Η εξωτερική πολιτική της χώρας θυμίζει μεν θεατρικό έργο αλλά όχι γραμμένο από δημιουργούς όπως ο Αισχύλος, ο Ιψεν, ο Σαίξπηρ και με πρωταγωνιστές μεγάλου βεληνεκούς. Περισσότερο φέρνει σε μπουλούκι που κάνει αρπαχτές σε χωριά με μια χαμηλής υποστάθμης επιθεώρηση, σκηνοθετημένη απευθείας από το Μαξίμου, με πρωταγωνιστές πρωθυπουργό, διπλωμάτες, υπουργούς τε και υφυπουργούς που εκπαιδεύτηκαν αποκλειστικά στο άθλημα της βαθιάς υπόκλισης. Η υπόκλιση δε είναι τόσο βαθιά, που η μέση τους έχει πλέον μονιμοποιηθεί σε γωνία 90 μοιρών και η μύτη τους ακουμπάει με… σεβασμό το χαλί.
Αυτό που έχει στιγματίσει την ελληνόφωνη διπλωματία επί Μητσοτάκη είναι οι τεμενάδες του Γιώργου Γεραπετρίτη στον νεοσουλτάνο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Υποκλίσεις που αποτελούν σύμβολα της κυβερνητικής νοοτροπίας. Τα αποτελέσματα της στάσης Μητσοτάκη απέναντι σε ισχυρούς και ανίσχυρους ξένους τα βλέπουμε πλέον καθημερινά να ξεδιπλώνονται σε όλα τα μέτωπα.
Ξεκινάμε από τα ανατολικά. Στην Κάσο, όπως ομολόγησε με αφοπλιστική ανεμελιά ο βουλευτής της Ν.Δ. Αγγελος Συρίγος, η κυβέρνηση (την οποία στηρίζει φανατικά) υπέκυψε στις τουρκικές φρεγάτες. Οχι μία, αλλά δύο φορές. Επί δύο ολόκληρα χρόνια μάς έλεγαν από το πρωί ως το βράδυ ότι τα νερά στο Αιγαίο είναι «ήρεμα». Τελικά δεν ήταν ήρεμα, ήταν απλώς… υποχωρητικά. Μόλις φάνηκε τουρκικό πολεμικό στον ορίζοντα, μαζέψαμε τα καλώδια, μαζέψαμε τα πλοία, μαζέψαμε και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και κάναμε έναν ωραιότατο τακτικό ελιγμό προς τα πίσω.
Πάμε τώρα στα βόρεια. Η εφημερίδα «Εστία» αποκάλυψε το εθνικό deal της χρονιάς με τη Βουλγαρία. Τους χαρίζουμε τα οστά του Τσάρου Σαμουήλ που βρέθηκαν στις Πρέσπες κι εκείνοι, μέσα στη μεγάλη τους γενναιοδωρία, μας επιστρέφουν 48 εκκλησιαστικά κειμήλια. Από τα 1.300 και πλέον που μας άρπαξαν από τη Μονή Εικοσιφοινίσσης και τα υπόλοιπα μοναστήρια της Μακεδονίας! Δηλαδή, μας παίρνουν ολόκληρο το σπίτι και μας επιστρέφουν ένα πόμολο για να χαιρόμαστε. Τους δίνουμε τα δικά μας για να μας επιστρέψουν ψίχουλα από τα κλεμμένα. Αν αυτό δεν είναι διπλωματικός θρίαμβος, τότε τι είναι;
Στα δυτικά και στα εντός των τειχών, τα πράγματα παραμένουν εξίσου διασκεδαστικά. Η «δημοκρατία» με τις αποκαλύψεις της που συζητήθηκαν και στη Βουλή έφερε ξανά στο προσκήνιο την υπόθεση Siemens. Γερμανικό δικαστήριο αποδέχτηκε την ύπαρξη σαφών ενδείξεων χρηματισμού στελεχών του ΟΤΕ, αλλά έκρινε ότι δεν προκλήθηκε οικονομική βλάβη ή υπερκοστολογήσεις κατά τη διαδικασία ψηφιοποίησης του δικτύου στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Κι αυτό μολονότι η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής με ομόφωνο πόρισμα αναγνώρισε ότι το Ελληνικό Δημόσιο ζημιώθηκε κατά τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ. Ετσι οι Γερμανοί, που κατέχουν πλέον τον ΟΤΕ, απέρριψαν την αγωγή αποζημίωσης ύψους 68,3 εκατ. ευρώ του πάλαι ποτέ ελληνικού ομίλου τηλεπικοινωνιών. Χανς κερνάει, Χανς πίνει.
Για να δέσει το γλυκό, έρχεται η Αμερικανίδα πρέσβης Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, όπως αποκάλυψε η «Wall Street Journal», και πετάει το αμίμητο: ότι οι ΗΠΑ μπορούν να ανατρέψουν όποια κυβέρνηση θέλουν, ακόμα και την ελληνική!
Κι εδώ εμφανίζεται ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ψέλλισε με τρεμάμενη φωνή ότι «δεν υπήρξε απειλή προς την ελληνική κυβέρνηση». Το πιάσατε το υπονοούμενο; Ο Μαρινάκης δεν διέψευσε ότι ειπώθηκε κάτι τέτοιο, αλλά δήλωσε ότι δεν μας… απείλησαν. Ναι, βρε, τους παρεξηγήσαμε τους Αμερικανούς. Απλώς μας ενημέρωσαν! Μας το είπαν φιλικά, πάνω από το φιλέτο στο δείπνο!
Αυτή είναι η κυβέρνηση που απέναντι στις πιέσεις, στις προσβολές και τις διεκδικήσεις των πάντων απαντά με τον ήχο της γαργάρας και της γαλοπούλας: «γλουγλουγλου». Οι κλέφτες μάς ζητούν τα ρέστα και ο Μητσοτάκης δίνει και το πορτοφόλι (των Ελλήνων, όχι το δικό του).
