Ακρίβεια-δηλητήριο με αρνητικό πληθωρισμό αντιμετωπίζουν καθημερινά τα νοικοκυριά, που συνεχίζουν να είναι έρμαια των μονοπωλίων και του τραγικού ελλείμματος των ελεγκτικών μηχανισμών. Οι τιμές πολλών βασικών αγαθών και υπηρεσιών ευρείας κατανάλωσης όχι μόνο δεν μειώνονται, αλλά συνεχίζουν να αυξάνονται παρά το αρνητικό πρόσημο που εμφάνισε -εκ νέου- ο γενικός δείκτης τιμών καταναλωτή τον Αύγουστο, σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛ.ΣΤΑΤ.).
Το αστείο και συνάμα τραγικό είναι ότι, ενώ υπάρχει βαθιά ύφεση στην οικονομία, οι τιμές σε πολλά βασικά αγαθά αυξάνονται. Η κυβέρνηση κάνει λόγο για γραφειοκρατία και μονοπώλια, αλλά το αρμόδιο υπουργείο Ανάπτυξης αποδεικνύεται πλήρως αδύναμο να κάνει το παραμικρό, εκτός από διαπιστώσεις στις οποίες επιδίδεται πολύ συχνά ο Κωστής Χατζηδάκης.
Ειδικότερα, από τη σύγκριση του Γενικού Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΓΔΤΚ) του μηνός Αυγούστου 2013 με τον αντίστοιχο δείκτη του Αυγούστου 2012 προκύπτει μείωση 1,3% έναντι αύξησης 1,7%, που σημειώθηκε κατά την ίδια σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011.
Ωστόσο ο μέσος δείκτης του δωδεκαμήνου Σεπτεμβρίου 2012 – Αυγούστου 2013 σε σύγκριση με τον ίδιο δείκτη του δωδεκαμήνου Σεπτεμβρίου 2011 – Αυγούστου 2012 παρουσίασε αύξηση 0,1%, έναντι αύξησης 2,1%, που σημειώθηκε κατά τα αντίστοιχα προηγούμενα δωδεκάμηνα.
Ετσι, σε συνθήκες παρατεταμένης και μεγάλης υποχώρησης της καταναλωτικής ζήτησης και του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, οι Ελληνες καταναλωτές πλήρωσαν τον φέτος Αύγουστο ακριβότερα κατά 29,2% τις νωπές πατάτες σε σχέση με έναν χρόνο πριν, κατά 5,8% τα νωπά φρούτα και κατά 1,2% τα κρέατα.
Επιπλέον, πολύ πιο ακριβά ήταν τα τσιγάρα (οι τιμές στην ομάδα «αλκοολούχα ποτά και καπνός» κατέγραψαν αύξηση 3,5%), ενώ αυξήθηκαν κατά 18,7% οι λογαριασμοί της ΔΕΗ, κατά 25,1% οι τιμές του πετρελαίου θέρμανσης και κατά 6% το κόστος των εισιτηρίων των αεροπλάνων. Αυξήσεις καταγράφει η ΕΛ.ΣΤΑΤ. μέσα στον Αύγουστο και στην ομάδα «ένδυση και υπόδηση», παρά το γεγονός ότι συνεχίζονταν οι θερινές εκπτώσεις και οι έμποροι υποστήριζαν πως είχαν μειώσει γενναία τις τιμές των ρούχων και των παπουτσιών.
Είναι χαρακτηριστικό πως την περίοδο της κρίσης 2008-2013 η σωρευτική αύξηση των τιμών σε βασικά προϊόντα αγγίζει το 6,3% (στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ.), όταν την ίδια στιγμή από τα αρμόδια υπουργεία Οικονομικών και Ανάπτυξης γίνεται επανειλημμένα λόγος για μείωση των τιμών.
Στο ερώτημα γιατί δεν πέφτουν οι τιμές, οι μικρομεσαίοι απαντούν πως φταίνε οι στρεβλώσεις της αγοράς, π.χ. οι τιμές που αγοράζουν αυτοί σε σχέση με τις μεγάλες αλυσίδες είναι αυξημένες, το λειτουργικό κόστος, λόγω των αυξήσεων στα τιμολόγια της ΔΕΗ, είναι απαγορευτικό, η φορολογική επιβάρυνση τεράστια, οι κάνουλες των τραπεζών κλειστές κ.λπ.
Στρεβλώσεις του ανταγωνισμού προκύπτουν όμως και από τις πρακτικές των πολυεθνικών επιχειρήσεων όσον αφορά τις ενδοομιλικές συναλλαγές τους, τις πολιτικές τιμολόγησης που ακολουθούν και τους περιορισμούς που επιβάλλουν στις θυγατρικές τους ως προς την προμήθεια των προϊόντων που διαθέτουν στην κατανάλωση.
Ξανθή Γούναρη
