Ειδική αποστολή Βάλμη… εξετελέσθη. Ηδη «Με το δεξί» έχει μπει στο σπίτι της η 15μελής οικογένεια Διαμαντοπούλου από τη Βάλμη Ηλείας, της οποίας το σπίτι πριν από λίγους μήνες είχε πάρει φωτιά. Τότε, η έγκυος στο 10ο παιδί της μητέρα μπήκε στις φλόγες με κίνδυνο τη ζωή της για να σώσει τα εννιά αγγελούδια της.
O ΑΝΤ1, έχοντας στη διάθεσή του μια εκπομπή, όπως αυτή του Σπύρου Σούλη, που ανακατασκευάζει σπίτια και ζωές, ανέθεσε σε εκείνον και την ομάδα του την πιο απαιτητική πρόκληση που είχαν ποτέ. Αρχικά, το εγχείρημα φαινόταν ακατόρθωτο, καθώς μέχρι πρότινος η εκπομπή δεν είχε μετακινηθεί εκτός Αθηνών. Τίποτα όμως δεν είναι ανέφικτο όταν υπάρχει ένας υψηλός στόχος με ανιδιοτελή σκοπό.
Ετσι, περισσότεροι από 200 συνεργάτες μεταφέρθηκαν στο απομακρυσμένο χωριό για έξι ημέρες και νύχτες. «Ημασταν πολύ καλά προετοιμασμένοι αλλά πάντα υπάρχουν αστάθμητοι παράγοντες» μας λέει ο Σπύρος Σούλης και συνεχίζει: «Δεν είχαμε σήμα στο κινητό. Για να επικοινωνήσουμε με τους συνεργάτες μας έπρεπε να πάμε είτε στην πλατεία είτε σε έναν λόφο λίγο πιο έξω από το χωριό. Αρχισε να βρέχει την ώρα που βρισκόμασταν στα σοβαντίσματα και φτιάχναμε την κεραμοσκεπή. Το μέρος ήταν δύσβατο. Ολα αυτά όμως μας πείσμωσαν ακόμη περισσότερο».
Οι ανάγκες, οι φθορές και οι ελλείψεις του σπιτιού, ειδικά μετά την πυρκαγιά, ήταν πολλές. Αλλά το στοίχημα κερδήθηκε. Και για να γίνει αυτό, ο αρχιτέκτονας και διακοσμητής δεν έφυγε σχεδόν καθόλου από τη Βάλμη. Για να έχει τον πλήρη έλεγχο ξεκουραζόταν στο τροχόσπιτο της εκπομπής. Απόψε λοιπόν, στις 10 το βράδυ, η εκπομπή «Με το δεξί» παρουσιάζει ένα σπίτι που φτιάχτηκε σχεδόν από την αρχή. Η όψη του δεν θυμίζει τίποτα από τα παλιά. Ο κήπος του έχει μετατραπεί στο ιδανικό σημείο για να παίζουν τα δέκα γλυκύτατα παιδιά. Στο εσωτερικό του φτιάχτηκαν τρία παιδικά υπνοδωμάτια, ενώ οι γονείς, η Μαρία κι ο Κώστας, έχουν για πρώτη φορά το δικό τους δωμάτιο. Η προγιαγιά, η γιαγιά και ο παππούς έχουν πλέον το δικό τους αυτόνομο σπίτι, δίπλα ακριβώς στα αγαπημένα τους εγγόνια. Ολο το χωριό συνέβαλε με τον τρόπο του στην επίτευξη του στόχου. «Η βοήθειά τους ήταν πιο πολύ ψυχολογική. Μας έφτιαχναν καφέδες, μας έφερναν φρούτα και λαχανικά από τα μποστάνια τους, γάλα από τα ζώα τους. Παρά την κούραση, θα το ξανάκανα 100 φορές» καταλήγει ο Σπύρος. Εμείς ευχόμαστε από εδώ και πέρα να ζήσουν αυτοί καλά και όλοι μαζί καλύτερα!
Κωνσταντίνα Γαρνέλη
