Αρχικά ήταν ο πρώην υπουργός Αμυνας της Γερμανίας Καρλ Τέοντορ τσου Γκούτενμπεργκ. Ο άνθρωπος δηλαδή που απασχόλησε έντονα και για μεγάλο χρονικό διάστημα τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης και ο οποίος υποχρεώθηκε σε παραίτηση από το αξίωμά του, προτού καν εκδοθεί η καταδικαστική για τον ίδιο απόφαση του πανεπιστημίου του Μπάιροϊτ για λογοκλοπή. Ακολούθησε ακόμη μία περίπτωση, αυτή της πολιτικής συμμάχου της Ανγκελα Μέρκελ και πρώην υπουργού Παιδείας της Γερμανίας Ανέτ Σάβαν, η οποία πλέον πορεύεται χωρίς τον τίτλο της διδάκτορος πανεπιστημίου, καθώς το ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα του Ντίσελντορφ έκρινε ότι διέπραξε «εσκεμμένη εξαπάτηση μέσω λογοκλοπής» στη διδακτορική της διατριβή.
Σε μια ανάλογη ιστορία, που θα έλεγε κανείς ότι μοιάζει σαν… copy paste με τις προηγούμενες, φέρεται ότι πρωταγωνιστεί τώρα και ο πρόεδρος του γερμανικού Κοινοβουλίου Νόρμπερτ Λάμερτ. Ο «άνθρωπος-πρότυπο ήθους για τους περισσότερους Γερμανούς, που είναι γνωστός για την ευρυμάθειά του και για τη βαθιά του πίστη στην κοινοβουλευτική δημοκρατία», όπως σχολίαζαν χθες αναλυτές.
Συγκεκριμένα, ο Λάμερτ κατηγορείται για λογοκλοπή στη διατριβή που έγραψε εν έτει 1974, κι αν η άνευ άδειας ιδιοποίηση πνευματικής ιδιοκτησίας κάποιου άλλου αποτελεί αδίκημα που πατάσσεται από τον νόμο, αξίζει να σημειωθεί ότι η ιδιοποίηση πνευματικής ιδιοκτησίας στον ακαδημαϊκό χώρο αποτελεί σημαντικό παράπτωμα με κυρώσεις, όχι μόνο νομικές, αλλά και ηθικές.
«Η κατηγορία», όπως ανέφερε χθες δημοσίευμα της Deutsche Welle, «προέρχεται από ανώνυμο blogger, ο οποίος υπογράφει ως Ρόμπερτ Σμιτ. Ο Σμιτ δεν είναι άγνωστος στον χώρο, καθώς θεωρείται ως κάποιος που ξέρει να ψάχνει και ήταν αυτός που πρώτος αποκάλυψε την υπόθεση λογοκλοπής της πρώην υπουργού Παιδείας Ανέτε Σαβάν».
Ο Σμιτ λοιπόν «πήρε το γραπτό κείμενο της διατριβής του Λάμερτ, που συνέγραψε το 1974, το ερεύνησε και είπε ότι σε αυτήν την κοινωνική μελέτη υπάρχουν αρκετές παρατυπίες (…). Εκανε παραπομπές σε συγγραφείς οι οποίοι γράφουν για κάποια άλλα θέματα, αλλά το έκανε σαν να τα έχει διαβάσει και επεξεργαστεί ο ίδιος, και μάλιστα οι συγγραφείς έχουν κάνει λάθη που ο Λάμερτ επανέλαβε. Υπάρχει και μια κατηγορία που δεν έχουμε ξαναδεί σε αυτήν τη μορφή. Πρόκειται για βιβλία και άρθρα “φαντομάς”. Ο Λάμερτ χρησιμοποιεί ως τσιτάτα ανύπαρκτες παραπομπές από βιβλία που δεν υπάρχουν».
Παρ’ όλα αυτά ο blogger τονίζει ότι δεν έχει τελειώσει με την έρευνά του, καθώς «μένει ακόμη να γίνει πολλή δουλειά». Οπως και να ‘χει πάντως, ήδη η Μέρκελ, εντός της προεκλογικής περιόδου που διανύει η χώρα της, καλείται να βρει ξανά «παυσίπονα» για τον νέο πολιτικό πονοκέφαλο που αντιμετωπίζει το κόμμα της.
Γιώργος Τραπεζιώτης
