Επενδύσεις αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ σε υπεράκτια αιολικά πάρκα, που εγκαθίστανται μέσα στη θάλασσα, βαλτώνουν τον τελευταίο χρόνο εξαιτίας της κυβερνητικής ανακολουθίας.
Οι επενδυτές περίμεναν εδώ και 18 μήνες τις τελικές αποφάσεις της κυβέρνησης για τις περιοχές όπου θα εγκατασταθούν υπεράκτια αιολικά πάρκα, καθώς η τέως υπουργός Περιβάλλοντος Τ. Μπιρμπίλη είχε αποφασίσει ότι θα γίνουν διαγωνισμοί για συγκεκριμένα σημεία της χώρας. Προ ημερών ενημερώθηκαν ότι η συγκεκριμένη διαδικασία ακυρώνεται.
Ετσι, με ρύθμιση που καταθέτει εντός των ημερών ο νυν υπουργός Γ. Παπακωνσταντίνου, θα ακολουθηθεί η παραδοσιακή οδός των αδειοδοτήσεων μέσω της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ). Στελέχη της αγοράς προσπαθούν να καταλάβουν τι άλλαξε τις τελευταίες εβδομάδες και αποφασίστηκε η αλλαγή πλεύσης.
Ενδεχομένως κατάλαβε η νέα ηγεσία του ΥΠΕΚΑ πως δεν είχε γίνει σχεδόν τίποτα επί ενάμιση χρόνο (με εξαίρεση την επιλογή των περιοχών που μπορούν να φιλοξενήσουν υπεράκτια αιολικά πάρκα) και πως για να πραγματοποιηθούν οι μελέτες και οι αδειοδοτήσεις από το Δημόσιο θα απαιτηθούν πολλά χρόνια.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΡΑΕ, από το 2007 έως το 2010 είχαν κατατεθεί 28 αιτήσεις για την εγκατάσταση υπεράκτιων αιολικών πάρκων ανά την Ελλάδα, συνολικής ισχύος περί τα 5.000 MW. Με δεδομένο ότι το κόστος κατασκευής ενός υπεράκτιου αιολικού κινείται κοντά στα 4.000.000 ευρώ ανά MW, οι συνολικές επενδύσεις, με βάση τις αιτήσεις, αγγίζουν τα 20 δισ. ευρώ. Στην πραγματικότητα, οι επενδύσεις θα είναι μικρότερες, αλλά όχι αμελητέες, αφού μπορεί να κινηθούν κοντά στα 10 δισ. ευρώ, καθώς αρκετές αιτήσεις αλληλοκαλύπτονται (αφορούν τις ίδιες ή κοντινές περιοχές), ενώ κάποιες άλλες δύσκολα θα εγκριθούν π.χ. από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας ή την Αρχαιολογική Υπηρεσία.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η πλειονότητα είναι ελληνικοί όμιλοι. Πρόκειται, μεταξύ άλλων, για τις ΕΛΛΑΚΤΩΡ, ΓΕΚ – ΤΕΡΝΑ, όμιλο Κοπελούζου, RF Energy των ομίλων Φειδάκη και Ρέστη κ.λπ. Ο όμιλος ΓΕΚ – ΤΕΡΝΑ έχει καταθέσει αιτήσεις για δύο υπεράκτια αιολικά, νότια της Αλεξανδρούπολης και ανοιχτά της Κύμης Ευβοίας, ο όμιλος Κοπελούζου επίσης για το Θρακικό Πέλαγος, ενώ η αμερικανική Jasper για περιοχή βόρεια της Κέρκυρας. Αλλες αιτήσεις αφορούν περιοχές όπως ανοιχτά της Λήμνου, ανοιχτά της Καρπάθου, ακόμα και κοντά στον Μαραθώνα.
Ορισμένοι από τους επενδυτές δεν περίμεναν τον παράλογο σχεδιασμό του ΥΠΕΚΑ και έχουν προχωρήσει τη διαδικασία αδειοδοτήσεων από άλλους φορείς (π.χ. από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας ή την Αρχαιολογική Υπηρεσία), ενώ έχουν ξεκινήσει και τον μακρύ δρόμο για την περιβαλλοντική αδειοδότηση.
Κάποιοι άλλοι, πάντως, κινούνται διά την παραδοσιακής ελληνικής τακτικής «κάνουμε μια αίτηση για να καπαρώσουμε μια περιοχή και βλέπουμε πότε θα γίνει η επένδυση»!
Αν η διαδικασία είχε προχωρήσει κανονικά και δεν χανόταν η τελευταία διετία, οι επενδυτές θα ήταν περισσότερο τυχεροί. Οι ελληνικοί όμιλοι δυσκολεύονται πλέον να πάρουν δάνεια από τις εγχώριες τράπεζες, οι οποίες έχουν μετατραπεί σε «ζόμπι», με αποτέλεσμα οι επενδύσεις να απειλούνται με ακόμα μεγαλύτερες καθυστερήσεις.
Η Ευρώπη κατέχει κυρίαρχη θέση στα υπεράκτια αιολικά πάρκα, µε περίπου 1.000 ανεμογεννήτριες και συνολική ισχύ 3.500 MW σε 48 διαφορετικά πάρκα σε εννέα χώρες. Η Βρετανία και η ∆ανία βρίσκονται στην κορυφή, µε µερίδιο 44% και 30% της εγκατεστημένης ισχύος. Από τα περίπου 50 πάρκα που έχουν αδειοδοτηθεί σχεδόν τα μισά βρίσκονται στη Γερμανία.
Φώτης Κόλλιας
