Η χημειοθεραπεία μπορεί να έχει αντίθετα αποτελέσματα από τα αναμενόμενα και να ενισχύσει τα καρκινικά κύτταρα αντί να τα αποδυναμώσει. Αυτό υποστηρίζει νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα για την πιο σημαντική θεραπεία κατά του καρκίνου. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον βιολόγο Πίτερ Νέλσον του Ινστιτούτου Ερευνών για τον καρκίνο Fred Hutchinson του Σιάτλ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό «Nature Medicine», αναφέρουν ότι η χημειοθεραπεία μπορεί να ωθήσει τα υγιή κύτταρα γύρω από την περιοχή του όγκου να παραγάγουν μια πρωτεΐνη, η οποία βοηθά τα καρκινικά να επιβιώσουν και να αυξηθούν. Οι χημειοθεραπεία συνήθως γίνεται από τους ογκολόγους με δόσεις στον ασθενή, ώστε ο οργανισμός του να εξοικειωθεί κάπως με τις τοξικές παρενέργειες του φαρμάκου. Η διαδικασία αυτή όμως δίνει χρόνο στους όγκους να ανακάμψουν και να αυξήσουν την αντίστασή τους, κάτι που παρατηρείται πολύ συχνά στους καρκινοπαθείς. Συγκεκριμένα, οι ερευνητές μελέτησαν τα ινοβλαστικά κύτταρα, που υπό κανονικές συνθήκες παίζουν ζωτικό ρόλο στην αποκατάσταση ενός τραύματος και στην παραγωγή κολλαγόνου, η οποία βοηθάει στην αναδημιουργία των συνδετικών ιστών. Οι βλάβες, όμως, στο DNA που προκαλεί η χημειοθεραπεία σε αυτά τα υγιή κύτταρα τα αναγκάζει να παράγουν έως και 30 φορές μεγαλύτερη ποσότητα της πρωτεΐνης WNT16B, η οποία με τη σειρά της τροφοδοτεί την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων και τα βοηθάει να επεκταθούν στον υγιή ιστό που τα περιβάλλει, αυξάνοντας την αντίστασή τους στη χημειοθεραπεία. Οι επιστήμονες γνώριζαν ήδη ότι η εν λόγω πρωτεΐνη εμπλέκεται στην ανάπτυξη των καρκινικών όγκων, τώρα όμως συνειδητοποίησαν ότι ενισχύει και την αντίσταση στη χημειοθεραπεία.
Επόμενος στόχος των επιστημόνων είναι να βρουν έναν τρόπο να μπλοκάρουν αυτή την παρενέργεια, που όχι μόνο δεν βοηθά τη χημειοθεραπεία να είναι αποτελεσματική, αλλά ενισχύει τον καρκίνο. Περίπου το 90% των ασθενών, εξάλλου, με στέρεους και μεταστατικούς όγκους αναπτύσσουν αντίσταση στη χημειοθεραπεία.
