Σε ακόμη πιο δυσχερή θέση βρίσκεται πλέον ο Ευάγγελος Βενιζέλος, από τη στιγμή που το «ειδύλλιο» με τη ΔΗΜ.ΑΡ. φαίνεται, τουλάχιστον επί του παρόντος, να ναυαγεί.
Η προσπάθεια του προέδρου του ΠΑΣΟΚ εν όψει του συνεδρίου να βρει σωσίβιο ενεργοποιώντας το σχέδιο «διεύρυνση» με το άνοιγμα προς τον Φώτη Κουβέλη είχε, σύμφωνα με πληροφορίες, διττό σκοπό. Αφενός να έχει την επιστολή του προς τον πρόεδρο της ΔΗΜ.ΑΡ. ως άλλοθι, καθώς αναμένεται να δεχθεί στο συνέδριο σκληρή κριτική «εξ αριστερών» για τη θέση του ΠΑΣΟΚ όσον αφορά την Κεντροαριστερά, και αφετέρου, να επιχειρήσει να αποφύγει την πλήρη διάλυση του κόμματός του.
Αλλωστε, το ΠΑΣΟΚ πλέον βρίσκεται αρκετά κοντά στην εξαφάνιση, με τις φυγόκεντρες τάσεις να δυναμώνουν απειλητικά, δημοσκοπικά να κινείται μετά βίας στα όρια του 5% – 7% και το ενδεχόμενο να καταλήξει εκτός Βουλής σε συνθήκες μεγάλης εκλογικής πόλωσης υπαρκτό.
Στο μυαλό του Ευάγγελου Βενιζέλου βρίσκεται πάντα ένας κεντροαριστερός συνασπισμός τύπου ιταλικής Ελιάς, κάτι στο οποίο εξάλλου είχε αναφερθεί και παλαιότερα. «Απευθυνόμαστε σήμερα στις πολιτικές δυνάμεις που κινούνται εκ των πραγμάτων στον ίδιο ευρύτερο κοινωνικό, πολιτικό και αξιακό χώρο, και τις καλούμε να ανοίξουμε άμεσα έναν έντιμο, ισότιμο, προγραμματικό και πολιτικό διάλογο αξιοποιώντας τη θετική εμπειρία άλλων χωρών, όπως αυτή της Ελιάς στην Ιταλία» έλεγε τον περασμένο Ιούλιο από το βήμα της Εθνικής Συνδιάσκεψης του ΠΑΣΟΚ.
Σήμερα, μάλιστα, φέρεται να είναι αποφασισμένος να «ζήσει ή να πεθάνει» με τη συγκεκριμένη απόφαση, μια και, σύμφωνα με πληροφορίες, θα συνεχίσει προς «αυτήν την κατεύθυνση με τη ΔΗΜ.ΑΡ. ή χωρίς», επιμένοντας στις προσκλήσεις. Παράλληλα, θα ξεκινήσει ψηφιακός προσυνεδριακός διάλογος που απευθύνεται «σε όλες τις δυνάμεις της ευρύτερης Κεντροαριστεράς». Ομως εκτός από τη ΔΗΜ.ΑΡ. αρνητική προδιαγράφεται και η στάση των υπολοίπων, κινήσεων και προσώπων, καθώς δεν θέλουν να ταυτιστούν -ούτε καν να συνδεθούν- τόσο με το ΠΑΣΟΚ όσο και με τον κ. Βενιζέλο, που θεωρείται ότι έχει «τελειώσει».
Από την πλευρά της η ΔΗΜ.ΑΡ., που είναι ο βασικότερος εν δυνάμει συνομιλητής, κρατά αρνητική στάση, αφού δεν θεωρεί ότι τώρα είναι το κατάλληλο timing για να ξεκινήσει ένας τέτοιος διάλογος. Αλλωστε, ο κ Κουβέλης εκτιμά -κατά πληροφορίες- ότι τον «δεσμεύει η συζήτηση κορυφής», μη θέλοντας να μπλεχτεί με τις εσωκομματικές διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ. Ομως πίσω από τις δικαιολογίες υποβόσκουν οι πραγματικοί λόγοι της επιφυλακτικότητας της Αγίου Κωνσταντίνου, που δεν είναι άλλοι από τον φόβο ότι θα τους συμπαρασύρει το καθοδικό ρεύμα του ΠΑΣΟΚ στην κοινωνία. Ούτως ή άλλως, η ΔΗΜ.ΑΡ. είναι σε μια σχετικά δύσκολη κατάσταση, η οποία αποτυπώνεται στα ποσοστά της, λίγο πάνω από το όριο εισόδου στη Βουλή, ενώ δεν θα πρέπει να λησμονηθεί ότι είναι ένα αριστερό κόμμα, το οποίο ουσιαστικά στηρίζει το Μνημόνιο. Αυτό συν το γεγονός ότι ολοένα και περισσότερο η κοινωνική και οικονομική κατάσταση θα οξύνεται, προκαλεί έντονο προβληματισμό που δεν επιτρέπει στο κόμμα, όπως παραδέχονται κορυφαία στελέχη του, να δεχθεί και άλλα «χτυπήματα» έπειτα από μια συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ.
Παράλληλα, εντός των τειχών βρίσκονται και αρκετά στελέχη, όπως ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Γιάννης Αμοιρίδης και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Βασίλης Οικονόμου, που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ και φέρονται να μην επιθυμούν οποιαδήποτε συνεργασία με την Ιπποκράτους. Την ίδια ώρα, τα στελέχη που έχουν παραδοσιακές καταβολές από τον χώρο που καλύπτει τώρα η ΔΗΜ.ΑΡ. διακρίνονταν ανέκαθεν για τον «αντιπασοκισμό τους» και παθαίνουν αλλεργία και μόνο σε μία σκέψη συνεργασίας, θέλοντας τώρα πάση θυσία να στηρίξουν το δικό τους «μαγαζί». Μάλιστα, πιστεύουν ότι στην πορεία του χρόνου η ΔΗΜ.ΑΡ. μπορεί να αποδειχθεί πιο ανθεκτική από το ΠΑΣΟΚ και να βρεθεί να εκφράζει αυτή τη νέα σοσιαλδημοκρατία στη χώρα μας. Ενδεικτική ως προς αυτά είναι και η πρόσφατη απομάκρυνση του Νίκου Μπίστη από τη θέση του υπεύθυνου διεύρυνσης του κόμματος. Είναι, μάλιστα, ο μόνος που ενθουσιάστηκε από την επιστολή Βενιζέλου και επιμένει στη δημιουργία φόρουμ διαλόγου και συνεργασίας για να αναβαθμίσει τον δικό του ρόλο.
Οι ισορροπίες
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εξελίξεις μετά τις εκατέρωθεν επιστολές Βενιζέλου – Κουβέλη είναι πολύ πιθανό να επηρεάσουν τις ισορροπίες και στον κυβερνητικό συνασπισμό, καθώς οι σχέσεις των δύο μικρότερων εταίρων εισέρχονται σε μια εύθραυστη περίοδο που εκτιμάται ότι μπορεί να πυροδοτήσει γενικότερες πολιτικές παρενέργειες.
