Αριθμούς που ζαλίζουν, αλλά και ολιγωρίες και παραλείψεις που «σκοτώνουν», περιλαμβάνει η απόρρητη έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για τις πολεμικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο!
Οι αριθμοί μιλούν για 1,6 τετράκις εκατομμύρια δραχμές και για περίπου 13.124.864 χρυσές λίρες Αγγλίας αλλά και για ανοιχτές αξιώσεις της χώρας μας στο λεπτό αυτό θέμα.
Το κείμενο της έκθεσης από τον περασμένο Απρίλιο βρίσκεται στα ερμάρια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Εκεί την άφησε ο τότε υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος, προκειμένου να διαμορφωθεί το πλαίσιο διεκδικήσεων από την ελληνική πλευρά, αλλά μέχρι στιγμής… ούτε φωνή ούτε ακρόαση!
Παρ’ όλα όσα λέγονταν (και γράφονταν από ορισμένους) ότι το θέμα θα τύγχανε ταχείας επεξεργασίας και απαντήσεως, όλα δείχνουν ότι κάποιος «πάτησε φρένο» εν όψει ενδεχομένως και των πρόσφατων γερμανικών εκλογών.
Διαβάζοντας την έκθεση διαπιστώνεται ότι η ελληνική πλευρά διαθέτει ικανότατο νομικό οπλοστάσιο, που στηρίζεται σε πραγματικά περιστατικά και αριθμούς.
Διαπιστώνεται ακόμη ότι η χώρα μας δεν έχει διεκδικήσει ούτε μια δεκάρα ως αποζημίωση για ζημιές σε ιδιωτικές περιουσίες!
Εκκρεμούν επίσης απαιτήσεις για απώλειες φορτίων πλοίων αλλά και για την κλοπή του υλικού του ΟΔΙΣΥ (σημερινού ΟΔΔΥ).
Ως το 1957 η χώρα μας έλαβε αποζημίωση για υποδομές μόλις το 0,93% αντί για το 2,70% του συνολικού ποσού που είχε επιδικαστεί από τις διεθνείς Συνθήκες.
Η Ελλάδα, το Ηνωμένο βασίλειο, η Γαλλία, η Γιουγκοσλαβία και ο Καναδάς είναι οι χώρες που έλαβαν λιγότερα ποσά από όσα είχαν αρχικά επιδικασθεί. Αντίθετα, πολύ περισσότερα έλαβαν η Δανία, η Ολλανδία και η Νοτιοαφρικανική Ενωση!
Πήραν με τη βία πάνω από 1,5 τετράκις εκατομμύρια και 13.124.864 λίρες!
Δεν υπολογίζονται κειμήλια, αρχαία και Α’ Παγκόσμιος!
Οπως προκύπτει από την έκθεση, από την αρχή της Κατοχής ως το τέλος της διατέθηκαν, αναγκαστικά φυσικά και υπό την απειλή των όπλων, από την Τράπεζα της Ελλάδος προς τις αρχές Κατοχής:
-1.618.001.572.837.299 (ένα τετράκις εκατομμύριο, εξακόσια δεκαοκτώ τρισεκατομμύρια, ένα δισεκατομμύριο, πεντακόσια εβδομήντα δύο εκατομμύρια, οκτακόσιες τριάντα επτά χιλιάδες, διακόσιες ενενήντα εννέα δραχμές).
-Τα 87.811.216.671.480 (ογδόντα επτά τρισεκατομμύρια, οκτακόσια ένδεκα δισεκατομμύρια, διακόσια δεκαέξι εκατομμύρια, εξακόσιες εβδομήντα μία χιλιάδες, τετρακόσιες ογδόντα δραχμές) ως έξοδα Κατοχής και
-το 1.530.190.356.165.819 (ένα τετράκις εκατομμύριο, πεντακόσια τριάντα τρισεκατομμύρια, εκατόν ενενήντα δισεκατομμύρια, τριακόσια πενήντα έξι εκατομμύρια, εκατόν εξήντα πέντε χιλιάδες, οκτακόσιες δεκαεννέα δραχμές) ως πιστώσεις!
-Η έκθεση καταγράφει επίσης και άλλες απαιτήσεις συνολικού ύψους 13.124.864 χρυσών λιρών Αγγλίας.
Ολα αυτά, χωρίς να προστεθούν τα διαθέσιμα που άρπαξαν φεύγοντας οι κατακτητές από τα υποκαταστήματα και τα πρακτορεία της Τραπέζης της Ελλάδος συνολικής αξίας 634.962.891.995.162 δραχμών! Σ’ αυτά επίσης δεν έχει προστεθεί η αξία των αρχαιοτήτων, των έργων τέχνης και των κειμηλίων που άρπαζαν, χωρίς διάκριση και χωρίς να δίνουν λόγο σε κανέναν, οι κατακτητές, κατά την εφιαλτική, σκοτεινή και τραγική για τη χώρα και το έθνος μας περίοδο της ναζιστικής και φασιστικής Κατοχής!
Προκύπτει επίσης ότι έχουν καταβληθεί 115.000.000 γερμανικά μάρκα για παροχές υπέρ Ελλήνων υπηκόων που εθίγησαν από εθνικοσοσιαλιστικά μέτρα δίωξης και 4.800.000 γερμανικά μάρκα για «αποζημιώσεις αφαιρεθέντων καπνών», τα οποία κάπνιζαν αρειμανίως οι Γερμανοί, οι Ιταλοί αλλά και οι Βούλγαροι κατακτητές, ενώ οι Ελληνες δεν εύρισκαν να καπνίσουν ούτε… εφημερίδα!
Στην έκθεση αναφέρεται σαφώς ότι η Ελλάδα δεν έχει διεκδικήσει ούτε τις πολεμικές επανορθώσεις από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς «το θέμα της απαίτησης των Πολεμικών Επανορθώσεων Α’ και Β’ Παγκοσμίων Πολέμων παραμένει σε εκκρεμότητα για πολλές δεκαετίες. Από τα στοιχεία που διερευνήθηκαν προκύπτει ότι το ελληνικό κράτος δεν έχει αποποιηθεί των αξιώσεών του και δεν τίθεται θέμα παραγραφής του».
«Αρχειακό υλικό αξίας που ίσως κρύβει και επιπλέον στοιχεία»!
Μια ακόμη ενδιαφέρουσα πτυχή της έκθεσης είναι εκείνη που αναφέρει ότι «το αρχειακό υλικό είναι μεγάλης ιστορικής αξίας, καλύπτει εκτεταμένη χρονική περίοδο και χρήζει αναλυτικής μελέτης από την οποία μπορούν να προκύψουν περαιτέρω σημαντικά ευρήματα και στοιχεία».
Στο αρχειακό υλικό βρέθηκαν αναφορές με επιστημονική τεκμηρίωση, σύμφωνα με τις οποίες οι απαιτήσεις της χώρας μας από το κατοχικό δάνειο (ως ιδιάζουσα περίπτωση, η οποία αποτελεί συμβατική υποχρέωση) μπορεί να μην ενταχθούν στη γενικότερη ρύθμιση των γερμανικών επανορθώσεων αλλά να επιδιωχθεί διακανονισμός στη βάση της συμφωνίας του Μαρτίου του 1942 (Ρώμη). Το θέμα αυτό χρήζει περαιτέρω εξέτασης από ειδικούς.
