Με ύψος 1,93 θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μπασκετμπολίστας. Αλλωστε, ώσπου να μπει στο πανεπιστήμιο έπαιζε μπάσκετ στον Εσπερο Θεσσαλονίκης, αρχικά ως φορ μετά ως γκαρντ, για να σταματήσει όμως στη συνέχεια λόγω τραυματισμού. Είναι ο νέος πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ) Θανάσης Σαββάκης, που μετά και την τυπική συγκρότηση σε σώμα του διοικητικού συμβουλίου που προέκυψε από τις εκλογές της Πέμπτης θα αναλάβει από την ερχόμενη εβδομάδα και επίσημα δράση. Το μπάσκετ όμως τον ακολουθεί ακόμα στην προσωπική και επαγγελματική του ζωή. Διδάχτηκε μέσω αυτού το ομαδικό παιχνίδι και θεωρεί ότι η ομαδικότητα είναι το άλφα και το ωμέγα για τα πάντα. Φαν των Smiths, των New Order και των Joy Division, συγκροτημάτων της δεκαετίας του ’80, έχει πάντα ένα βιβλίο στην τσάντα του -συνήθως πολιτικής θεωρίας και βιογραφίες-, αν και παραδέχεται ότι έχει αφήσει στη μέση το «δόγμα του σοκ», γιατί τον… άγχωσε. Εχει να κάνει κανονικές διακοπές από τον στρατό -η σύζυγός του μάλλον θα τον ξεχάσει για την επόμενη τετραετία- αλλά απολαμβάνει τη δουλειά και το δείχνει.
Ο 40χρονος Θανάσης Σαββάκης βρίσκεται στις επιχειρήσεις από μικρός. Από τη γ’ γυμνασίου ο πατέρας του, που είχε επιχείρηση μεταλλικών συσκευασιών, τον έβαζε να εργάζεται τα καλοκαίρια στις κονσερβοποιίες της Σκύδρας, για να εκτιμήσει και το χρήμα και τη δουλειά. Από τα 23 του, έπειτα από σπουδές στα οικονομικά σε Λονδίνο και Σκοτία, μπήκε στα βαθιά της επιχειρηματικότητας, ξεκινώντας από… παιδί για όλες τις δουλειές στην οικογενειακή επιχείρηση -τη National Can που μετεξελίχθηκε σε Ardagh Metal Packaging Hellas- για να φτάσει πολλά χρόνια μετά στη διοίκηση. Το νέο του πρότζεκτ, για το οποίο μιλά με υπερηφάνεια, είναι τα Βιοστερεά, μια επιχείρηση που έστησε με τον αδελφό του και παράγει εδαφοβελτιωτικά από βιομάζα, λάσπες βιολογικών καθαρισμών και γενικά από οργανικά απόβλητα. «Μου αρέσει να δημιουργώ. Νομίζω ότι είμαι περισσότερο της ιδέας και του στησίματος μιας επιχείρησης. Είναι διαδικασίες που απολαμβάνω» τονίζει στη «δημοκρατία».
Είναι παντρεμένος και έχει δύο κόρες, μία δυόμισι και μία πεντέμισι ετών, οι οποίες δεν έχουν συνηθίσει να τον βλέπουν στο σπίτι. Ακολουθώντας όμως το παράδειγμα του πατέρα του παίρνει κάθε Σάββατο τη μεγάλη του κόρη στο γραφείο και την αφήνει να ζωγραφίζει, για να τη χαρεί αλλά και για να της δώσει μια μυρωδιά από τη δουλειά του μπαμπά. Δηλώνει πραγματιστής και ορθολογιστής, είναι αισιόδοξος, δεν απογοητεύεται εύκολα, βλέπει τα πράγματα θετικά και έχει επιμονή και υπομονή, όπως λέει. Ολα χαρακτηριστικά που θα του χρειαστούν στο τιμόνι του ΣΒΒΕ σε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη για τις επιχειρήσεις. Ο ίδιος δεν φοβάται τις προκλήσεις που έρχονται. Οταν μάλιστα προτάθηκε για την προεδρία του Συνδέσμου και απευθύνθηκε σε έναν από τους «σοφούς» του ΣΒΒΕ, τον οποίο ρώτησε αν είναι καλή εποχή για ένα τέτοιο βήμα, πήρε την αφοπλιστική απάντηση: «Αν γινόταν πόλεμος, δεν θα πήγαινες;»
Στα αρνητικά του αναφέρει τη συνήθειά του να κρίνει από την πρώτη εικόνα έναν άνθρωπο, εντύπωση που κάποιες φορές είναι λανθασμένη.
Στενός φίλος -από τα σχολικά χρόνια- με τον απελθόντα πρόεδρο του συνδέσμου Νίκο Πέντζο, φιλοδοξεί να ετοιμάσει μαζί με το νέο Δ.Σ. τον ΣΒΒΕ της επόμενης δεκαετίας. Σκοπός του από τη νέα του θέση είναι σε μια περίοδο που αναπτυξιακά εργαλεία δεν υπάρχουν να δώσει λύσεις στα καθημερινά προβλήματα των επιχειρήσεων, ώστε οι επιχειρηματίες να έχουν την πολυτέλεια να σκεφθούν και αναπτυξιακά. «Πρέπει να κάνουμε την Αθήνα κοινωνό των προβλημάτων μας. Νομίζω ότι πια μας ακούνε και πολλές από τις παρεμβάσεις μας βρίσκουν εύφορο έδαφος» λέει.
