Στη λαϊκή ρήση «τόπο στα νιάτα» εκείνοι δίνουν την απάντησή τους χορεύοντας με ζέση ροκ εν ρολ και τσα τσα τσα. Η ηλικία στην ταυτότητά τους μπορεί να είναι μεγαλύτερη των 65 Μαΐων, ωστόσο η αγάπη τους για τις πιρουέτες αλλά κυρίως για τη ζωή τούς έφερε «πρωταγωνιστές» σε μια ιδιαίτερη χορευτική παράσταση, για το ανέβασμα της οποίας προετοιμάζονται τους τελευταίους πέντε μήνες. Μιλάμε φυσικά για την ομάδα χορού «65+», ένα σύνολο ανθρώπων της τρίτης ηλικίας που θα βρεθεί στη Μικρή Σκηνή της Στέγης, παρουσιάζοντας μια δική της παράσταση, μια δουλειά που αποτέλεσε επιστέγασμα του εκπαιδευτικού προγράμματος που φιλοξενείται στο πολιτιστικό ίδρυμα. Ο τίτλος της είναι «TANZheimer» και αποτελεί μια ηχηρή απάντηση σε όλους όσοι πιστεύουν ότι το πάθος για ζωή εξαντλείται με την πάροδο των χρόνων.
«Η σημερινή παράσταση αποτελεί το αποτέλεσμα ενός κύκλου σεμιναρίων της περιόδου 2012-2013» εξηγεί στην «κυριακάτικη δημοκρατία» η χορογράφος και σκηνοθέτρια Πατρίσια Απέργη, μέλος της γνωστής ομάδας χορού Αερίτες. Εκείνη μαζί με τη Χαρά Κότσαλη έχουν επιμεληθεί τη χορογραφία. «Βλέποντας την αποδοχή που είχε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα σκεφτήκαμε ότι θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν διοργανώναμε και ένα δρώμενο. Ετσι, από τον περασμένο Οκτώβριο μπήκαμε στην τελική ευθεία κάνοντας αποκλειστικά πρόβες για αυτό».
Οπως λέει και η ίδια, οι ηλικίες των μελών του εφετινού χορευτικού προγράμματος ξεκινούν από τα 65 χρόνια και ξεπερνούν τα 80! Είναι χαρακτηριστικό δε ότι κανείς από τους ηλικιωμένους πρωταγωνιστές του θεάματος δεν είχε, προτού περάσει το κατώφλι της Στέγης, ασχοληθεί ξανά με τον χορό – τουλάχιστον όχι σε επαγγελματικό επίπεδο.
Οι πρόβες
«Παρ’ όλα αυτά όλοι τους συμπεριφέρονται με συνέπεια και ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις μας» εξηγεί η κυρία Απέργη. «Σίγουρα κάποιοι στην αρχή είχαν ενδοιασμούς, που κάμφθηκαν όταν ξεκινήσαμε τις πρόβες. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν συμμετέχουν στην παράσταση όλοι όσοι ήταν και στα περσινά σεμινάρια. Και αυτό διότι κάποιοι φοβήθηκαν πως δεν θα μπορούσαν να το κάνουν».
Συνταξιούχοι καθηγητές και τραπεζικοί, πρώην δημόσιοι υπάλληλοι, γυναίκες που ασχολούνταν με οικιακά απαρτίζουν την ετερόκλητη αυτή ομάδα, που έχει έρθει πιο κοντά μέσω της χορευτικής κίνησης. Στον ελεύθερο χρόνο τους πολλοί από αυτούς βγαίνουν μαζί, πηγαίνουν σινεμά και θέατρο, αποδεικνύοντας ότι οι δεσμοί που γεννήθηκαν στο ξύλινο παρκέ της Στέγης παραμένουν στενοί και μετά το πέρας των χορευτικών μαθημάτων τους.
«Είναι αναμφίβολα μια πολυσυλλεκτική ομάδα με πολλές προσλαμβάνουσες» σχολιάζει η κυρία Απέργη. «Είναι πλέον μια ομάδα που έχει δέσει και κάνει παρέα και εκτός. Εξάλλου ας μην ξεχνάμε ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό το κομμάτι της κοινωνικοποίησης σε αυτή την ηλικία».
«Νιώθω ευγνωμοσύνη»
Πώς όμως βλέπουν οι ίδιοι οι συμμετέχοντες την εμπειρία τους αυτή;
Σύμφωνα με τη Σούζυ Αρκουλή, η διαδικασία είναι άκρως απελευθερωτική. «Νιώθω ευγνωμοσύνη. Αν και πάντα έκανα γυμναστική, αυτή η ενασχόλησή μου με τον χορό είναι πραγματικά κάτι μοναδικό».
Η πρόταση να βρεθεί στους χώρους της Στέγης για τα προγράμματα «65+» έπεσε στο τραπέζι από τα ίδια τα παιδιά της. Εκείνα αλλά και οι φίλες της θα βρίσκονται σήμερα στις πρώτες θέσεις για να την απολαύσουν αλλά και να τη χειροκροτήσουν για την αποφασιστικότητά της και το ταλέντο της. Πρώην τραπεζική υπάλληλος η κυρία Αρκουλή, ομολογεί ότι στην αρχή, προτού χορέψει, είχε κάποιους ενδοιασμούς. «Φοβόμουν ότι θα ήταν ένα πρόγραμμα με στατικότητα, αλλά τελικά δεν έχει καμία σχέση».
Από τους βετεράνους της παράστασης -καθότι συμμετείχε και στα περσινά προγράμματα- είναι η Μαργαρίτα Χειμωνά – Παπαδά. Ακολουθώντας την παρότρυνση της κόρης της αποφάσισε να γραφτεί, αφήνοντας για τα καλά πίσω της την 37χρονη θητεία σε υπηρεσία, μια θέση που την ανάγκαζε να ακολουθεί συγκεκριμένους κανόνες. «Η ενασχόληση αυτή μου έδωσε την ευκαιρία να εκφραστώ» αναφέρει η ίδια. «Μου προσέφερε τη δυνατότητα να σωματοποιήσω τη χαρά μου. Γι’ αυτό άλλωστε και αυτό που γίνεται εδώ στη Στέγη το έχω συστήσει σε όλες μου τις φίλες, οι οποίες μάλιστα θα έρθουν να με δουν και από κοντά».
Οπως αναφέρουν και οι δύο, στην ομάδα κυριαρχούν οι έννοιες της αλληλοβοήθειας και της υποστήριξης. «Ο ένας βοηθάει τον άλλον. Οταν χάνουμε τα βήματα ή ακόμη όταν κουραζόμαστε. Δεν υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ μας». Το μοναδικό παράπονο ωστόσο που έχουν είναι από την ίδια την κοινωνία. «Υπάρχει μια μεγάλη προκατάληψη. Εμάς τους συνταξιούχους μάς αντιμετωπίζουν χωρίς σεβασμό. Μας θεωρούν ξοφλημένους».
Μόνο ένας άντρας ανάμεσα σε γυναίκες
Στον γυναικοκρατούμενο θίασο ο μοναδικός άνδρας είναι ο Μιχάλης Χατίρης. Εκείνος ενημερώθηκε για το εν λόγω πρόγραμμα από κάποια εφημερίδα και αμέσως δήλωσε συμμετοχή. Η σχέση του μάλιστα με τις… πιρουέτες και τις φιγούρες ήταν ιδιαίτερα στενή. «Ασχολούμαι ερασιτεχνικά με τον χορό παίρνοντας μέρος σε κάποιες παραστάσεις» λέει ο ίδιος. Παραδέχεται ωστόσο ότι αυτό που συμβαίνει στη Στέγη είναι για εκείνον μια καινούρια εμπειρία.
«Είναι θαυμάσιο να βλέπεις ανθρώπους σε αυτή την ηλικία που δεν έχουν παραιτηθεί από τη ζωή. Δεν κάθονται στον καναπέ βλέποντας τουρκικά σίριαλ. Τουναντίον, ψάχνουν τρόπους για δημιουργική ενασχόληση και για να αντιμετωπίσουν την ανία τους. Είναι όλοι τους άνθρωποι συγκινητικοί και τρυφεροί, και το πρόγραμμα αυτό αποτελεί μια βαθιά και ουσιαστική εμπειρία για όλους μας».
Η παράσταση «Tanzheimer» δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο θέμα. Αποτελεί μια χορευτική σύνθεση η οποία είναι βασισμένη στις ιστορίες και στα προσωπικά βιώματα όλων των συμμετεχόντων. «Κουβαλούν μεγάλο πλούτο συναισθημάτων και εμπειριών» λέει η κυρία Απέργη. «Αυτό άλλωστε θέλαμε να βγάλουμε και στην παράσταση. Να μπορέσουμε εν ολίγοις να δείξουμε μέσω του χορού όλα τα “μπαγκάζια” που κουβαλούν».
Info: Η παράσταση της χορευτικής ομάδας «65+» με τίτλο «TANZheimer» θα πραγματοποιηθεί σήμερα στη Μικρή Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα εκπαιδευτικά προγράμματα μπορεί κανείς να επισκεφθεί την ιστοσελίδα www.sgt.gr
Γιώτα Βαζούρα
