίωσης”. Η σχολή αυτή δεν επιδιώκει να νικήσει τις δεξιές απόψεις, αλλά να δώσει εξετάσεις ως υπεύθυνος μελλοντικός εταίρος, ως συμπληρωματική δύναμη».
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Dnews του Βασίλη Σκουρή, που έχει άριστη εικόνα για τις διεργασίες στην Κεντροαριστερά, το άρθρο του κ. Δούκα αποτέλεσε «μήνυμα προς τη δεξιά πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ». Και προς τούτο, πάντα σύμφωνα με την ίδια ιστοσελίδα, ανέλαβε να απαντήσει στον δήμαρχο Αθηναίων ο «στενός συνεργάτης» της Αννας Διαμαντοπούλου, Παναγιώτης Λούσκος, παλαιό και ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, το οποίο, αν θυμόμαστε καλά, υπήρξε στο παρελθόν στενότατος συνεργάτης της αείμνηστης Βάσως Παπανδρέου.
Απάντηση
Χθες ο κ. Λούσκος με ανάρτησή του, που απηχεί προφανώς και τις απόψεις της κυρίας Διαμαντοπούλου, απάντησε στον κ. Δούκα ότι «η απόφαση του συνεδρίου δεν είναι ευαγγέλιο». Και πρόσθεσε σε ένα μακροσκελές κείμενο, τα κυριότερα σημεία του οποίου δημοσιεύουμε προς χάριν της αλήθειας, τα εξής:
«ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ – Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε πριν αποκτήσουν ο Αλέξης Τσίπρας και η Μαρία Καρυστιανού τη σημερινή διακριτή πολιτική και δημοσκοπική παρουσία. Πριν διαμορφωθεί ο σημερινός πολυκερματισμένος κομματικός χάρτης. Πριν γίνει ακόμη πιο πιθανό ότι η χώρα θα οδηγηθεί σε διαδοχικές εκλογές και, τελικά, σε κυβέρνηση συνεργασίας. Από τότε τα δεδομένα άλλαξαν.
Η Νέα Δημοκρατία προσαρμόζει τη στρατηγική της στη νέα πραγματικότητα. Ολοι επαναπροσδιορίζουν στόχους, συμμαχίες και εκλογικά ακροατήρια. Μόνο το ΠΑΣΟΚ μοιάζει να επαναλαμβάνει μηχανικά τον στόχο “πρώτο κόμμα, έστω και με μία ψήφο διαφορά”, την ώρα που στις δημοσκοπήσεις καταγράφεται σταθερά πίσω από τη Νέα Δημοκρατία και τον Τσίπρα, ενώ σε ορισμένες μετρήσεις πιέζεται ακόμη και από την Καρυστιανού.
Η πρώτη θέση είναι ένας απολύτως θεμιτός στρατηγικός στόχος. Οταν, όμως, επαναλαμβάνεται χωρίς ενδιάμεσο σχέδιο, χωρίς πολιτικό οδικό χάρτη και χωρίς εξήγηση για το πώς θα επιτευχθεί, παύει να λειτουργεί ως στόχος εξουσίας και κινδυνεύει να μετατραπεί σε σύνθημα που δεν πείθει. Οι συνεδριακές αποφάσεις δεν είναι ιερές γραφές. Αποτυπώνουν τους συσχετισμούς και τα δεδομένα της στιγμής κατά την οποία λαμβάνονται. Οι αξίες παραμένουν. Η πολιτική στρατηγική, όμως, οφείλει να ανανεώνεται όταν αλλάζει η πραγματικότητα.
Αυτό δεν σημαίνει εγκατάλειψη της αυτονομίας του ΠΑΣΟΚ. Το αντίθετο. Αυτονομία δεν σημαίνει απομόνωση. Δεν σημαίνει άρνηση των συσχετισμών. Δεν σημαίνει ότι προεξοφλούμε από τώρα είτε την ακυβερνησία είτε έναν μόνιμο ρόλο αντιπολίτευσης. Αυτονομία σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ προσέρχεται στις εκλογές με τη δική του ταυτότητα, το δικό του πρόγραμμα και τη δική του πρόταση διακυβέρνησης. Δεν γίνεται συμπλήρωμα ούτε της Νέας Δημοκρατίας ούτε του Τσίπρα. Διεκδικεί ισχυρή λαϊκή εντολή και αφήνει τον ελληνικό λαό να καθορίσει τους συσχετισμούς.
Και αν η ψήφος των πολιτών επιβάλει συνεργασίες, τότε το ΠΑΣΟΚ οφείλει να καταθέσει δημόσια τις δικές του προγραμματικές και πολιτικές προϋποθέσεις. Να αποφασίσει δημοκρατικά, με βάση το πρόγραμμα, την αξιοπιστία και το εθνικό συμφέρον – όχι με αόριστες ταμπέλες “προοδευτικών δυνάμεων“ και όχι με συμφωνίες κορυφής πίσω από κλειστές πόρτες. Γιατί το πραγματικά ριζοσπαστικό σήμερα δεν είναι η εύκολη διακήρυξη της “ανατροπής”. Είναι το αληθινό, το λογικό και το εφαρμόσιμο.
Είναι η σύνδεση:
• της ανάπτυξης με τη δικαιοσύνη,
• της παραγωγικής οικονομίας με την κοινωνική συνοχή,
• της τεχνολογικής προόδου με τις ίσες ευκαιρίες,
• του ισχυρού κράτους με την αξιοκρατία,
• της πολιτικής αλλαγής με την κυβερνητική σταθερότητα.
Αυτή είναι η σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία: όχι μια δύναμη αφομοίωσης, αλλά ούτε και μια δύναμη αόριστης διαμαρτυρίας. Μια δύναμη βαθιών μεταρρυθμίσεων, κοινωνικής προστασίας, παραγωγικής ανασυγκρότησης και αξιόπιστης διακυβέρνησης.
Επομένως, το πραγματικό ερώτημα για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι αν θα επαναλαμβάνει το “ΟΧΙ” του συνεδρίου.
• Το ερώτημα είναι: Πώς αναλύει τα νέα δεδομένα;
• Ποια κοινωνική πλειοψηφία θέλει να εκφράσει;
• Ποιο είναι το σχέδιό του για τις πρώτες και τις πιθανές δεύτερες εκλογές;
• Και ποια σταθερή κυβέρνηση μπορεί να προτείνει στον ελληνικό λαό;
Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται σήμερα ένα νέο, καθαρό και αξιόπιστο αφήγημα:
• ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ.
• ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΕ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ.
• ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ.
Και αυτό το αφήγημα πρέπει να αποκτήσει συγκεκριμένο περιεχόμενο. Κατά τη γνώμη μου και με τα σημερινά δεδομένα, το ΠΑΣΟΚ οφείλει να καταθέσει στον δημόσιο διάλογο ένα συνεκτικό πακέτο δέκα μεγάλων μεταρρυθμίσεων που μπορούν πραγματικά να αλλάξουν τη χώρα.
• Να δώσει περιεχόμενο στο αίτημα της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ.
• Δέκα καθαρές, διακριτές κυβερνητικές δεσμεύσεις.
Και πάνω σε αυτές να θέσει το μεγάλο, καθαρό πολιτικό ερώτημα:
• ΠΟΙΟΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ;
• ΠΟΙΟΙ ΔΕΣΜΕΥΟΝΤΑΙ;
• ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΞΗ;
• Οχι στη βάση αόριστων χαρακτηρισμών περί “προοδευτικών δυνάμεων”.
• Οχι με προκατασκευασμένες συγκολλήσεις κορυφής.
• Οχι μοιράζοντας από πριν υπουργικές καρέκλες.
• Αλλά με δημόσιες, συγκεκριμένες και δεσμευτικές προγραμματικές συμφωνίες.
Ετσι το ΠΑΣΟΚ θα υποχρεώσει όλα τα κόμματα να εγκαταλείψουν τις γενικόλογες διακηρύξεις και να τοποθετηθούν επί πραγματικών προτάσεων. Να πουν συγκεκριμένα πού συμφωνούν, πού διαφωνούν και ποιες αλλαγές είναι διατεθειμένα να εφαρμόσουν. Ετσι δεν θα ετεροκαθορίζεται από τη Νέα Δημοκρατία, τον Τσίπρα ή οποιονδήποτε άλλον. Θα είναι το ίδιο που θα ορίζει την πολιτική ατζέντα, την πολιτική αντιπαράθεση και θα καθορίζει τους όρους της επόμενης διακυβέρνησης.
Γιατί η αυτονομία δεν αποδεικνύεται με την απομόνωση. Αποδεικνύεται με την πολιτική ηγεμονία. Και η κυβερνητική αξιοπιστία δεν οικοδομείται με την επίκληση παρωχημένων αποφάσεων, που ελήφθησαν σε διαφορετικές πολιτικές συνθήκες. Οικοδομείται με την ικανότητα να διαβάζεις τη νέα πραγματικότητα, να προτείνεις λύσεις και να δημιουργείς γύρω από αυτές κοινωνικές και πολιτικές πλειοψηφίες.
• ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ.
• ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ.
• ΔΕΚΑ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ.
• ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.
ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ:
• ΟΣΟΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΑΣ ΕΡΘΟΥΝ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ».
Ενδιαφέρον
Βρίσκουμε το κείμενο εξαιρετικά ενδιαφέρον. Οταν η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης πιέζεται να απορρίψει την έννοια της «ανατροπής», να διαγράψει τα θέματα «διαφάνειας» από την ατζέντα της και εγκαλούμενη ως δύναμη «διαμαρτυρίας» να υιοθετήσει την έννοια της «κυβερνητικής σταθερότητας», πρόκειται για εξόχως σημαντική πολιτική εξέλιξη. Οσοι επιχειρήσουν έπειτα και από αυτό να αμφισβητήσουν την εφημερίδα μας στο μέλλον ας το σκεφτούν καλά. Δεν αδικούμε ποτέ κανέναν. Αντιθέτως. Αποδίδουμε δικαιοσύνη αποκαλύπτοντας την αλήθεια.
