Αφαντος ο Βορειοελλαδίτης τουρίστας το φετινό καλοκαίρι. Περιορίζει στο ελάχιστο τις διακοπές του, αν πάει διακοπές, πολλαπλασιάζει τις μονοήμερες αποδράσεις σε Χαλκιδική, Πιερία και Καβάλα, και επιδίδεται σε κυνήγι θησαυρού ή μάλλον συγγενούς με εξοχικό μέχρι… έκτου βαθμού, για να βρει μια στέγη να στεγάσει τα θερινά του όνειρα.
Τι κι αν οι τιμές στα τουριστικά πακέτα του εσωτερικού έχουν πέσει, με το φθηνότερο πακέτο να ξεκινά από 120 ευρώ το άτομο για ένα τριήμερο στην Τήνο. Οι Βορειοελλαδίτες δεν το πολυσκέφτονται για διακοπές φέτος, κάνοντας τα τουριστικά γραφεία της Μακεδονίας και της Θράκης να προετοιμάζονται για μια πτώση από 15% έως 30% σε σχέση με πέρυσι. Οσο για την εμμονή που είχαν κυρίως οι Θεσσαλονικείς με τη Μύκονο και τη Σαντορίνη, δεν υπάρχει πια, με τα δύο νησιά να είναι σχεδόν εξαφανισμένα από την γκάμα των επιλογών τους. Οι ένδοξες στιγμές του παρελθόντος έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Μοναδικός ελληνικός προορισμός που δείχνει να αντέχει όσον αφορά τον εσωτερικό τουρισμό είναι η Ρόδος.
«Είναι για τον εσωτερικό τουρισμό το χειρότερο καλοκαίρι των τελευταίων ετών. Η κατάσταση είναι απελπιστική. Ο κόσμος απλά δεν έχει χρήματα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι έχουν εξαφανιστεί, ενώ τα νέα ζευγάρια δεν τολμούν να πάνε διακοπές. Από τις 25 Ιουνίου έως τις 15 Ιουλίου είμαστε στην κρισιμότερη περίοδο. Αν δεν υπάρχουν τώρα κρατήσεις, το πρόβλημα θα είναι μεγάλο. Εχουμε ήδη προετοιμαστεί για την πτώση στην κίνηση» σημειώνει στη «δημοκρατία» ο β’ αντιπρόεδρος της Ενωσης Τουριστικών Γραφείων Μακεδονίας και Θράκης Στέφανος Χατζημανώλης.
Οσο για τα ταξίδια στο εξωτερικό, ούτε λόγος. Το ενδιαφέρον έχει πέσει κατακόρυφα και το ελάχιστο που καταγράφεται αφορά τις δαλματικές ακτές, ενώ περιορισμένη είναι η κινητικότητα για ταξίδια στην Κύπρο.
«Ο Βορειοελλαδίτης τουρίστας είναι απλά άφαντος. Δεν υπάρχει ρευστότητα και όλοι ψάχνουν έναν οικονομικό τρόπο για να κάνουν έστω και μια μικρή διακοπή από τη δύσκολη καθημερινότητα» τονίζει ο κ. Χατζημανώλης.
Το προφίλ των ανθρώπων που θα πάνε φέτος διακοπές -το οποίο δεν ταυτίζεται πια με τους δημοσίους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους του δημοσίου, όπως συνέβαινε στο παρελθόν- συνίσταται στα εξής προαπαιτούμενα: ύπαρξη εργασίας ή κάποιας αποταμίευσης στην άκρη.
Μαρία Μαθιοπούλου
