Μεγάλο πρόβλημα αρχίζουν να αποτελούν για την Τουρκία οι Σύριοι πρόσφυγες που περνούν τα σύνορα της χώρας για να βρουν καταφύγιο. Μέχρι το τέλος του χρόνου υπολογίζεται ότι περίπου 1.000.000 πρόσφυγες θα περάσουν στη γειτονική τους χώρα και παρόλο που οι Αρχές ανταποκρίνονται μέχρι στιγμής στις απαιτήσεις φτάνουν σιγά σιγά στα όριά τους.
Η Ελίζαμπεθ Γουίτακερ, όμως, από τον Γερμανικό Οργανισμό Αντιμετώπισης της Πείνας, θεωρεί ότι η στάση της Τουρκίας ευθύνεται εν πολλοίς για τη σημερινή κατάσταση. Μέχρι πρόσφατα μη κυβερνητικές οργανώσεις είχαν άδεια δραστηριοποίησης διασυνοριακά, όχι όμως στην ίδια την Τουρκία. «Στην αρχή η κυβέρνηση δεν ήθελε έξωθεν βοήθεια. Πριν από μερικές εβδομάδες ωστόσο ζήτησε τη στήριξή μας» λέει η Γερμανίδα ειδικός. Εντεκα διεθνείς οργανισμοί έλαβαν τον Νοέμβριο τη σχετική άδεια από τις Αρχές. Λόγω του χειμώνα στην περιοχή η συμβολή των ανθρωπιστικών οργανώσεων θεωρείται καθοριστική, διότι πολλοί πρόσφυγες που δεν βρίσκουν θέση στα κέντρα υποδοχής και δεν έχουν χρήματα κοιμούνται σε δημόσιους χώρους, όπως πάρκα και εγκαταλειμμένα μουσουλμανικά τεμένη.
«Περίπου 12.000 πρόσφυγες ζουν εδώ και καθημερινά ο αριθμός τους αυξάνεται» λέει ο Ιμπραΐμ Ντεμίρ, επικεφαλής του κέντρου υποδοχής Σύρων προσφύγων στην επαρχία Γκαζιαντέπ, κοντά στα τουρκοσυριακά σύνορα. Το κέντρο Νιζίπ 1 άρχισε να λειτουργεί πριν από 16 μήνες. Εχει κατασκευαστεί για 8.000 πρόσφυγες. «Οι συνθήκες διαβίωσης εδώ είναι καλές, αλλά δεν μπορούμε να δεχθούμε περισσότερους πρόσφυγες» τονίζει ο επικεφαλής του κέντρου. Το Νιζίπ 1 διαθέτει μικρά καταστήματα τροφίμων, χώρους συνάντησης ακόμα και μονάδα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
Περισσότεροι από 400.000 πρόσφυγες λέγεται ότι ζουν στην περιοχή γύρω από την Γκαζιαντέπ. Επειδή πολλοί περνούν παράνομα τα σύνορα, είναι σχεδόν αδύνατο να υπάρξουν ακριβή στατιστικά στοιχεία. Οποιος πρόσφυγας περάσει τα σύνορα με έγκυρο διαβατήριο και εγγραφεί στους καταλόγους αποκτά δικαίωμα σε ιατρική περίθαλψη και σε στέγαση σε ένα από τα κέντρα υποδοχής. Πολλοί πρόσφυγες διαμένουν ωστόσο στη Συρία, περνούν όμως τακτικά τα σύνορα για να επισκεφτούν έναν γιατρό, μια και το σύστημα υγείας της πατρίδας τους έχει πλέον καταρρεύσει.
