Με ταχείς ρυθμούς αυξάνονται τα νοικοκυριά που αδυνατούν να φέρουν εις πέρας τις δόσεις των στεγαστικών τους δανείων.
Περισσότεροι από 200.000 οφειλέτες έχουν ζητήσει από την αρχή του χρόνου πάγωμα ή ρύθμιση των δανείων τους, αριθμός που αντιστοιχεί σε ποσοστό 20% του συνολικού στεγαστικού χαρτοφυλακίου των τραπεζών, δηλαδή σε περίπου 18 δισ. ευρώ.
Σε ό,τι αφορά την καθυστέρηση στις πληρωμές, τραπεζικά στελέχη παραδέχονται ότι, στο σύνολο της αγοράς, ένα στα τέσσερα δάνεια εμφανίζει καθυστέρηση 30 ημερών, ενώ το 12% του συνολικού δανειακού χαρτοφυλακίου εμφανίζει καθυστέρηση πάνω από τρεις μήνες. Μέσα στο 2011 οι τράπεζες εκτιμούν ότι θα έχουν ρυθμίσει δάνεια ύψους 50 δισ. ευρώ, δηλαδή συνολικά το ένα πέμπτο του συνολικού δανειακού χαρτοφυλακίου τους.
Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, βλέποντας τα «κόκκινα» δάνεια να εκτινάσσονται σε δυσθεώρητα ύψη -ξεπερνώντας ακόμη και το 10% στα στεγαστικά-, έχουν ρίξει στη μάχη μια σειρά από ειδικά προγράμματα διευκόλυνσης για τη ρύθμιση των ενήμερων δανείων. Καθημερινά δέχονται κρούσεις από -μέχρι πρότινος συνεπείς- οφειλέτες που θέλουν να ρυθμίσουν τα δάνειά τους και προσφεύγουν στον προσωπικό τους τραπεζίτη για να βρουν λύσεις.
Τα τρία βασικά όπλα που έχουν επιστρατευτεί είναι μειωμένες δόσεις, μεγαλύτερη διάρκεια αποπληρωμής, αλλά και «περίοδος χάριτος». Ετσι, οι οφειλέτες έχουν τη δυνατότητα μείωσης της δόσης του στεγαστικού κατά 50% για χρονικό διάστημα έως και δύο έτη, έχοντας δηλαδή τη δυνατότητα να καταβάλλουν μόνο μέρος των τόκων που τους αναλογούν. Μπορούν ακόμη να ζητήσουν προσωρινά περίοδο χάριτος -συνήθως σε περίπτωση απώλειας της θέσης εργασίας-, η οποία μπορεί να φτάσει και τα δύο χρόνια. Οι τόκοι του χρονικού αυτού διαστήματος ανακεφαλοποιούνται και επιμερίζονται στις υπόλοιπες δόσεις του στεγαστικού.
Δίνεται ακόμη η δυνατότητα επιμύκηνσης του χρόνου αποπληρωμής των δανείων για σημαντικό χρονικό διάστημα, που φτάνει ακόμη και τα 15 χρόνια. Η λύση αυτή εξασφαλίζει χαμηλότερη δόση για τον δανειολήπτη, αυξάνει όμως και το ποσό των τόκων που θα καταβάλει συνολικά, ενώ συχνά συνοδεύεται και από αύξηση του επιτοκίου.
Για να πάρει κανείς το πράσινο φως για την πολυπόθητη ρύθμιση ή «κούρεμα» του δανείου προϋπόθεση αποτελεί η μέχρι πρότινος κοσμιοτάτη διαγωγή, δηλαδή να ήταν τυπικός στις υποχρεώσεις του. Μάλιστα, για τους παλιούς καλούς τους πελάτες, οι τράπεζες είναι διατεθειμένες να παραλείψουν έως και δύο δόσεις κάθε χρόνο ή ακόμα και οι πληρωμές να γίνονται ανά τρίμηνο αντί για κάθε μήνα. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι ευκολίες αυτές παρέχονται χωρίς κόστος, αρκεί ο πελάτης να ενημερώσει την τράπεζα ότι προτίθεται να τις θέσει σε εφαρμογή.
Νεκταρία Σταμούλη
