Για να σπάσει κάποιος τον πάγο με τον πιο ισχυρό άντρα της Ευρώπης , το καλύτερο που έχει να κάνει είναι του μιλήσει για ποδόσφαιρο!
Ο Βόλφανγκ Σόιμπλε, γι’ αυτόν μιλάμε, είναι οπαδός της ομάδας της γενέτειράς του, της Φράιμπουργκ. Ταυτόχρονα όμως παρακολουθεί τα παιχνίδια της Οφενμπουργκ, που είναι η εκλογική του περιφέρεια.
Πηγαίνοντας πιο ψηλά, οι προτιμήσεις του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας φτάνουν στην ομάδα της καρδιάς του, την Εθνική, και την Μπάγερν Μονάχου από πλευράς των συλλόγων που κάνουν πρωταθλητισμό.
Ομως ο Σόιμπλε έχει προτιμήσεις και στο εξωτερικό. Κατά σύμπτωση το «πάθος» του φτάνει στην Ισπανία, η οποία -παρά τα προβλήματα που έχει αυτή την εποχή- προσφέρει στον ισχυρό άντρα της Ευρώπης, από τον οποίον όλοι περιμένουν ν’ ακούσουν έναν καλό λόγο και μια δήλωσή του, τη δυνατότητα να προβάλει τις ποδοσφαιρικές του γνώσεις.
«Πώς σας φαίνεται το εντυπωσιακό μας οικοδόμημα του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας;» τον ρώτησε φίλος Ισπανός δημοσιογράφος. «Είμαι εντυπωσιασμένος με την Εθνική σας!» ήταν η αυθόρμητη απάντηση, με μεταφορική έννοια, του Σόιμπλε, ο οποίος στη συνέχεια -κάνοντας επίδειξη γνώσεων-ανέλυσε την τακτική του Ισπανού προπονητή της Εθνικής Ντελ Μπόσκε.
«Εχει οξυδέρκεια και είναι πολύ διαβασμένος για το παιχνίδι των αντιπάλων. Μόνο η Γερμανία μου θα μπορούσε να σας συναγωνιστεί. Η ομάδα με τις διεθνείς επιτυχίες και τους τίτλους που κατέκτησε».
Και εκεί που η συζήτηση με πολιτικούς και δημοσιογράφους είχε πάρει φωτιά, ο Σόιμπλε πήρε σοβαρό ύφος, λέγοντας: «Είναι καιρός όμως να μιλήσουμε για πιο απλά πράγματα, όπως… το ευρώ, η κρίση της ευρωζώνης και η προσφυγή στο ΔΝΤ, στην ΕΚΤ και στην Ε.Ε. των χωρών που έχουν προβλήματα, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ελλάδα, η Ιταλία και ορισμένες ακόμα χώρες της Ε.Ε.».
Είναι λογικό ένας πολιτικός να ενδιαφέρεται για το ποδόσφαιρο. Πρώτα απ’ όλα, γιατί φέρνει τον πολιτικό σ΄ επαφή με μια μεγάλη μάζα φιλάθλων και κατά συνέπεια ψηφοφόρων!
Ομως γίνεται αντιληπτό και από άλλες περιπτώσεις όπου είναι παρών, ο Σόιμπλε δεν παραλείπει να αναφέρεται στη σχέση του με τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο ειδικότερα. Οι λόγοι προφανείς: αφενός μεν για να ξεφύγει από θέματα «δυσάρεστα», όπως οι χώρες που κινδυνεύουν από την οικονομική ύφεση, αφετέρου δε για να κάνει πιο ευχάριστη και ανάλαφρη την ατμόσφαιρα, με πρόθεση φυσικά και τη δημιουργία εντυπώσεων με «επίδειξη γνώσεων πέραν της οικονομίας».
Ενα πρόσφατο παράδειγμα, όπως μας το μετέφερε Ισπανός συνάδελφος στις Βρυξέλλες, είναι και το πιο κάτω:
«Ο Σόιμπλε χρησιμοποιεί απλές μεθόδους για να κατακτήσει το ακροατήριό του». Οπως ο ίδιος αφηγήθηκε, ο Σόιμπλε παρακολούθησε τον αγώνα Γερμανία – Πορτογαλία για το πρόσφατο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Στο ημίχρονο πήγε στο μπαρ του σταδίου μαζί με τη συνοδεία του και παράγοντες της UΕFΑ. Εκεί βρήκε την ευκαιρία να ενημερώσει την παρέα του ότι «η Ισπανία έκανε αίτηση οικονομικής βοήθειας για τη διάσωση του τραπεζικού συστήματος», προτού καν ανακοινωθεί επισήμως!
Η είδηση δεν ήταν καθόλου ευχάριστη, αλλά ευτυχώς για τον Σόιμπλε η νίκη της Εθνικής Γερμανίας μετρίασε τη λύπη προτού τη «χωνέψουν» οι παριστάμενοι, ανάμεσά τους και Ισπανοί.
Αλλωστε, όπως παραδέχονται πολιτικοί και αθλητικοί παράγοντες, «το ποδόσφαιρο πάνω απ’ όλα είναι μια νάρκη, για διδασκαλία».
Το παράδοξο στην όλη ιστορία που περιγράφουμε είναι ότι ο Γερμανός υπουργός, γνωρίζοντας πολύ καλά αριθμούς, αριθμητική και υπολογισμούς, ξέρει ακόμα πόσο επώδυνα είναι τα οικονομικά μέτρα που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις από υποχρέωση απέναντι στους δανειστές τους. Κι αυτός είναι ο λόγος που τις περισσότερες φορές χρησιμοποιεί την απλή λαϊκή γλώσσα στην επικοινωνία – ίσως μόνο το ποδόσφαιρο προσφέρεται και εμπεριέχει τα ανάλογα συναισθήματα. Και φυσικά τα συνθήματα των σκληρών και δυναμικών ανδρών, όπως χαρακτηρίζεται ο Βόλφανγκ Σόιμπλε.
«Η απόδοση, το στιλ παιχνιδιού και το σύστημα που ακολουθεί η σημερινή Εθνική της Γερμανίας είναι η αφορμή για να περιγράψω», παραδέχεται ο Σόιμπλε, «τις κοινωνικές αλλαγές που συντελέστηκαν και συντελούνται στην πατρίδα μου. Ενα παιχνίδι και ένα σύστημα πιο παραγωγικό και ευέλικτο από το στιλ του παρελθόντος».
Μέσα από το ποδόσφαιρο και το αποτέλεσμα ενός αγώνα βρίσκει την ευκαιρία να περιγράψει και να αναλύσει τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στο ΔΝΤ, στην ΕΚΤ και στην Ε.Ε. των κρατών-μελών της ευρωζώνης για την εφαρμογή του Μνημονίου αλλά και όλα όσα αφορούν τις σχέσεις τρόικας και κυβερνήσεων.
«Δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Αυτό δεν λέγεται ούτε θεωρείται ποδόσφαιρο».
Επειτα από μία περίπου ώρα μονολόγου μεταξύ πολιτικής και αθλητισμού με συνειρμούς ποδοσφαιρικών συστημάτων και αναλύσεων η οικονομία βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο, με τον αρμόδιο για την οικονομία υπουργό να προσπαθεί με «ντρίμπλες» και «ελιγμούς» να προσπαθεί να δώσει έμφαση σε όσα συμβαίνουν στην Πορτογαλία, στην Ισπανία, στην Ελλάδα, στην Ιταλία και σε άλλα κράτη-μέλη σε ύφεση.
Ετσι αντιμετώπισε και τις τελευταίες ερωτήσεις του Ισπανού συναδέλφου, που ο Σόιμπλε δεν πολυσκέφθηκε, ούτε δίστασε να απαντήσει. «Πώς δηλαδή θα μειωθεί η ανεργία στην Ισπανία, στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία;
Τι θα γίνει με τις καθημερινές απολύσεις εργατών και υπαλλήλων; Τις μειώσεις των συντάξεων στην Ελλάδα και τους χαμηλόμισθους που δεν τα βγάζουν πέρα; Πώς θα ξεπεραστεί η κρίση στις χώρες αυτές;»
O Σόιμπλε είχε ήδη προετοιμάσει την απάντησή του:
«Αντιμετωπίσαμε χειρότερες καταστάσεις στο παρελθόν και τα καταφέραμε να ξεπεράσουμε την κρίση…»
Χρησιμοποιώντας ποδοσφαιρική διάλεκτο, σε όσους τον παρακολούθησαν έμεινε η εντύπωση ότι ο Σόιμπλε έπαιζε με λόγια, όπως τότε, προτού έχει το ατύχημα που τον έστειλε στο αναπηρικό καροτσάκι, χτυπούσε με τη ρακέτα το μπαλάκι του τένις. Ή τότε που, ως έξω αριστερά στην ομάδα της Μπούντεσταγκ, κυνηγούσε ανάμεσα στ’ άλλα και ψήφους για να μπει στην πολιτική.
Στη Γερμανία θεωρείται ένας από τους καλύτερους πολιτικούς. Κι όμως στα σαράντα χρόνια της πολιτικής του πορείας στην Α΄ κατηγορία ποτέ δεν ανέβηκε στην πρώτη θέση! Ηταν πάντοτε, όπως γράφουν και οι συμπολίτες του, στη δεύτερη θέση.
Η πολιτική δεν είναι ποδόσφαιρο. Παρ’ όλ΄ αυτά, βλέποντας τη βιογραφία του Βόλφανγκ Σόιμπλε διαπιστώνει κανείς πολλά κοινά σημεία. Οπως η σημασία που δίνει στην τακτική. Η ισορροπία και η επιφυλακτικότητα σε αποφάσεις και δηλώσεις. Περισσότερο όμως η σημασία που δίνει στο αποτέλεσμα των πράξεων, έπειτα από σκληρούς αγώνες.
Μανώλης Μαυρομμάτης
