Κατά του υπουργείου Δικαιοσύνης στρέφονται οι ιδιοκτήτες ακινήτων με αφορμή τον υπό διαβούλευση νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Οπως αναφέρει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων, οι αλλαγές που προτείνονται από τη Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή οδηγούν 20 χρόνια πίσω τον κλάδο των μισθώσεων, επιβραβεύοντας κάθε είδους κακοπληρωτές.
Σύμφωνα με την ΠΟΜΙΔΑ, οι προτάσεις της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής για την τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που αναρτήθηκαν σε δημόσια διαβούλευση (έως τις 28/3/14) οδηγούν στην ανατροπή όλων των σημαντικών ρυθμίσεων που προτάθηκαν από την ομοσπονδία «για την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της απαράδεκτης συμπεριφοράς μερίδας δήθεν “ενοικιαστών”, στην πραγματικότητα επαγγελματιών “φεσατζήδων”, που, προερχόμενοι σχεδόν πάντοτε από προηγούμενη έξωση, εγκαθίστανται στα μισθωμένα ακίνητα (κατοικίες, γραφεία, καταστήματα κ.λπ.) με την εξ αρχής πρόθεση να μην πληρώσουν κανένα απολύτως ενοίκιο, λογαριασμό, κοινόχρηστα κ.λπ.»
Η συστηματική δράση των συγκεκριμένων ενοικιαστών σπέρνει την καταστροφή στα θύματά τους, ενώ ταυτόχρονα δυσφημεί τους υπόλοιπους ενοικιαστές, που αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα μέσα στις σημερινές δυσκολίες, και για τους οποίους υπάρχει πάντοτε, και ιδιαίτερα σήμερα, πανθομολογούμενη κατανόηση και υπομονή από όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων, αναφέρει η ΠΟΜΙΔΑ.
Η προθεσμία
Σύμφωνα με την ΠΟΜΙΔΑ, οι προτάσεις περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, δίμηνη προθεσμία «πληρωμής» από την κοινοποίηση εξωδίκου (αντί 15ήμερης), κοινοποίηση εξωδίκου και σε κάθε επόμενη δυστροπία, κατάργηση άμεσης εκτελεστότητας της διαταγής απόδοσης, δυνατότητα εκτέλεσής της μετά 30 ημέρες (αντί 20), μεταφορά (επαναφορά) της αρμοδιότητας για τις μισθώσεις με μηνιαίο μίσθωμα άνω των 400 ευρώ στα Μονομελή Πρωτοδικεία!
Τα πρακτικά αποτελέσματα των προτεινομένων αλλαγών θα είναι, μεταξύ άλλων, η αύξηση του χρόνου απαλλαγής από τέτοιους «ενοικιαστές» από δύο σε έως και πέντε με έξι μήνες στη διαδικασία διαταγής απόδοσης και σε περίπου ένα έτος στην κανονική διαδικασία ακροατηρίου, ο διπλασιασμός των εξόδων των “φεσίβλητων” ιδιοκτητών, λόγω διπλών κοινοποιήσεων και μεταβίβασης της αρμοδιότητας σε δικαστήριο με πολύ μεγαλύτερο κόστος δίκης.
