Εσωτερική διάσταση απόψεων παρατηρείται, για πολλοστή φορά, στην τρόικα, όχι μόνον ως προς τη συνταγή λιτότητας για την Ελλάδα, αλλά και ως προς τις επιλεκτικές σχέσεις των μελών της με ορισμένους υπηρεσιακούς και μη παράγοντες σε κομβικά υπουργεία.
Η διάσταση, σύμφωνα με άριστα πληροφορημένες πηγές, δεν παρατηρείται αυτή τη φορά ανάμεσα στους Π. Τόμσεν του ΔΝΤ, Μ. Μορς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και K. Μαζούχ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά μεταξύ των τριών προαναφερθέντων (ως ομάδας) και του -«μόνιμου» πλέον- αντιπροσώπου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Αθήνα Μπομπ Τράα.
Το «μάτι» του ΔΝΤ στην ελληνική πρωτεύουσα προσπάθησε, από τις πρώτες ημέρες της μετάθεσής του, να εδραιώσει ένα διαφορετικό προφίλ έναντι των τριών επισκεπτών-ελεγκτών, επιλέγοντας αρχικά την περίφημη -αλά Ακη Τσοχατζόπουλου- μεζονέτα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Ο κ. Τράα συμβιβάστηκε τελικά με μία (υπό διαρκή φρούρηση) ακριβή βίλα στη Φιλοθέη, ενώ έχει φροντίσει την τελευταία διετία να γνωρίσει πολλά από τα ακριβά σαλόνια της υψηλής κοινωνίας με τη συνδρομή του συμπατριώτη του Ολλανδού πρεσβευτή στην Αθήνα.
Η παρούσα στρατηγική του κ. Τράα βασίζεται σε δύο σκέλη:
Πρώτον, στη διαιώνιση ενός, σχεδόν προσωπικού, δικτύου συνομιλητών και πληροφοριών με τον κομβικό ρόλο προσώπων που παραμένουν αμετακίνητα σε θέσεις-κλειδιά και τα οποία έχουν ξεκινήσει από τα προσωπικά επιτελεία των Γ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου, καταλήγοντας σήμερα δίπλα στον υπουργό Οικονομικών Γ. Στουρνάρα. Πρωταγωνιστικούς ρόλους στο δίκτυο έχουν οι άμεσοι συνεργάτες του υπουργού Οικονομικών Πάνος Τσακλόγλου (πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων) και Κρις Ουρεγκιάν (γνωστός από την εταιρία CC&C Advisors, με μετοχικό κεφάλαιο… μίας βρετανικής λίρας, στην οποία ανέθετε έργο ο κ. Παπακωνσταντίνου), μολονότι τον τελευταίο καιρό προσπαθεί να τους εκθρονίσει μια ισχυρή θηλυκή παρουσία που προοδευτικά κερδίζει την εμπιστοσύνη και του κ. Τράα και του κ. Στουρνάρα.
Δεύτερον, στην επίτευξη ενός συντριπτικού πλήγματος στους ενστόλους των υπουργείων Εθνικής Αμυνας και Δημόσιας Τάξης που είχε δρομολογηθεί, αλλά δεν είχε ολοκληρωθεί επί της κυβέρνησης Παπαδήμου και των τεχνοκρατών του. Ο Λ. Παπαδήμος είχε εγκρίνει τις μειώσεις στα λεγόμενα ειδικά μισθολόγια, που τώρα έχει κληρονομήσει η κυβέρνηση Σαμαρά, αλλά το νέο στοιχείο είναι ότι ο κ. Τράα δεν αρκείται σε αυτές και επιδιώκει να επιβάλει την κατάργηση και των λεγόμενων μισθολογικών προαγωγών. Η πρακτική αυτή ενίσχυε, σε κάποιο βαθμό, την οικονομική κατάσταση των ενστόλων, καθώς παρακολουθούσε την ιεραρχική και οικογενειακή τους εξέλιξη.
Το πλήγμα που θέλει να επιφέρει ο κ. Τράα (με τη σύμφωνη γνώμη του επιτελείου Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου – Στουρνάρα) θα είναι διπλό, επειδή η βάση των μισθολογικών προαγωγών διαμορφώνει και το επίπεδο των συντάξεων χιλιάδων στρατιωτικών, οι οποίοι βρίσκονται επί μακρύ χρονικό διάστημα στο στόχαστρο του ιδιότυπου αντιπροσώπου του ΔΝΤ.
Η επιμονή του κ. Τράα και το μέτωπο με τους Ελληνες συνομιλητές του στο υπουργείο Οικονομικών αποτελεί και την αιτία απόρριψης των λεγόμενων «ισοδύναμων μέτρων», που είχαν αποτελέσει το θεμέλιο της στρατηγικής της Ν.Δ. επί αντιπολίτευσης. Αντίθετα, η ιδέα των «ισοδύναμων», έστω και με επιφυλάξεις, είχε γίνει καταρχήν δεκτή από τους κυρίους Τόμσεν, Μορς και Μαζούχ κατά τις συζητήσεις με τον Α. Σαμαρά και το οικονομικό του επιτελείο πριν από ακριβώς έναν χρόνο, στις 30 Αυγούστου του 2011, αλλά και ως βάση διαπραγμάτευσης στην πρώτη συνάντηση με τον πρωθυπουργό, περίπου προ διμήνου, στις 5 Ιουλίου.
Φοίβος Κλαυδιανός
