Κακουργηματικές διώξεις ασκήθηκαν από την Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας σε βάρος δεκατριών πρώην διευθυντικών στελεχών του ΟΣΕ, την περίοδο της υπουργίας του Μιχάλη Λιάπη, για το όργιο κακοδιαχείρισης στον οργανισμό μέσω αμαρτωλών συμβάσεων! Μεταξύ άλλων απίθανων που συνέβησαν στον Οργανισμό Σιδηροδρόμων Ελλάδος είναι και η ενοικίαση οκτώ συρμών τύπου Deziro έναντι 1.000.000 ευρώ (!) τον μήνα, τη στιγμή που είχαν παραχωρηθεί δωρεάν. Αναλυτικά, την υπόθεση ερεύνησε ενδελεχώς η εισαγγελέας Πρωτοδικών Πόπη Παπανδρέου, η οποία, μετά το τέλος της σχετικής προκαταρκτικής εξέτασης και αφού αξιολόγησε το προανακριτικό υλικό που συγκέντρωσε, προχώρησε στην άσκηση των ποινικών διώξεων για απιστία και άμεση συνέργεια στο αδίκημα με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608/1950 περί καταχραστών του Δημοσίου.
Η λίστα των κατηγορουμένων περιλαμβάνει δεκατρία μη πολιτικά πρόσωπα. Η κυρία Παπανδρέου, ωστόσο, στο πλαίσιο της έρευνάς της όταν προσέκρουσε σε ενδεχόμενες ευθύνες του πρώην υπουργού Μιχάλη Λιάπη, διαβίβασε τον Μάρτιο του 2012 τη δικογραφία στη Βουλή, τα μέλη της οποίας εκ του νόμου έχουν την αποκλειστική αρμοδιότητα να ελέγχουν ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων με βάση τον νόμο περί ευθύνης υπουργών.
Ωστόσο, αυτό έγινε για καθαρά τυπικούς λόγους, καθώς, λόγω των ασφυκτικών χρονικών ορίων που θέτει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, το αδίκημα της απιστίας από τον πρώην υπουργό Μεταφορών, όταν έφτασε η δικογραφία στη Βουλή είχε ήδη παραγραφεί. Οσον αφορά στη δικαστική έρευνα για τα μη πολιτικά πρόσωπα, αυτή αρχικά στρεφόταν κατά είκοσι περίπου υψηλόβαθμων στελεχών του οργανισμού, οι οποίοι κλήθηκαν και κατέθεσαν με την ιδιότητα του υπόπτου. Τελικά η κυρία Παπανδρέου κατέληξε σε ποινικές ευθύνες δεκατριών, οι οποίοι, πλέον, θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον ανακριτή που ανέλαβε να χειριστεί την υπόθεση. Για τους υπόλοιπους επτά δεν προέκυψαν ποινικές ευθύνες.
Οι «αμαρτωλές» συμβάσεις που βρέθηκαν στο επίκεντρο της εισαγγελικής έρευνας αφορούσαν:
-Πρώτον, ενοικίαση οκτώ τρένων Deziro για τον προαστιακό σιδηρόδρομο, με τίμημα ένα εκατομμύριο ευρώ τον μήνα. Oι ίδιες αυτοκινητάμαξες είχαν παραχωρηθεί δωρεάν στον OΣE από την κοινοπραξία Siemens – Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ως ρήτρα για τη μη έγκαιρη παράδοση του καινούργιου τροχαίου υλικού. Η διοίκηση όμως του ΟΣΕ προτίμησε να προχωρήσει στην ενοικίασή τους για δεκαέξι μήνες καταβάλλοντας συνολικά 16.000.000 ευρώ! Με το συγκεκριμένο ποσό, όπως προέκυψε από την εισαγγελική έρευνα, τα ίδια τρένα θα είχαν σχεδόν αγοραστεί. Επιπλέον, το υπόλοιπο των ρητρών που εξακολουθούσε να χρωστά η κοινοπραξία ανερχόταν σε 8.300.000 ευρώ.
-Δεύτερον, προμήθεια τροχαίου υλικού. Αυτό που συνέβη στην προκειμένη περίπτωση ήταν ότι τον Ιούλιο του 2006 είχε εγκριθεί ομόφωνα από την αρμόδια διακομματική επιτροπή της Βουλής το πρόγραμμα προμήθειας τροχαίου υλικού του ΟΣΕ, συνολικού κόστους 3,2 δισ. ευρώ, αλλά η διοίκηση είχε προσπαθήσει δύο φορές να τροποποιήσει τις ήδη εγκεκριμένες προδιαγραφές. Οταν οι νέες προδιαγραφές απορρίφθηκαν από τη διακομματική επιτροπή της Βουλής, το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού αποφάσισε να προμηθευτεί 50 ντιζελοκίνητες μηχανές που προορίζονται για έλξη εμπορικών αμαξοστοιχιών, μέγιστης ταχύτητας 120 χλμ. την ώρα, τη στιγμή που οι μέχρι τότε ομόφωνες αποφάσεις αφορούσαν σε μηχανές μεικτής χρήσης (για εμπορικές και επιβατικές μεταφορές) μέγιστης ταχύτητας 180 χλμ. την ώρα.
Το απίστευτο είναι ότι οι διαδικασίες μπλόκαραν και μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει προμήθεια του επίμαχου τροχαίου υλικού, με αποτέλεσμα ο ΟΣΕ να χάνει τεράστια ποσά από τα κέρδη που θα είχε. Τρίτον, καθυστέρηση παράδοσης από ανάδοχο του ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος διαχείρισης επιβατών. Σ’ αυτήν την περίπτωση δεν ενεργοποιήθηκαν ποτέ, παρά την καθυστέρηση, οι ποινικές ρήτρες, μεταξύ των οποίων και η παραχώρηση δωρεάν των Deziro, με αποτέλεσμα να ζημιωθεί ο Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος. Η διενέργεια της έρευνας ανατέθηκε σε ειδικό ανακριτή, ενώπιον του οποίου οι κατηγορούμενοι θα κληθούν να απολογηθούν και να δώσουν τις δικές τους εξηγήσεις.
Πάντως, νομικοί κύκλοι σχολίαζαν στη «δημοκρατία» ότι πρόκειται για μία ακόμα σοβαρότατη υπόθεση «διασπάθισης» δημοσίου χρήματος, που δεν θα αποδοθούν ποτέ οι ποινικές ευθύνες στα πολιτικά πρόσωπα που τους αναλογούν.
Βάσω Παλαιού
