Τα θρησκευτικά προσφέρουν αιώνιες αλήθειες, που διαμορφώνουν χαρακτήρες και κοινωνίες
- Αντώνης Κρητικόπουλος
Εξεπλάγην ευχάριστα όταν διάβασα τον αντιπρόεδρο της Ν.Δ. Αδωνι Γεωργιάδη στα κοινωνικά δίκτυα να προβάλλει επιστημονικές γνώσεις βιολογίας και να συνδέει τον θαυμαστό μηχανισμό του ανθρώπινου γονιδιώματος με τη βεβαιωμένη ύπαρξη του Θεού και δημιουργού μας. Κατέληξε γρήγορα στο συμπέρασμα ότι ένας τόσο περίπλοκος τρόπος δόμησης και λειτουργίας των γονιδίων του πιο ανεπτυγμένου έμβιου όντος στη φύση -εμάς, των ανθρώπων- δεν μπορεί να έχει γίνει τυχαία και μόνο η ύπαρξη και η παρέμβαση του Θεού μπορούν να δικαιολογήσουν τέτοια άριστα βιολογική εξέλιξη.
Κατέληξε, δηλαδή, στο συμπέρασμα που δημόσια προβάλλουν εκατομμύρια επιστήμονες στον πλανήτη που έχουν ερευνήσει σε βάθος τέτοιους μηχανισμούς και δεν μπορούν να δεχτούν την τυχαιότητα ως μοχλό εξέλιξης. Ομως ακόμα μία φορά ενώ φαίνεται ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. προβάλλει από τη μία ορθόδοξες και χριστιανικές αξίες, από την άλλη προωθεί το μάθημα της «ηθικής» στα σχολεία από το νέο σχολικό έτος, που αρχίζει τον Σεπτέμβριο του 2026. Ενα μάθημα σχεδιασμένο να αντικαταστήσει τα θρησκευτικά, κόντρα στη ρητή επιταγή του Συντάγματος, στο άρθρο 16, ότι η παιδεία μας οφείλει να προάγει την ανάπτυξη της θρησκευτικής μας συνείδησης. Ενα Σύνταγμα που αρχίζει με την πρόταση «Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαίρετου Τριάδος» και συνεχίζει στο πρωτεύον άρθρο 3 με ρητή αναφορά ότι η επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η Ορθοδοξία μας.
Το μάθημα της ηθικής, που εισάγεται ως εναλλακτική, δεν είναι τίποτα άλλο από μια κοσμική, ανθρωποκεντρική προσέγγιση, απογυμνωμένη από το θεϊκό φως. Πώς μπορεί να διδαχθεί η ηθική χωρίς την Αγία Γραφή, χωρίς τα διδάγματα του Χριστού; Η ηθική χωρίς Θεό γίνεται σχετική, υποκειμενική, ευάλωτη στις μόδες της εποχής (από τον ατομικισμό, μέχρι τις σύγχρονες ιδεοληψίες περί φύλου και ταυτότητας). Αντίθετα, τα θρησκευτικά προσφέρουν αιώνιες αλήθειες που διαμορφώνουν χαρακτήρες και κοινωνίες βασισμένες στην αγάπη, στη συγχώρεση και την ευθύνη ενώπιον του Θεού.
Οι υποστηρικτές του μαθήματος ηθικής ισχυρίζονται ότι προάγει την ανεκτικότητα και την πολυπολιτισμικότητα. Μα αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα: η ανεκτικότητα χωρίς χριστιανική βάση γίνεται αδιαφορία και η πολυπολιτισμικότητα χωρίς ρίζες στην Ορθοδοξία οδηγεί σε πνευματική σύγχυση. Σε μια εποχή όπου η νεολαία βομβαρδίζεται από αθεϊστικές ιδεολογίες και από την καταναλωτική κουλτούρα, τα θρησκευτικά είναι το φρούριο της ψυχής. Το να τα αντικαταστήσουμε με «ηθική» είναι σαν να παραδίδουμε τα παιδιά μας σε έναν κόσμο χωρίς πυξίδα, όπου η «ηθική» γίνεται εργαλείο πολιτικής σκοπιμότητας.
