Και ξαφνικά η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ αναφέρεται στο λιμάνι του Πειραιά και στην κινεζική επιρροή στην Ελλάδα και… γίνεται πόλεμος! Σύγκρουση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα, πυροδοτούμενη από τις δηλώσεις της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ; Ναι, όσο κι αν αυτό δεν μοιάζει με σοβαρό επεισόδιο διεθνούς πολιτικής, είναι αρκετό για να μας θυμίσει τη λαϊκή σοφία, όπου «δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα»…
Η πρέσβης Γκίλφοϊλ είπε ό,τι είπε στο γνώριμο ύφος της αμερικανικής πολιτικής τηλερητορικής, όπου η υπερβολή δεν είναι εξαίρεση, αλλά κανόνας. Η πρεσβεία της Κίνας, όμως, ύψωσε φωνή και άρχισε να καταγγέλλει «προσβολές», «παραπληροφόρηση» και «πολιτική στοχοποίηση», τονίζοντας ότι «το λιμάνι του Πειραιά ανήκει στον ελληνικό λαό» (μην παίρνετε όρκο γι’ αυτό) και άλλα διάφορα.
Και κάπως έτσι δύο χώρες με πυρηνικά οπλοστάσια, με οικονομίες που καθορίζουν τον πλανήτη, βρέθηκαν να εμπλέκονται σε έναν καβγά που στην ουσία… δεν έχει ουσία. Διότι όπως οι Κινέζοι «νοίκιασαν» τον Πειραιά, οι Ρώσοι (διά εκπροσώπου) τη Θεσσαλονίκη, τώρα θα «νοικιάσουν» οι ΗΠΑ την Ελευσίνα. Δικά μας είναι τα λιμάνια, τα κάνουμε και Airbnb, αν θέλουμε!
Τώρα, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ υπήρξε τηλεπερσόνα, υπήρξε εισαγγελεύς, άρα έχει αποκτήσει την ικανότητα να σχολιάζει, να προκαλεί συζήτηση. Ηταν τόσο φοβερά αυτά που είπε ώστε να σηκώσει η κινεζική πρεσβεία τόσο πολύ τους τόνους; Μάλλον πρόκειται για προληπτική ενέργεια, πιθανώς «για να προλάβουμε τυχόν επόμενα επεισόδια»…
Εκτός και αν οι δύο πλευρές ψάχνονται για καβγά, ακόμα κι όταν το θέμα δεν είναι τόσο σοβαρό. Ετσι, όμως, στο τέλος της ημέρας κανείς δεν κερδίζει. Ας θυμηθούμε, όμως, ότι όλα τα ελληνικά λιμάνια ήταν… απολύτως ελληνικά. Αλλά στον Πειραιά (ΟΛΠ) και τη Θεσσαλονίκη (ΟΛΘ) είχαμε άλλου είδους «κατοχή». Είχαμε τα περίφημα σωματεία, τον συνδικαλισμό εκείνης της μορφής που έκλεισε τα Ναυπηγεία, που έκλεισε τα μεγάλα εργοστάσια, που έκλεισε τον Λαδόπουλο, που γέμισε τη χώρα «προβληματικές», που η Olympic Catering είχε περισσότερους υπαλλήλους και από… τους επιβάτες της Ολυμπιακής!
Ετσι, με την απαξίωση των οργανισμών, των ναυπηγείων, των επιχειρήσεων, φθάσαμε στην -αναγκαστική- προσφυγή στον «ξένο παράγοντα». Και καθόμαστε τώρα και μιλάμε για τα λιμάνια, όταν θα μπορούσαμε εμείς, μόνοι μας, να έχουμε κάνει τον Πειραιά καλύτερο απ’ ό,τι τον έκανε η Cosco. Μόνο να θυμίσω ότι το 2004 ο τότε πρόεδρος του λιμανιού της Ελευσίνας Στέλιος Γαϊτανάρος είχε έτοιμο το master plan για να γίνει το λιμάνι όπως πάει να το κάνει η ΟΝΕΧ, αλλά έγιναν εκλογές, το ΠΑΣΟΚ έχασε και η Ν.Δ. δεν αξιοποίησε εκείνο το σχέδιο. Αυτά, προς το παρόν…
Η ΑΚΙΣ
